Everything come,s good in the Gambia

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Nadat we al bij enkele trainingen en een voetbalwedstrijd aanwezig waren geweest stond de laatste zondag van ons verblijf in the Gambia in het teken van de finale wat de provinciale kampioenschappen betrof. Een wedstrijd die voor ons een van de hoogtepunten, en misschien wel het hoogtepunt, van onze vakantie in the Gambia werd. Want duizenden kilometers van Nederland verwijderd waren we ‘eregasten” bij een, in alle opzichten, fantastische belevenis. Na afloop van het finaleduel afscheid nemen van onze vrienden en beloven dat we terug zouden keren. Een belofte die we graag deden want Jon Pieto, Chiva, Cha Enso, Ibri, Cris, de vader van Jon, Modou Cham en niet te vergeten Pa Sanyang en Habib en alle anderen zullen en mogen we niet vergeten. Dat werd ons duidelijk toen we op 22 januari rond de klok van half acht uit het steeds donker wordende compound vertrokken en we onze vrienden achter lieten in het echte Gambia wat je niet in de reisfolders vind en we wijselijk maar niet achterom keken..

Nadat we al bij enkele trainingen en een voetbalwedstrijd aanwezig waren geweest stond de laatste zondag van ons verblijf in the Gambia in het teken van de finale wat de provinciale kampioenschappen betrof. Een wedstrijd die voor ons een van de hoogtepunten, en misschien wel het hoogtepunt, van onze vakantie in the Gambia werd. Want duizenden kilometers van Nederland verwijderd waren we ‘eregasten” bij een, in alle opzichten, fantastische belevenis. Na afloop van het finaleduel afscheid nemen van onze vrienden en beloven dat we terug zouden keren. Een belofte die we graag deden want Jon Pieto, Chiva, Cha Enso, Ibri, Cris, de vader van Jon, Modou Cham en niet te vergeten Pa Sanyang en Habib en alle anderen zullen en mogen we niet vergeten. Dat werd ons duidelijk toen we op 22 januari rond de klok van half acht uit het steeds donker wordende compound vertrokken en we onze vrienden achter lieten in het echte Gambia wat je niet in de reisfolders vind en we wijselijk maar niet achterom keken..

1327311685N042

 Habib, onze steun en toeverlaat in Gambia    foto: Martine

 

De 22e januari werd er niet getraind door de spelers van de voetbalacademie want alles stond die dag in het teken van de grote finale zo had Habib ons verteld. De jonge Gambiaan had zich tijdens ons verblijf in Gambia ontpopt tot onze grote steun en toeverlaat en we konden soms vreselijk om hem lachen als hij weer iets vertelde waarvan we dachten, het zal allemaal wel. Maar steeds weer bleek dat wat hij vertelde de waarheid te zijn.

Het verhaal wat betrof de finale konden we echter bijna niet geloven. Habib vertelde namelijk dat er op de dag van de finale tussen de twee en drie duizend toeschouwers naar het veld van de Football Sportsacademy zouden komen om de wedstrijd te zien. Hij hield dit bij hoog en bij laag vol waarbij wij zoiets hadden van, eerst zien dan geloven. Bij het Supercupduel tussen Brikama United en FC Gamtel waren er een week eerder ongeveer 2000 toeschouwers geweest en we konden ons niet voorstellen dat dit aantal zich ook voor de finale van het provinciale kampioenschap zou melden. Rond vier uur werden we door Habib opgepikt en de jonge Gambiaan had twee probleempjes, allereerst was zijn, zoals hij hem noemde, Ferrari een beetje ‘ziek”. De auto sloeg af als hij afremde dus dat was lastig rijden. Habib mocht daarom de auto van zijn baas lenen maar werd toen door de plaatselijke veldwachters aangehouden met de vraag waarom hij in zo, n mooie grote auto reed. Dit leidde ertoe dat hij met zijn rijbewijs naar het politiebureau moest om een bewijs te halen dat hij in de auto van de baas rijden mocht wat waarschijnlijk wel een ‘paar” dalasi gekost heeft ….

Na deze onderbreking gingen we verder richting de compound van Hattib Sanyang die onderweg al belde waar we bleven want een wedstrijd beginnen zonder eregasten is zelf in het gemoedelijke Gambia wel wat slordig natuurlijk. Zoals alles tijdens ons verblijf in Gambia goed kwam arriveerden we ook nu nog ruim op tijd voordat de wedstrijd zou beginnen. Een kleine vijftig toeschouwers waren aanwezig en we keken even met een schuin oog naar Habib. De jonge Gambiaan keek ons aan en zei de nu al legendarische woorden: ‘Everything come’s good”!

Nadat alles en iedereen en opperste paraatheid was gebracht voor de ‘match of the day” had de organisatie bedacht dat Martine de aftrap mocht doen waar we  deel twee van dit weer bijzonder rondje op een van de voetbalvelden in Gambia zal beginnen.