Via het trainersfront naar het huwelijksbootje

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Waar het er enkele weken nog naar uitzag dat het aardig rustig zou blijven op het Hogeland wat de trainersmutaties betrof veranderde dat opeens.

1350279244NDSC08015

Want naast dat Rood Zwart Baflo en Usquert per direct op zoek kunnen naar een nieuwe trainer zal ook Corenos een advertentie moeten plaatsen. Jaap van der Ploeg heeft namelijk aangegeven dat zijn werkwijze en visie niet parallel lopen met die van de vierde klasser uit Roodeschool. Een kreet die ik de laatste wel vaker hoor en wat mij ergens wel een beetje verbaast maar ook weer niet. Want als je alle nieuwsberichten in de diverse media een beetje volgt dan stappen er tegenwoordig steeds meer trainers vroegtijdig op dan vroeger het geval was naar mijn idee. De onlangs bij Rood Zwart Baflo opgestapte Wobbe de Vries plaatste de opmerking dat hij weleens het idee had dat zijn nog altijd aanwezige gedrevenheid niet door alle spelers van zijn selectie begrepen werd. Ik begreep direct wat Wobbe bedoelde want veel, zo niet alle, trainers zijn voetbaldieren en staan graag op het veld maar moeten steeds vaker constateren dat hetzelfde niet voor alle spelers uit hun selectie geldt. Een prachtig bindmiddel zijn natuurlijk de eventuele prima resultaten in de competitie want opeens blijven de blessures achterwege en worden de lichte pijntjes verbeten en worden ,partyweekenden' verplaatst om toch vooral maar aan de aftrap te staan.

De eerste paar maanden van het seizoen 2012-2013 heb ik voor de Ommelander Courant en de Oostermoer tientallen keren met een trainer gesproken en kwamen tientallen keren de woorden, beleving en mentaliteit naar voren. Daar waren de trainers namelijk in het algemeen nog het meest verbaasd over dat dat twee onderdelen waren waar het te vaak aan mankeerde binnen hun ploeg.

Ook frappant was het te noemen dat er bijna geen team was dat een week in dezelfde opstelling kon spelen omdat tegenwoordig een familieweekendje weg of op vakantie gaan in een seizoen eerder regel dan uitzondering is. Ik snap dat sommige trainers daar, gek’ van worden maar er helaas regelmatig mee geconfronteerd worden. De oudere voetballers onder ons, en waar ik er zelf ook een van ben, kunnen zich dat uiteraard niet voorstellen maar ook wij zullen dat moeten accepteren. De tijden veranderen en de prioriteiten komen steeds minder bij het zelf actief bezig zijn te liggen. Natuurlijk zijn er situaties dat het niet anders kan i.v.m. andere verplichtingen want het blijft natuurlijk wel een hobby. Maar toch, deze week sprak ik er nog over met Hans Top die mijn mening deelde dat als je iets met veel passie doet je in bepaalde fases van het jaar gewoon niet weg wilt zijn. Voor Hans was dat, zo rond de feestdagen, het geval richting zijn dakdekkersbedrijf en wat voor mij geldt richting het voorjaar 2013. Een voetbalseizoen wat teneinde loopt mooie wielerevenementen, waaronder op 19 juni het NK-tijdrijden in Winsum, zouden bij mij voor, onrust’ zorgen want daar wil je als sportfanaat bij zijn. Niet dat ik onmisbaar ben, in tegendeel zelfs, maar ik moet er niet aan denken om op 19 juni ergens op een strand te liggen terwijl ik op dat moment misschien ook wel bij een evenement als het NK-tijdrijden aanwezig zou kunnen zijn.

Dan is het mooi als je een partner hebt die zoiets begrijpt en dat niet als een egoïstische eenmansactie van doorgeslagen sportfanaat ziet. Enkele weken geleden kreeg ik een keer de vraag of Martine nooit mopperde als ik in de weekenden of s’avonds weer op pad was voor een van de twee kranten. Ik moest daar met oprechte  nee op antwoorden want dat is in al die jaren nog nooit één keer gebeurt. Ik weet dat er meer zijn die een partner hebben met dezelfde inslag en die mogen zich, net als ik, gelukkig prijzen. Dat is namelijk het grootste cadeau wat je kunt krijgen, de tijd en ruimte van je partner om dat te doen waar je hart ligt en of dat binnen of buiten een voetbalveld is maakt in dit geval niet uit. Daar zou een groot gedeelte van de huidige voetballers eens over na moeten denken, dingen plannen met de gedachte, rekening houden met een andere. Want natuurlijk komt Hans Top zijn gezin wel degelijk tegemoet qua vakanties ed. en natuurlijk kom ook ik Martine tegemoet in het samen op vakantie gaan. Het jaar 2013 moet voor ons een persoonlijk hoogtepunt worden in de privésfeer maar de vakantie zal, zo hebben we in goed overleg besloten, even op zich laten wachten tot een rustiger moment dan de zomer van 2013. Daar moest ik opeens aan denken toen ik het berichtje las dat Jaap van der Ploeg na dit seizoen bij Corenos vertrekt en Johan de Keijser en Wobbe de Vries al bij Usquert en Rood Zwart Baflo vertrokken zijn. Drie trainers die aan een, huwelijk’ met een club zijn begonnen en er na een paar maanden al achter gekomen zijn dat ze niet de juiste, partner’ hadden gekozen. Trainers die waarschijnlijk niet de ruimte van de partners(lees spelers) kregen die ze nodig hadden. Een ruimte, en daar ben ik haar alle dagen weer dankbaar voor, die ik van Martine wel krijg en vandaar dat ik trots en blij kan melden dat wij in 2013 samen in het huwelijksbootje zullen stappen!