De chirurg van Jan Pier(v.v. Bedum) moet maar even extra zijn best doen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Zondagmiddag stond voor mij voor de Ommelander Courant het duel Bedum-Harkstede op het programma. Een duel in Bedum waar ik bij aankomst blij ‘verrast’ werd door een partij ‘takke herrie’ en enkele bekenden op het terras.

370069 100001860060964 266026324 n

 Jan Pier( midden op de foto) weer terug op de velden? Ja!!!

Maar mijn blik dwaalde al snel af richting de Dug out van de Bedumers waar ik hem zag zitten, Jan Pier de geblesseerde spits van Bedum.

Jan ken ik al een groot aantal jaren en buiten het feit dat ik van de voetballer Jan Pier kan genieten heb ik de jonge voetballer ook als persoon hoog zitten. Vorig seizoen was hij regelmatig een van mijn ‘hulplijnen’ als er een belverslag van Bedum gemaakt moest worden en de trainers van Bedum niet bereikbaar waren. Dat is echter niet de reden dat ik Jan als persoon hoog heb zitten want het kennen stamt al uit de periode dat ik in Leens actief was als jeugdtrainer. Prima jongen als mens en een winnaar als voetballer is wel een typering die bij hem past vind ik persoonlijk.

Hij zat geblesseerd aan de kant wat ook vorig seizoen regelmatig het geval was. Een zware enkelblessure zorgde voor een maandenlange absentie maar onder druk van zijn trainers en de passie voor het voetbal van Jan zelf keerde hij weer terug op de velden. Een foute keuze heb ik toen al een keer gezegd want iedereen had Jan toen tegen zichzelf in bescherming moeten nemen. Binnen Bedum en ook bij het Regioteam had men moeten weten dat Jan, wat zoals gezegd een oud-pupil van mij is, altijd wil spelen en soms tegen beter weten instemde met een selectie voor welk team dan ook.

Nu zat hij langs de lijn en vertelde dat hij qua voetbal een ongewisse toekomst tegemoet ging en dat hij morgen weer naar de chirurg moest om te kijken of er nog wat te redden viel. ‘Gelukkig heb ik een baan waarbij ik niet veel loopwerk heb, vertelde Jan. ‘Dus als de chirurg nog wat kan herstellen is er een kans dat ik toch weer kan spelen.’

Ik keek hem aan en ik had medelijden met de jonge voetballer waar ik van hoop dat hij weer terugkeert op de velden. Een voetballer moet zelf kunnen bepalen wanneer hij stopt heb ik weleens gezegd en dat vind ik nog steeds. Toch voelde ik dat Jan die keuze misschien niet kan maken en dat bezorgde mij toch een kleine domper op een mooie voetbalmiddag waarin ik weer een groot aantal bekenden uit de voetbalwereld tegenkwam.

Na afloop zag ik Jan staan tussen zijn teamgenoten en was hij oprecht blij met de 3-0 overwinning op Harkstede. Een blije groet van Jan was mijn deel en toen ik van het complex hoopte ik maar een ding, dat de chirurg van Jan Pier een stukje vakwerk zal afleveren want de jonge voetballer met een hart van goud verdiend dat als geen ander!