Rondje langs de velden van v.v Kloosterburen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Waar zaterdag 17 september het rondje langs de velden in Zanderweer plaats vond was het een dag later Kloosterburen waar het voor mij allemaal gebeurde.

Waar zaterdag 17 september het rondje langs de velden in Zanderweer plaats vond was een dag later Kloosterburen waar het voor mij allemaal gebeurde.

                                                DSC00281

                     Annejan Osinga op de weg terug: Mooie dingen!

Ik was in dit nog prille seizoen nog niet in Kloosterburen geweest en toen ik maandag 12 september de mail van Peter kreeg of ik zondag 18 september naar de wedstrijd Koosterburen- Kwiek wou om een verslag te maken vond ik dat geen vervelende mail. Warffum en Eenrum heb ik dit seizoen al een paar keer zien spelen en ik was ook wel benieuwd hoe de vlag er in Kloosterburen bij zou staan, wat overigens ook geldt voor Hunsingo, Bedum en Usquert op de zondag. Bij aankomst op het complex bleek al snel dat de vlaggen er goed bijstonden want de voetbalvereniging was er in geslaagd om een nieuwe hoofdsponsor aan zich te binden. Europlant en Kloosterburen hadden elkaar gevonden en de mooie banners van Europlant sierden het complex. Mooie dingen gebeurden er in Kloosterburen waar veel clubs nog een puntje aan kunnen zuigen. Maar ook minder leuke dingen gebeuren in het Marnedorp, want ik kwam tweede elftalspeler Reint Schop tegen die ik niet in zijn ‘burgerkloffie” had verwacht. Op mijn vraag of hij niet moest voetballen gaf hij een antwoord waar ik even van schrok. Reint had enkele maanden geleden een herseninfarct gehad en was nog herstellende van dat gebeuren. Dus geen voetballen voor de meestal als centrale verdediger spelende oud- Rotterdammer die daar duidelijk moeite mee had begreep ik uit zijn woorden.

Coryfeeën

 

We besloten samen naar het tweede veld te lopen waar het derde, met enkele oud-spelers van het eerste elftal van Kloosterburen in de gelederen, hun wedstrijd tegen GVAV Rapiditas 6 speelden. Richard, Bolt, Eise Halsema, René Wiersum, Ron Bolt en Wim Vos waren de spelers die enkele jaren geleden furore maakten in de hoofdmacht van de Kloosterbuursters en nu in het derde lieten zien dat ze nog steeds en balletje konden trappen hoewel de snelheid ingeruild was voor wat extra kilo’s.

Maar hulde voor de veertig plussers die het qua leeftijd tegen mijn grote vriend ’Huipie” moesten afleggen. Als 61 jarige voetbalt Huib van der Wildt nog regelmatig mee en hoewel de negentig minuten teveel minuten zijn voor Huib was ik blij dat hij in de tweede helft nog even binnen de lijnen kwam. Ik vond dat mooi en ook Reint sprak zijn waardering uit richting Huib. Mijn ‘plicht” riep echter want drie kwartier voor een wedstrijd schuif ik graag even aan in de bestuurskamer waar de opstellingen van de beide teams te ‘scoren’ zijn.

 

Lachers op zijn hand

In de bestuurskamer waren de gasten uit Hoogezand ook al gearriveerd en kreeg een van de begeleiders de lachers op zijn hand toen de gemiddelde leeftijd van Kwiek tersprake kwam. Ruim anderhalf uur had de reis naar Kloosterburen geduurd werd er verteld en iedereen was verbaasd. Toen de opmerking kwam dat dit wel erg lang was kwam er een antwoord die alle aanwezigen in lachen deed uitbarsten. De leider gaf aan dat de gemiddelde leeftijd van het team dusdanig laag was dat men besloten had om op de fiets richting Kloosterburen te gaan omdat er onvoldoende spelers met een rijbewijs waren bij de gasten. Onzin natuurlijk maar het gaf aan dat de begeleiding van Kwiek begreep dat ze geen wereldprestatie van het jonge team mochten verwachten. Het wedstrijdverslag zal over enkele dagen hier te lezen zijn maar mijn supermoment kwam al voor de aftrap van het duel.

 

Annejan

Ik had al gehoord dat Annejan Osinga na een zware rugblessure weer op de terug weg was maar toen ik mijn oud-pupil, in de E-junioren heb ik hem nog getraind, zag lopen deed dat wel wat met me. Want tijdens mijn bezoeken vorig seizoen hoorde ik geregeld dat de angst bestond dat Annejan niet meer zou kunnen spelen. Steeds weer zeg ik dat ik dat helemaal niets vind maar soms, zie het verhaal van de oud-voetballer van CVVB, Hugo Zijl, gaat het anders. Ik was oprecht blij voor Annejan en even later gaven we elkaar de hand en keek ik in een paar blije ogen waardoor mijn middag al niet meer stuk kon. Ik weet het niet zeker maar ik denk dat trainer Willem Pettinga het moment had gezien want ons gesprek kreeg, zoals zo vaak, weer een verrassende, mooie en relativerende wending. Zo werd het weer een bijzonder rondje rond de velden met een paar nieuwtjes, een bijna afscheid nemende voorzitter Geert Timmer, een geweldige doelman Eric Land, Huipie die aan zijn 53e seizoen bezig is, een bomvolle kantine in Kloosterburen, en Annejan waar ik een ding van wil zeggen: ‘Blij dat je terug bent ‘Spitsie”!!