Uitstapje: Bewondering voor wielrenner Nick Bronsema

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Een nieuwe rubriek op Puurvoetbalonline met als titel ‘uitstapje’ zag tijdens ons verblijf in Schoorl opeens het levenslicht. Uitstapje staat voor mijn bezoeken aan andere sportevenementen die helemaal niets met voetballen te maken hebben maar vaak wel een bijzonder verhaal opleveren die te mooi zijn om ze niet te vertellen.

1340877414N531336 373967935983538 1946252365 n

 Nick Bronsema  

In een ‘voetballoze” periode vind ik mij regelmatig terug bij andere sportevenementen, zoals wielerkoersen. Zo was ik op 6 juni in Eelde waar door onder andere Popke Oosterhof, een van de beste wielrenners die het noorden heeft voortgebracht, en enkele andere enthousiastelingen, de Ronde van Eelde weer op de wielerkalender hadden gezet. De redactie van de Oostermoer, een regionale krant die in een gedeelte van Drenthe uitkomt, had mij gevraagd of ik een verslag van het criterium in Eelde wilde schrijven, wat niet tegen dovemansoren was gezegd uiteraard.

Ronde van Eelde

In Eelde deden een groot aantal renners mee die ik tijdens de criteriums in Winsum, Usquert en Kloosterburen ook al voorbij had zien komen maar ik zag tussen de deelnemers ook een naam staan die ik er niet had verwacht. Op de deelnemers stond ook de naam van de 39e jarige Nick Bronsema die ik kende als oud-volleyballer van DIO Bedum en als partner van marathonschaatser Jolanda Langeland. In Eelde hadden we verder geen contact omdat ik druk was met het opzoeken van de mensen die mij konden voorzien van de juiste informatie over de Ronde van Eelde en Nick was druk met het inrijden voor de koers over 80 kilometer.

Nick Bronsema reed als amateur mee in een veld waarin ook de elite en beloften aan de start stonden wat betekende dat hij moest koersen tegen coureurs die in de meeste gevallen 15 jaar jonger waren dan de wielrenner uit Bedum. Het leeftijdsverschil betekent dat er bij de Elite/Beloften/Amateurs ‘knetterhard” gekoerst wordt want de mindere goden moeten zo snel mogelijk gelost worden is de ijzeren wet van het wielerpeloton. Het werd dan ook afzien voor Nick Bronsema die het moordend tempo in Eelde een paar ronden kon volhouden maar uiteindelijk inzag dat het geen zin had om je over de kop te rijden.

Acht van Annen

Op woensdag 13 juni, de dag dat een samengeraapt zootje ego’s ons liet zien dat ze kansloos waren op het EK, troffen we elkaar weer want Nick had zich ingeschreven voor de Acht van Annen, waar ik namens de Oostermoer aanwezig was. Nu spraken we wel even met elkaar en Nick vertelde dat hij hoopte dat het iets minder hard zou gaan in Annen dan een week eerder in Eelde. ‘Voor ons als amateur, die vaak de dertig al gepasseerd zijn, ligt het tempo vaak te hoog en dan rest er niets anders dan om na een paar ronden af te stappen. Dat is soms wel frustrerend moet ik zeggen want ik heb wel eens idee dat het publiek langs het parcours denkt van, wat doen die wielrenners hier want die stappen wel snel af.”

Ik snapte wat de Bedumer bedoelde en hoopte voor hem dat de toppers in Annen op een beetje ‘normale” manier van start zouden gaan. Helaas voor Nick Bronsema hadden de kolibrie uit Warfhuizen, Peter Merx, en Melvin Boskamp er zin in want dit duo zorgde er onder andere voor dat Nick Bronsema, samen met veel andere coureurs, direct op achterstand werden gereden en uiteindelijk afstapte.

De Omloop van Bedum

Dinsdag 19 juni stond de 29e Omloop van Bedum op het programma en natuurlijk stond Nick Bronsema aan de start in een veld van 129 coureurs. Voor de start zag ik hem staan en de Bedumer was van top tot teen een brok concentratie. Ik dacht op dat moment even terug aan Eelde en Annen en zag het donker in voor de sportman uit Bedum die uiteraard in zijn geboortedorp van start tot finish wilde meerijden. Want speaker Andries Nieuwenhuis voorspelde ons dat het hard zou gaan op het veiligste parcours van Nederland. En het ging hard in Bedum waar het gemiddelde dichtbij 50 kilometer per uur lag. Maar de 39 jarige Nick Bronsema koerste uitstekend mee in het peloton en de aanmoedigingen langs het parcours waren duidelijk te horen en deden hem zichtbaar goed. Hoe verder de koers vorderde hoe meer ik de prestatie van de Bedumer bewonderde want met het shirt half open reed hij door de straten van Bedum met maar een doel, de finish halen. Met nog minder dan 10 ronden te gaan werd duidelijk dat hij de volle 100 kilometer in de schoot van het peloton zou volbrengen wat ik gezien de criteriums in Eelde en Annen een wereldprestatie vond. Als 32e kwam hij over de finish en natuurlijk weet ik, en Nick weet dat ook, dat zijn 32e plaats alleen maar telt voor de statistieken en de gemiddelde toeschouwer dat voor kennisgeving aanneemt. Na afloop sprak ik Nick nog even die, zoals Gerrie Knetemann dat zo mooi kon zeggen, ‘uitgewoond” stond uit te hijgen van een, in mijn beleving, topprestatie.Een prestatie die mij deed beseffen dat ik die avond in Bedum getuige was geweest van een topprestatie van een 'anonieme" sporter die voor het grote publiek misschien niet als zodanig werd herkent maar mij vanuit een in alle opzichten mooi dorp weer naar huis deed rijden.

Dit was het eerste artikel over een uitstapje naar een andere sport die voor mij in een ‘voetballoze" periode de krenten in de pap zijn omdat ik op deze manier ‘anonieme” sporters een podium kan geven die ze naar mijn idee meer dan verdienen.