Mijn mening: Met te laat komen maak je geen vrienden

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Een van de wijze lessen die ik vroeger van mijn vader meekreeg was, als je om 11 uur ergens moet zijn dan ben je er vijf minuten eerder. Een regel die, toen nog aan de Molenstraat in Eenrum, ook gold voor het aan tafel zitten.

Johan Staal

 Half zes werd er gegeten en je had maar voor te zorgen dat je er om vijf voor half zes was. Was je er niet dan kon je het qua warme maaltijd schudden. Dat zorgde bij  een spannende partij voetbal na schooltijd weleens voor een dilemma want bij de stand van 5-5 je team in de steek laten was ook geen optie. Maar de stelregel van mijn trouwe fan bleef mij altijd bij en zorgt ervoor dat ik bij de sportevenementen die ik voor de Ommelander Courant bezoek altijd ruimschoots op tijd aanwezig ben.

Zo stapte ik zaterdagmiddag om enkele minuten over half twee het complex van de voetbalvereniging Stedum op om een verslag van de wedstrijd Stedum-Poolster te maken. Even bijpraten met bekenden betekent voor mij even in de ‘sfeer” komen van de wedstrijd.

Daarna aan de koffie bij mevr. Hovenga in de bestuurskamer van Stedum waar het uiteraard weer gezellig was. Rond kwart voor twee begon mevr. Hovenga zich al zorgen te maken want de scheidsrechter was nog niet aanwezig. De gastvrouw van Stedum besloot de referee van dienst te bellen en kreeg hem aan de lijn. De mededeling was, ik ben onderweg. De klok was al ruim voorbij 14.00 toen scheidsrechter Marree de bestuurskamer binnenkwam. De ingebouwde ‘tomtom” had hem in de stad Groningen laten verdwalen. Het kan inderdaad gebeuren dat een Tomtom je laat verdwalen want gezien de geschatte leeftijd van Marree denk ik niet dat hem nog via de aanwijsstok is verteld waar Stedum ligt. Het laat aankomen mocht de pret echter niet drukken want een bakkie koffie… altijd lekker!

Zodoende begon het duel in Stedum tien minuten later dan gepland met een arbiter die het onderdeel warming-up even oversloeg. Dat was een goed plan want de temperaturen waren zo hoog dat ik blij was dat ik mijn sjaal omhad. Dan kun je inderdaad zo het veld opstuiven want de kans op spierblessures is dan te ‘verwaarlozen”  De overige die in Stedum aanwezig waren lopen wel het risico dat de arbiter geblesseerd uitvalt maar dat maakt niet uit. Gaan we toch nog een keer naar Stedum want eerlijk is eerlijk, de koffie smaakt er prima.

Door het late beginnen en het redelijk aantal blessurebehandelingen reed ik uiteindelijk om bijna kwart voor vijf (!) uit Stedum richting Winsum. Via Winsum naar Ezinge waar Martine, al wandelend, Garnwerd bijna genaderd was. Door naar de basis want om half zeven had ik een afspraak met Nanko van Buren die in Brazilië al ruim twintig jaar fantastisch werk doet met de Stichting Ibiss. Nanko, hij stond erop dat ik hem bij zijn voornaam noemde wilde graag aan een interview voor de Ommelander Courant meewerken en eerlijk is eerlijk, ik vond het een eer.

Half zeven bij ’t Feithhuis betekende in dit geval om 18.15 uur aanwezig zijn voor mij. Even douchen, omkleden en hoppa, in de auto naar Groningen waar ik om kwart over zes bij ’t Feithhuis aankwam. Even wachten en enkele minuten later even bellen. Hij bleek al binnen te zijn en hij complimenteerde mij met het feit dat ik op tijd aanwezig was. Een prima stelregel noemde hij dat en die regel wil ik arbiter Marree meegeven, gewoon om kwart voor twee aanwezig zijn, een warming-up kan dan nog makkelijk en personen zijn die na de door jou te fluiten wedstrijd nog een afspraak hebben hoeven niet ’s avonds om 21.00 uur nog warm te eten.