Gambia een mooi en bijzonder land deel5

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Deel vijf van ons verblijf in Gambia gaat over de verrassende winst van FC Groningen op Willem 2, een teamleider die het allemaal wel begrijpt en een ontmoeting met gevolgen.


 

Deel vijf van ons verblijf in Gambia gaat over de verrassende zege van FC Groningen op Willem 2, een teamleider die het allemaal wel snapt en een ontmoeting met gevolgen.

120

 Het strand bij Kunta Kinteh waar het binnenhalen van de visnetten iedere keer weer een happening was

Zaterdag vijf februari werd een rustige dag en had ik het met Rob over de ontmoeting Willem2-FC Groningen, een duel dat de laatste jaren meestal niet succesvol voor de Groningers afliep. We waren het er over eens dat alle ploegen wel een zogenaamde ‘angstgegner” hebben waar meestal niet tegen gewonnen wordt en in het geval van FC Groningen was dat de ploeg uit Tilburg. Zo kletsten we nog een beetje door maar trok ik mij even later terug in mijn boek over de geschiedenis van Manchester United, de club die tot een van mijn favorieten behoort. Geweldig om de verhalen over de geschiedenis van de ‘Mancunians” te lezen over mijn helden uit het verleden als een Duncan Edwards, Dennis Law, Sir Bobby Charlton en het ‘enfant terrible” George Best, de fenomenale linksbuiten, die ook buiten de lijnen onnavolgbaar was. Het prachtig boek zorgde ervoor dat de uren omvlogen en de zaterdag in razende vaart aan zijn einde kwam. Na een heerlijke maaltijd in Mandjai Lodge besloten we op tijd richting het uitstekend bed op A8 te gaan want de volgende morgen zouden we, Henk, Martine en ik met Harm op pad. El, de wederhelft van Henk ging niet, zo had het echtpaar afgesproken, ging niet mee omdat zij op bezoek ging bij een familie die ze samen met Henk al vele jaren kende. De volgende morgen waren we al op tijd wakker en dat kwam niet doordat we nerveus waren over het uitstapje met Harm maar omdat de ‘Vogelaars” weer op pad gingen.

We hadden ondertussen al begrepen dat het spotten van vogels in betrekkelijke rust moest gebeuren om de mooie exemplaren niet te verjagen. Die betrekkelijke rust was echter niet van toepassing als het ‘spul” om vijf uur in de ochtend (!) richting het ontbijt trok, gewapend met camera en lopende op zware schoenen die de vergelijking met de ‘kistjes” die ik in mijn diensttijd droeg glansrijk konden doorstaan, om vervolgens een uur later weer met veel lawaai in de bus te duiken die hun richting de binnenlanden van Gambia bracht voor het spotten van hun soortgenoten, de vreemde vogels. Wat dat betrof had Mandjai Lodge er vogels van diverse pluimage lopen.Het op stap gaan met Harm viel verder mee want de sympathieke Fries trakteerde ons in de grootste supermarkt van Gambia op gebak en liet ons beseffen dat al die producten in de supermarkt voor de gemiddelde Gambiaan niet te betalen waren en wij in Nederland niets maar dan ook helemaal niets te klagen hadden. Na dit mooie intermezzo gingen we richting het strand want we hadden afgesproken dat er de laatste dagen van ons verblijf in Gambia geen spectaculaire dingen meer op het programma zouden staan. Bij Kunta Kinteh aangekomen had Rob een daverende verrassing die ik via een sms van mijn dochter Saskia al binnen had gekregen maar bijna niet kon geloven. Groningen had met 1-7 in Tilburg gewonnen en ik dacht dat Sas zich had vergist maar Rob bevestigde het verhaal en dat waren mooie berichten vanuit Nederland. Zo kabbelde het laatste weekend dag van ons verblijf in Gambia rustig voorbij en gingen we al slapende over naar onze, voorlopig, laatste maandag in Gambia wat een hele bijzondere zou worden.

Een ontmoeting met gevolgen

 Tijdens ons verblijf in Gambia zagen we vaak kinderen die met iets wat op een bal leek aan het voetballen waren. Dankzij de twee ballen die in de Compound waar Alaghie woonde achterbleven deden we al een klein beetje aan het verlenen van hulp wat natuurlijk helemaal niets voorstelde in onze beleving. Maar het voetballen in Gambia bleef mij bezig houden en op de een na laatste dag kwamen we bij toeval in contact met een jongen die op de Voetbal Academy van Gamba, Pa Sanyang hielp met het verzorgen van trainingen omdat zijn twee broertjes op de Academy trainden.We spraken af dat hij mijn verzoek om bij een volgend bezoek aan Gambia, die zo hadden Martine en ik besloten zeker zou komen, de Academy te mogen bezoeken om daar eventueel, bescheidenheid siert de mens in dit geval, te mogen verzorgen. De boy op het strand was enthousiast en hij beloofde de volgende dag terug te komen met het antwoord van PA Sanyang. De verdere werd er weinig meer over iets anders gepraat dan over deze bijzondere ontmoeting en we wachten de dingen die hopelijk zouden volgen in spanning af. Bij terugkomst in Mandjai Lodge zat er een aardig clubje personen bij elkaar waar we niet zoveel mee hadden. Mensen die bij wijze van spreken van de Martinitoren schreeuwen wat ze toch allemaal wel niet voor goed werk doen in Gambia kunnen we niet zoveel mee. Dan ga we meer voor Henk en El uit Arnhem en Rob en Sonja uit de buurt van Den Haag, mensen die genoeg doen maar dat op een gepaste manier brengen en waar we meer respect voor op hebben. ‘Target” zat ook bij dat groepje, een teamleider van een gemeentelijke instelling ergens in het midden van het land. Ik noemde hem zo omdat hij het geweldig belangrijk vond dat zijn medewerkers hun ‘targets” zouden halen. Ik ben een keer met hem in discussie gegaan maar kwam snel tot de conclusie dat dit een kansloze zaak zou worden want ‘Target” begreep volgens mij niet dat hij met mensen werkte in plaats van robotjes waar wel meer ‘Targetjes” last van hebben weet ik uit ervaring. Maar mijn humeur kon na de ontmoeting op het strand niet stuk en we hoorden op de binnenplaats van Mandjai Logde de gebakken lucht gesprekken met een glimlach aan. De volgende waren we koud op het strand of Musta stond naast ons.

Hij had het mail-adres en telefoonnummer van Pa Sanyang meegenomen en de contacten waren nu echt gelegd! Ik was geroerd want dit was iets wat ik heel graag wilde en wat misschien zou gaan lukken. Henk en El waren ook op het strand die ook van mijn wens wisten en zagen dat het misschien ging lukken. S, Avonds in Mandjai Lodge sprak er weer over met Henk, ook een voetballiefhebber trouwens!, die nog enkele goede tips had voor een volgend bezoek aan Gambia. Lieve mensen Henk en El waar we het zeer gezellig mee hebben gehad. Zo kwam er een bijzonder eind aan ons eerste verblijf in Gambia waar het niet bij zal blijven omdat het een prachtig en bijzonder land is

ven