Een rondje langs de velden van Tynaarlo

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

 Zondag 16 oktober was een zondag dat in het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant niet veel clubs een thuiswedstrijd hadden. Daarom mocht ik samen met Eenrum vertrekken naar Drenthe waar het duel Tynaarlo- Eenrum werd gespeeld.

Zondag 16 oktober was een zondag dat in het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant niet veel clubs een thuiswedstrijd hadden. Daarom mocht ik samen met Eenrum afreizen naar Drenthe waar het duel Tynaarlo- Eenrum werd gespeeld.

24-10-2010_SGVV_07_-_Klburen_2-4_035

 

                         Klaas van Erkel( lichtblauw shirt) behoort tot de harde kern van Eenrum-supporters 

 Een duel tussen de koploper en nummer vijf Tynaarlo waarbij ik als ik eerlijk ben Eenrum als favoriet beschouwde. Nadat ik de verslagen van het duel tussen FC LEO en Corenos en die van titelstrijd tussen de 13 jarige Anne Kamminga en haar 14 jarige tegenstreefster Angie Kasimovicz om de Europese titel Kickboksen had geschreven kon de voorbereiding op het duel in Drenthe beginnen.

Voorbereiding

Een voorbereiding die ik belangrijk vind want op de clubsites van de clubs zijn er soms nog wel nieuwtjes te vinden die je kunt meenemen in een verslag. Dat was deze keer niet het geval dus besloot ik maar vroegtijdig te vertrekken richting Drenthe. Ik was al een keer eerder te gast geweest bij Tynaarlo en wist dat je, gewoon” aan de overkant van de weg moest parkeren en je vervolgens een drukke weg moest oversteken om bij het complex van Tynaarlo te komen. Nadat twee aardige Tynaarlo-dames mij een programmaboekje hadden verkocht werd ik even later verrast door de outfit van de Eenrum-spelers. In mooie witte sportjacks stonden de mannen van Siebrand Solinger relaxt aan de koffie. Grote hilariteit trouwens bij de spelers dat de Ommelander Courant hun zelfs, over de grens” volgde. Dat volgen kwam even later in een andere context terug, want toen ik komend vanuit de bestuurskamer richting het veld liep wist ik niet wat ik zag. Er liepen daar al een groot aantal Eenrumers en dat vond ik in een woord geweldig.

Supporters

Echte supporters die hun club volgen tot in Drenthe dat zijn de dingen die ik zo waardeer in het amateurvoetbal. Zaken die een middag in Drenthe tot een feest maken wat ook de hernieuwde kennismaking was met de partner van Tynaarlo-trainer Gradus Wilthof, Dominique Lehman. Zelf voetbalt ze bij de dames van Harkstede en heeft ook duidelijk verstand van het spelletje. Zeer sympathiek en fanatiek meelevend met het team van haar partner en ondertussen net doen alsof ze de opmerkingen van de Eenrum-aanhang niet hoorde deed ze precies datgene wat enkele Tynaarlo-supporters niet deden. Die gingen namelijk wel in op de opmerkingen van de Eenrumers waar ik eigenlijk wel om moest lachen. Ik wist echter dat Tynaarlo ook dit verbaal duel ging verliezen want de ‘harde kern” van de Roodbaadjes was bijna op volle sterkte aanwezig in Tynaarlo. En met sterkste opstelling bedoel ik echt de sterkste want de ‘vedette” van het Eenrum-legioen was in Tynaarlo aanwezig. Niemand minder dan Klaas van Erkel was aanwezig en dan, zo weet iedere Eenrumer, gaat de ‘pretfabriek” open. Klaas, nog steeds het postuur van waarvan je denkt hoe kan het allemaal goed gaan, Henk, Jibbe” Staal, Eric Hamminga, Jan Reitsma, 2x Wim Nubé, Oma Nubé, de familie Schut, Piet Huizinga, Sandra Nubé, Jans Huizinga, Harm Rust en de familie Smedinga waren enkelen die aanwezig waren in Tynaarlo.

In Eenrum

Ik waande mij dan ook een beetje in Eenrum zodat het een prachtige middag werd. Eenrum won de wedstrijd en de wedstrijd werd van het nodige commentaar voorzien door harde kern van Eenrum. In de rust waren we het er over eens dat de roodhemden dit moesten winnen. Klaas, die vorig seizoen tijdens de wedstrijd SGVV’07-Eenrum de opmerking plaatste dat hij voor een rollator zou springen als Eenrum dat duel zou verliezen, was zeer duidelijk hoe hij tegen het duel aankeek. ‘Erk” zou, zo vertelde hij vol overtuiging een bepaald lichaamsdeel opeten als Eenrum dit duel niet winnend zou afsluiten. De toon was gezet in de ‘koffiecorner” van Tynaarlo en de eerste helft werd even door de deskundigen geanalyseerd. De algemene conclusie van het gezelschap laat ik even in het midden maar voldoende was het niet!

Na de rust even met ‘Erk” bijpraten waarbij ik veel voordeel had van het feit dat ik ondanks talloze schoonmaakacties van voorhoofd en bijholtes bijna niets ruik. Soms lastig maar in dit geval handig want dat Klaas nog niet gesponsord wordt door de plaatselijke knoflookverkoper verbaasd mij iedere keer weer. Maar ik kon dankzij mijn ‘handicap” rustig naast de voetbalkenner staan die gekleed in een T-shirt een opvallende verschijning was in Tynaarlo. Van Klaas kwam ook de mooiste opmerking van de hele middag die het feest in Tynaarlo voor mij tot een megafeest maakte. ‘Weet je wat ik mooi aan Tynaarlo vind Jo, al die gasten hebben gewoon zwarte voetbalschoenen aan en niet van die rare kleuren. Voetbalschoenen moeten in mijn beleving zwart zijn.”

Rijkdom

Ik keek mijn oud teamgenoot aan en zag een echte liefhebber die dat uit de grond van zijn hart meende. Die opmerking, ik moest er toen ik terug naar Ezinge reed nog een paar keer aan denken, was voor mij het absolute hoogtepunt van een weekend die mij weer eens deed beseffen dat ik in figuurlijke zin een rijk mens ben