Mijn mening: Dit gaat niet meer goedkomen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Dit weekend waren er weer de nodige excessen op de amateurvelden te bewonderen en dat verbaasd niemand meer. Alle goede bedoelingen ten spijt, het gaat niet meer goedkomen op de amateurvelden in Nederland.

johann

Tijdsstraffen na een gele kaart en meer van dat soort plannen, stop er maar mee om ze te bedenken want er zijn nog teveel die toch niet luisteren. Afschaffen die gele kaarten laat ze het maar lekker samen uitzoeken. Willen ze vechten, laat ze maar lekker vechten. Wil een groepje volledig ontspoorde mafketels een grensrechter in elkaar schoppen, gewoon laten gaan want een grensrechter meer of minder maakt toch niet uit. We trekken een blik open en we hebben weer een nieuw slachtoffer die met gevaar voor eigen leven met een vlag in zijn hand langs de lijn wil staan. In veel delen van ons land hebben ze dus niets geleerd van de tragedie in Almere en gaan ze gewoon op de oude voet verder. Je handen niet thuis kunnen houden als je het niet met een beslissing eens bent, voor sommige voetballers is dat standaard.

Met ingang van het seizoen 2013-2014 zal het ingaan, de tijdstraffen bij een gele kaart. Eerst in de B-categorie heb ik begrepen en ik voorspel een ding, het gebruik van tijdstraffen na een gele kaart wordt en groot fiasco. We gaan de meest idiote dingen meemaken want in de B-categorie lopen ook veel clubscheidsrechters rond en daar zijn er bij die ik mijn lege portemonnee nog niet toevertrouw. Die hun wedstrijden fluiten met een bril op die voorzien is van de clubkleuren. Om het nog duidelijker te zeggen, die zo gemeen fluiten als maar mogelijk is.

Want we moeten met elkaar niet denken dat het geven van tijdstraffen de oplossing is want het tegendeel is waar. Er worden straks teams een oor aangenaaid en wie denkt dat zoiets niet zal gebeuren begrijpt er niets van.

Met de oud-doelman  van Kloosterburen , Han Bos, hoef je maar over de wedstrijd GVAV Rapiditas 10-Kloosterburen 4, die in de beginjaren negentig gespeeld werd, te beginnen en hij wordt nog boos. De situatie was dat beide teams kanshebber waren voor de titel en we op een avond het inhaalduel tegen GVAV moesten spelen. De thuisploeg moest winnen om in de race te blijven. We kwamen op een 1-0 achterstand maar dankzij een geweldige pegel van zeker dertig meter kwamen we op 1-1. Het was een van de mooiste goals die ik ooit gemaakt heb maar helaas hij werd afgekeurd. De reden was dat onze rechtsbuiten, en die totaal niet aan het spel meedeed volgens de scheidsrechter buitenspel stond. Dat was niet eens het geval maar grens en scheidrechter waren het roerend met elkaar eens en uiteindelijk verloren we met 1-0. Oorlog aan het van Starkenborg en geen klein beetje ook want na afloop liep het bijna volledig uit de hand.

Clubscheidsrechters zijn niet allemaal integer, en dat durf ik hier wel te zeggen. Natuurlijk zijn er bij die wel eerlijke en oprecht fluiten maar helaas er zijn er ook genoeg die doen dat niet. Daarom gaan we met deze maatregel nog verder richting de afgrond met onze volkssport nummer één. Niemand roept het hardop maar velen denken het, deze maatregel nodigt uit tot manipuleren. Wedstrijden tussen twee directe concurrenten kunnen straks duels zijn van 8 tegen 11 of meer van dat soort gekkigheid. Bij voetbal hoort emotie want dat is nu eenmaal het geval en is ook niets mis mee. Maar waar de almachtige nu mee bezig is om de niet eerlijk fluitende clubscheidsrechter nog een wapen te geven om er een zootje van te maken. Daarom zeg ik gooi die kaartentroep maar weg en laat iedereen het maar lekker uitzoeken. Dat is namelijk ook de taal van de jungle, vechten voor je eigen leven. En laten we eerlijk zijn, de voetbalwereld is ook een jungle. Daarom niets meer bedenken aan allerlei actieplannen, aanvoerdersbanden met het woord, Respect’ wegdonderen want laat de jungle het maar lekker zelf oplossen. Na de dood van Richard Nieuwenhuizen was iedereen geschokt en een paar maanden later timmeren we er weer vrolijk op los. Te belachelijk voor woorden maar mij verbaast het niet.