Een rondje langs de velden deel 27 A

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

 Een van de laatste rondje langs de velden van dit seizoen wordt de zeventwintigste aflevering die uit twee delen zal bestaan. Een rondje waarin de ‘oude garde” onder de voetbalsupporters ruimschoots aan bod komt.

Een van de laatste rondje langs de velden van dit seizoen wordt de zeventwintigste aflevering die uit twee delen zal bestaan. Een rondje waarin de ‘oude garde” onder de voetbalsupporters ruimschoots aan bod komt.

                                                               johannes_A

                                                       Johannes Pool      foto door: Gino Fotografie:  Gino Wiemann Zuidhorn

 

Hielko had in het laatste competitieweekend twee ‘uitwedstrijden” voor mij in petto waarbij bij mooi weer die van zaterdag, Zuidhorn- Rood Zwart Baflo op de fiets te doen was geweest. Ik besloot echter om toch onze Fiat Seicento, Japie voor intimi, mee te nemen omdat de terugreis via Uithuizermeeden zou gaan waar trainer Heiko van den Berg s, middags voor het laatst bij de Heracliden op de bank had gezeten. Maar eerst Zuidhorn-Rood Zwart Baflo wat voor mij de eerste keer zou betekenen dat ik de Bafloërs ‘live” zag spelen. Voor de wedstrijd nog even bijgepraat met elftalleider Jan Stavenga die al jarenlang bij Rood Zwart Baflo actief is. En geroutineerde elftalleider mag je Jan wel noemen want tot zijn gereedschap behoorde ook een pritstift. Iedereen in de bestuurskamer zat hem verbaasd aan te kijken toen hij het wedstrijdformulier van drie lijstjes voorzag met daarop de namen en nummers van de spelers. Hij was tevens aanvoerder want ook de handtekening van Patrick Rutgers stond even later op papier toen de arbiter van dienst, de Jong uit Boornbergum, daar om vroeg. Ik keek Jan en een vette knipoog deed mij weer beseffen dat Stavenga zijn zaakjes prima voor elkaar had en zich door niets en niemand gek liet maken. Nadat ik de volgend seizoen naar Eenrum vertrekkende Anton Brontsema nog even sprak viel mijn oog opeens op nog een bekende die ik hier niet had verwacht. Johannes Pool kwam namelijk het sportveld oplopen om de verrichtingen van Rood Zwart te aanschouwen. Een icoon in Baflo en omstreken, erelid bij zowel Marcia en Rood Zwart Baflo en de man waar een toernooi naar vernoemd is die op 29 mei in Baflo zal plaats vinden. Dat is de reden dat ik Johannes nu laat rusten omdat hij ergens anders rond die datum nog besproken zal worden waar ik ook een rol in mag spelen en wat ik als een eer beschouw.

Een leuke wedstrijd werd het in Zuidhorn waarbij beide teams de aanval niet schuwden maar de thuisploeg in de eerste helft het betere van het spel had. De tweede helft was er een waarin Rood Zwart duidelijk beter partij gaf wat de wedstrijd nog leuker maakte. Tijdens de tweede helft trof ik verder Peter Klamer die ik nog kende uit de periode dat hij trainer van OKVC was. We kwamen elkaar een paar keer tegen bij duels in bijvoorbeeld Roodeschool waar hij met zijn team tegen Corenos speelde maar verder eigenlijk niet. Voetbaltaal is echter universeel en twee voetballiefhebbers hebben natuurlijk altijd gesprekstof. Talloze voetballers passeerden de revue, Ajax- FC Twente uiteraard en ook de toekomst van Peter als trainer kwamen natuurlijk nog even aan de orde. Zo werd het ook in Zuidhorn weer een leuke middag en na de door Rood Zwart met 2-1 verloren wedstrijd reed ik door naar Uithuizermeeden waar Heiko van den Berg afscheid nam als trainer en ik hem nog even de hand wilde schudden. Heiko had ik regelmatig aan de telefoon voor een belverslag en op een gegeven hoopte de oefenmester dat ik zou bellen want geloof het of niet maar als ik de ‘Meisters” op mijn lijstje had staan wonnen ze ook.

We hebben daar samen weleens om gelachen want een beetje humor hoort er natuurlijk wel bij. Maar ook tijdens de ‘live” wedstrijden was er altijd een goed contact tussen ons twee waarbij iets weleens ‘off the record” bleef. Ik ben echter geen ‘kantinetijger” en na een half uur besloot ik richting Martine te vertrekken die althans dat begreep ik een van mijn lievelingsgerechten had klaar gemaakt. Thuiskomen met een pan Macaroni op het vuur is niet verkeerd moet ik zeggen en ik kon gelijk aanvallen.

Daarna werd het bellen met de trainers en dat werd een lastig verhaal want na de laatste competitieronde zat iedereen nog even gezellig na. Maar in de loop van de avond kreeg ik twee van de drie te pakken wat ik een geruststellende gedachte vond. Ik wil namelijk voordat ik voor de zondagwedstrijd op pad ga alles van de zaterdag naar de redactie gezonden hebben. Ik wil niet zondags langs de lijn staan terwijl ik weet dat er nog wat van de zaterdag op mij ligt te wachten. Dan sta ik bijvoorbeeld liever een uur eerder op waardoor het eerder regel dan uitzondering is dat ik rond de klok van zes uur is omdat er ook nog zoiets als Puurvoetbalonline is. Na de trainers gesproken te hebben besloten we, het weer was toch matig, de luiken aan de Peperweg op tijd te sluiten terwijl men in de straat, Wierdeweg, achter ons voor de zoveelste keer de klimaatprijs had gewonnen.