Gambia een mooi en bijzonder land deel 3

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Deel drie over ons verblijf in Gambia gaat over onze tweede excursie, een foute maaltijd, FC Den Haag en de Vogelspotters

Deel drie over ons verblijf in Gambia gaat over onze tweede excursie, een foute maaltijd, FC Den Haag en de Vogelspotters

 

007

De 'Sappie Sappie" stand van Bob op het strand van Kunta Kinteh      

 

Rustig aan vandaag

De ‘day after the night before” was het voor sommige gasten van Mandjai Lodge en dat was ze ook wel aan te zien. Laat naar bed en de nodige alcoholische versnaperingen hadden duidelijke sporen achter gelaten op de gezichten en velen besloten de dag dan ook in betrekkelijke rust door te brengen. Wij hadden de dag ervoor al besloten dat het een dagje ‘Beach” zou worden omdat Martine toch wat last had van opspelende darmen had en dan is het wel handig dat je een toilet in je directe nabijheid hebt. We besloten dan ook om er een rustig dagje van te maken en met een leuk boek, in mijn geval het boek over het instorten van het imperium van Dirk Scheringa, en prachtig weer op het strand van Kunta Kinteh vermaakten we ons prima.

 Foute Maaltijd

 Ook s, avonds besloten we het rustig aan te doen maar hadden we de pech dat de eigenlijke kok niet in Mandjai Lodge aanwezig was en dat scheelde duidelijk een slok op een borrel. Nu is dat niet zo vreemd want dat fenomeen maak ik regelmatig mee in het UMCG waar ik regelmatig eet omdat Martine en ik in de gelukkige omstandigheid verkeren dat we beiden onze warme maaltijd op het werk kunnen eten. Niks gedoe van ‘wat moeten we nu weer eten” of ‘waar heb jij zin in.”maar s, avonds gewoon een broodje zodat we in de vooravond nog die dingen kunnen doen waar we na negen uur geen zin meer in hebben. Maar ook in het UMCG kijk ik bijvoorbeeld als er Nasi op het menu staat wie er de kok van de dag is in het restaurant is en ik ben dan ook blij als het een van de ‘oude garde” is en niet een die uit de schoolbanken komt rollen die het vak, al denken ze daar zelf vaak anders over duidelijk nog moet leren. Maar in Mandjai Lodge was dus ook een invaller en dat was te merken want van de ongeveer vijf keer dat we er gegeten hebben was dat de enige maaltijd die een onvoldoende kreeg en retour afzender ging. Maar eerlijk is eerlijk de overige keren hebben we uitstekend gegeten in Mandjai Lodge.

 

 

050

 

In de 'Woodfactory" waar echt alles handgemaakt is

 

Op pad met Bob

Na de maaltijd op tijd in het mandje wat de volgende morgen zouden we Bob richting de Woodfactory, de plaats waar het houtsnijwerk gemaakt werd en het Nationaal Park gaan. Daarnaast zouden we ook de veemarkt bezoeken kortom we hadden het druk want zo hadden we met onze ‘local boy” afgesproken we wilden om uiterlijk 13.00 uur terug zijn. Zo gebeurde dan ook en na de veemarkt en het Nationaal Park kwamen we rond 11 uur bij de plaats waar vele Gambianen met het maken van Djembé, s en het uitsnijden van houtsnijwerk bezig waren. Een proces waar we nog steeds verbaasd over zijn omdat werkelijk alles met de hand gebeurde. Nadat we terplekke enkele souvenirs hadden gekocht, je bent tenslotte toerist, gingen we richting Mandjai Lodge waar we s, morgens al afscheid hadden genomen van enkele gasten die richting Nederland vertrokken omdat de vakantie er weer op zat. Met Fons en Jeannette hadden we het wel getroffen als buren en ik was dan ook benieuwd wat we in de loop van de dag aan nieuwe buren zouden krijgen op A7. Van de mevrouw op A9 hadden we weinig last want, miss Butterfly” zoals ze genoemd was een vogel van een bijzonder ras zo bleek in de loop van de week maar daarover later meer. We besloten om, nadat Bob ons had afgezet, dat we richting Kunta Kinteh-beach zouden vertrekken om daar de rest van de dag door te brengen. Iedereen zal zich wel afvragen of dat het enige strand van Gambia was maar dat is natuurlijk niet zo maar al op onze tweede dag in Gambia kwamen we er terecht en we allebei iets hadden van waarom in eerste instantie verder zoeken naar iets wat je misschien niet vind. Kort gezegd we vonden het wel even prima zo in het voor ons eerste keer in Gambia.

 

adodenhaag Voor Rob als dank voor zijn mooie verhalen

FC Den Haag

Het Haagse voetbaldier was er ook weer en even later was het weer raak en vlogen de voetbalverhalen weer in de rondte. We kregen het over de Scandinavische voetballers die voor FC Den Haag zoals de Noor Roger Albertsen die in 2003 op vijfenveertig jarige leeftijd aan kanker overleed en in Den Haag mateloos populair was door zijn inzet. Maar ook krijgen we het over Jens Toornstra en Wesley Verhoek en trainer John van der Brom de huidige smaakmakers van de club uit Den Haag. Rob ziet het helemaal zitten want zo verteld hij mij dat het bij de echte voetballiefhebbers in Den Haag veel pijn heeft gedaan dat er altijd trammelant was rondom de club. ‘Eindelijk is er rust en als het gaat leven in Den Haag dan gaan daar mooie dingen gebeuren let maar op mijn woorden.” Mooi een bevlogen voetbaldier zo te horen praten waar ik voor hoop dat het met zijn ‘cluppie” goed blijft gaan en door wie ik ADO Den Haag opeens met andere ogen bekijk. Zo kwam er weer snel een einde aan de middag en vertrokken we richting half vijf richting Mandjai Lodge waar Harm, onze grote vriend uit Friesland, ons al opwachtte met de opmerking: ‘Ze zijn binnen.”

Vogelspotters

Duidelijke taal van Harm en we begrepen hem uiteraard niet. Daarom kwam dan ook de wedervraag wie er binnen waren. Het antwoord van Harm bleef vraagtekens oproepen want het antwoord was dat de Vogelspotters gearriveerd waren. Nu hadden we weleens van Vliegtuigspotters gehoord maar nog nooit van Vogelspotters. Ik wil direct even vooropstellen dat ik iedereen zijn hobby respecteer want ik besef mij heel goed dat sommigen mij ook voor gek verklaren als ik, zoals zaterdag 12 en 19 februari, stijf van de kou op een sportcomplex te vinden ben en ik dan geniet van welke wedstrijd dan ook. Dus Vogelspotten bleek een hobby te zijn waarbij het de zaak is om zoveel mogelijk vogels voor de lens te krijgen. Bij binnenkomst zagen we ze al zitten en gezien de temperaturen van een graadje of 34 waren ze duidelijk niet goed gekleed. Flanellen overhemden en stevige broeken en hoge winterschoenen leken mij nu niet echt ideaal in Gambia maar als je uit het koude Nederland kwam was het wel weer een beetje verklaarbaar. In het kader van het groepsproces werd er gezamenlijk gegeten door de ‘Vogelaars” en toen ze dan ook twee uur later aan tafel gingen vonden we ze al een beetje apart te vinden. In onze beleving ga je na een lange reis minimaal je even opfrissen en is het wel hygiënisch om even een andere outfit aan te trekken. Maar de veertien mannelijke en vrouwelijke ‘vogels” gingen rustig in hun flanellen overhemden, dikke broeken en hoge schoenen aan de maaltijd en dat is iets waar we géén respect voor hadden. Maar de dag zou nog een verrassend einde krijgen want toen we terugkwamen van het Chinees Restaurant met badkuip, helaas geen foto van want juist we hadden het toestel weer vergeten, trad er een dansgroep op dat een prachtig optreden verzorgde waar veel te snel een einde aan kwam en tevens het einde van deel drie van ons verblijf in Gambia betekende

051

De verrassing van woensdag 2 februari: de Djembe-groep uit Senegal