mijn mening:Het marchanderen van ...zorgt staks voor complete veldslagen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Op het respect dat speler en trainers voor scheidsrechters en assistent-scheidsrechters moeten hebben wordt door de KNVB stevig op ingezet maar persoonlijk denk ik dat de bond ook eens een beetje andersom moet kijken.

johannDe KNVB zet zwaar in om de excessen die alle weekenden nog op de velden gebeuren te voorkomen. Met ingang van het nieuwe seizoen mag alleen de aanvoerder nog maar protesteren en als een speler die geen band om heeft is hij de klos en krijgt hij geel en mag vervolgens tien minuten naar de kant.

Daar is al veel over gezegd en geschreven dus dat doen we nu even niet maar we draaien het even om. We kunnen namelijk niet ontkennen dat er onder de scheidsrechters grapjassen lopen die spelers en trainers van een bepaalde vereniging lopen te, naaien’ met hun hautain gedrag. Als ze als referee bij de club in kwestie spelers van het ene team met grote regelmaat gele en rode kaarten aan lopen te smeren terwijl de tegenpartij er steeds met een schone kont afkomt, klopt er in mijn beleving iets niet. Als dat een keer gebeurt dan kan dat maar niet als dat drie of vier wedstrijden, met steeds dezelfde arbiter, gebeurt dat in een verder sportief duel een partij de kaarten krijgt en een ander team niet. Dat is in mijn ogen niet fris en ook daar zou de bond wat aan moeten doen. Deze week was ik bij een wedstrijd die de kwalificatie, uiterst sportief’ meer dan verdiende.

Behalve een in de rust loslopende hond gebeurde er weinig waarvan je dacht, hier kan het ieder moment escaleren. Gezien het volle inhaalprogramma vertrok ik ongeveer twintig minuten voor het eindsignaal om elders ook nog een helftje mee te pikken. Tot op dat moment was er nog geen kaart gevallen en waar het ook geen wedstrijd voor was. De volgende dag kon ik mijn oren dan ook niet geloven dat er nog vier gele kaarten en een rode kaart was gevallen in de laatste twintig minuten van het uiterst sportief duel.

De kaarten waren een kant opgegaan en dat mocht vreemd genoemd worden maar verbaasde de vereniging waar ze terecht waren gekomen niet. De opmerking die langs de lijn een paar keer te horen was, als hij ons kan naaien dan laat hij dat niet’ was weer uitgekomen en dat voor de vierde keer dat club en scheidsrechter elkaar troffen.

Eerder troffen scheidsrechter en elftal elkaar ook al en ook daar was ik getuige van en ook toen leek het helemaal nergens op qua kaartenverdeling en dat was nu dus wederom het geval.

Marchanderen heet zoiets en dat deed deze arbiter nu weer en ik kan mij voorstellen dat je daar als club doodziek van wordt. Want als we even een stapje verder gaan dan had het desbetreffende team in het komende systeem van tijdsstraffen in de slotfase met 8 tegen 11 een voorsprong moeten verdedigen. Dat had er in mijn beleving, en ik denk niet dat er ver naast zit, waarschijnlijk toe geleid dat een uiterst sportief duel helemaal uit de hand was gelopen. Spelers helemaal over de zeik als het uiteindelijk 2-2 was geworden, supporters helemaal gek, kortom een grote chaos binnen en buiten de lijnen. Ik voorspel dat we volgend seizoen, en anders kan ik het niet zien, complete veldslagen binnen en buiten de lijnen zullen krijgen als de KNVB ook het marchanderen van (te) veel scheidsrechters niet eens aanpakt. Want helaas lopen er rond die hun eigen regeltjes hanteren en iets te duidelijk laten blijken dat een bepaalde vereniging in hun ogen niets goed kan doen. Dat is een slechte zaak want laten we eerlijk zijn, het respect moet wel van twee kanten komen!