Een rondje in Bedum met twee spitsen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Op eerste paasdag stond het duel Bedum-Kloosterburen op het programma en dat was in meerdere opzichten een duel waar ik mij op verheugde. Naast het aantal bekenden dat bij dit soort duels binnen en buiten de lijnen staan was het ook het duel waar ik Jan Pier weer binnen de lijnen zou zien.

1365091170Nvb Bedum Kloosterburen Bedum 30 03 13 0245  1

 Jan Pier kopt de 1-0 binnen tegen Kloosterburen

Dat Jan ooit nog weer als voetballer rond zou rennen was over iets waar het enkele maanden geleden nog niet naar uitzag. Want de spits van Bedum raakte in het seizoen 2011-2012 geblesseerd aan zijn enkel en speelde daar in het teambelang uiteindelijk veel te lang mee door. Zijn laatste, heldendaad’ voor Bedum was op 1 april 2012 toen hij de winnende treffer scoorde voor de Bedumers in het uitduel tegen Hunsingo. Daarna werd het sukkelen voor de spits en bleef er niets anders dan een operatie. Na enkele oefenpotjes in de winterstop maakte hij zijn rentree in de competitie tegen BNC en scoorde in het met 10-0 gewonnen duel vier goals. In zijn tweede wedstrijd scoorde Pier twee keer en zondag tegen Kloosterburen zorgden twee doelpunten van de spits ervoor dat zijn seizoen totaal ondertussen al op acht doelpunten staat.

Een geweldige prestatie om na een zware blessure zo op de velden terug te keren hoewel Jan zelf uiterst bescheiden deed over zijn prestaties als spits. ‘De vier tegen BNC waren allemaal gemakkelijke goals want toen stelde de tegenstander niet veel voor.’ Dat is allemaal prima maar ze moeten er wel in was het antwoord wat ik de spits, die ik nog goed ken als pupil toen ik trainer was bij FC LEO. Maar mooi dat Jan Pier weer terug op de velden is en wat ook geldt voor de spits van Kloosterburen, Annejan Ozinga.

1365091930NDSC00018

 Annejan Ozinga in actie voor Kloosterburen tegen Harkstede

Dat Annejan weer op het veld staat mag helemaal als een medisch wonder worden gezien want lang zag het er naar uit dat het over en uit was met de voetbalcarrière van, Haje’. Een zware rugblessure hielden hem veel te lang aan de kant en iedere keer als ik mijn oud-pupil bij wedstrijden van Kloosterburen tegenkwam had ik er moeite mee dat hij weer moest toekijken. In het nacompetitieduel in Midwolda waar Kloosterburen de basis legde voor de uiteindelijke promotie naar de vierde klasse, was hij een van de sfeermakers die met fakkels en vuurwerk de opkomst van beide teams spectaculair maakten. Een rol die hij met veel enthousiasme vervulde maar ik zag dat hij maar wat graag binnen de lijnen had gestaan.

Daardoor werd Bedum-Kloosterburen een bijzonder duel voor mij want ik blijf bij mijn mening, een voetballer of voetbalster moet zelf bepalen wanneer het einde carrière is. Dat moet niet door wat voor blessureleed dan ook bepaald worden. Daarom was ik oprecht blij dat zowel Annejan als Jan weer binnen de lijnen stonden maar waar zichtbaar werd dat vooral de spits van Kloosterburen nog een lange weg te gaan heeft. Dat is ook volstrekt logisch want het zal nog een tijdje duren voordat hij weer op het niveau is zoals ik hem ken, een snelle spits met scherpte voor de goal. Jan Pier heeft het ritme al meer te pakken en heeft zijn credits al weer een beetje verdiend en dat is ook wat de jonge spits van Kloosterburen nodig heeft. Vertrouwen van zijn trainers en medespelers, en wat hij ook krijgt, maar ook van de supporters van Kloosterburen. Niet te snel denken dat hij de oude alweer is want dat is nog niet zo maar als iemand na zoveel blessureleed toch terugkomt dan komt het allemaal wel goed. Dat alles maakte Bedum-Kloosterburen tot een mooi duel waarin er twee spitsen rondliepen waarvan we eind 2012 dachten, die komen nooit weer als speler op een voetbalveld.