Een rondje rond de velden van VIBOA en Rood Zwart Baflo

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Prachtige weersomstandigheden op zaterdag 8 september maakten het rondje rond de velden weer tot een waar feest. Een rondje dat begon aan de Schouwerzijlsterweg waar op het complex van VIBOA diverse jeugdwedstrijden werden gespeeld. Zo speelde VIBOA A1 tegen HZVV en moest de C1 van VIBOA aantreden tegen Actief C1.

540356 3765900477973 958000721 n

 Het complex van VIBOA

Voor aanvang van het duel van de C1 kwam ik een oude bekende tegen want niemand minder dan Henk Krans was door de KNVB aangewezen om het juniorenduel in goede banen te leiden. Henk Krans is een boegbeeld voor het scheidsrechterskorps want al 43 (!) jaar is hij als KNVB-scheidsrechter actief. Het ging de ondertussen de zestig jaar al enkele jaren gepasseerd zijnde arbiter nog goed af en zijn fitheid dwong bij mij het nodige respect af. Henk zat er namelijk nog kort bij, zoals dat in scheidsrechterstaal heet en wat eigenlijk niet vreemd te noemen is.

Twee keer per week de centrale trainingen bezoeken zorgt voor die fitheid en ook zijn uitstraling als scheidsrechter in een keurig zwart tenue bewijst dat Henk Krans ook het fluiten van jeugdwedstrijden als een serieuze aangelegenheid beschouwt.

Op het hoofdveld van VIBOA werd ondertussen het duel tussen VIBOA A1 en HZVV afgewerkt en ook daar liep een bekende aan de kant van VIBOA, namelijk dorpsgenoot Wiebe Leistra. De jonge voetballer nam, in samenspraak met zijn ouders, de beslissing om vanuit het eerste elftal van Ezinge de overstap te maken naar de A1 van VIBOA. Een keuze waar veel over te zeggen is want er is geen club die het leuk vindt als een talentvolle voetballer naar elders vertrekt. Maar heel eerlijk, ik begrijp de keuze wel want op vierde divisie niveau spelen met leeftijdsgenoten is beter dan in de vijfde klasse voetballen waar een technische voetballer zoals Wiebe absoluut is absoluut niet beter van wordt.

Hij deed het goed, mijn jonge dorpsgenoot en won samen met zijn teamgenoten uiteindelijk met 3-2 van HZVV. Ondertussen ging de klok al richting kwart over een en werd het de hoogste tijd om richting Baflo te vertrekken waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig mocht zijn bij het duel tussen Rood Zwart Baflo en VVSV’09.

Niet echt een derby maar wel een duel waar we de nodige goals mochten verwachten volgens VVSV’09-trainer Wim Nubé. Die voorspelling zou inderdaad uitkomen maar het mooie aan amateurwedstrijden is dat je er altijd wel een groot aantal bekenden tegenkomt. Want tot mijn verbazing zag ik opeens Tjidsger Veenstra en Joost Mulder voorbij lopen. Beide zijn nauw verbonden met de voetbalvereniging Eenrum maar waren nu even nieuwsgierig naar de verrichtingen van hun dorps-, en clubgenoot Wim Nubé met zijn VVSV’09.

De aanwezigheid van deze twee voetballiefhebbers maakte het bijzonder aangenaam in Baflo waar het zonnetje overigens ook een groot aandeel in had. Het aandeel van de wedstrijd qua amusementswaarde richting de zaterdag was duidelijk minder maar dat zal met de vorm van de dag, het warme weer en andere oorzaken te maken hebben gehad denk ik persoonlijk. Maar niet alles kan altijd even prachtig zijn natuurlijk hoewel RZB-trainer Wobbe de Vries daar anders over gedacht zal hebben. Want Wobbe was teleurgesteld, boos of hoe je het ook noemen wilt en ik begreep hem helemaal. Wedstrijdscherpte noemde hij als een belangrijk punt wat hij niet had gezien bij zijn ploeg en daar begreep de gedreven coach niets van. Dat kon ik mij heel goed voorstellen want een wedstrijd moet je ingaan met de wil om te winnen en om als team te opereren. Maar ooit schreef Joris van den Bergh het boek ‘Mysterieuze krachten in de sport’ en laten we het er daarom maar op houden dat het daar wat mee te maken had, of niet.

Na de wedstrijd snel door naar Winsum waar Martine al een aardig eind aan de wandel was richting Ezinge waar de telefoon al klaar lag naast het schrijfblok waar de notities van de belverslagen op genoteerd konden worden. Trainers of voorzitters die blij waren, elftalleiders die minder blij waren en trainers die de telefoon niet opnamen, alles passeerde weer de revue. Een mooie afsluiting van een zaterdag die bij een mooie club begon en eindigde in een dorp waar de dag om zes uur begonnen was.