Gambia een mooi en bijzonder land deel2

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Deel twee over ons verblijf in Gambia gaat over Bob, een bijzondere verjaardag, excursies, eten in Kunta Kinteh en een spontane ‘Hollandse Avond”

Deel twee over ons verblijf in Gambia gaat over Bob, een bijzondere verjaardag, excursies, eten in Kunta Kinteh en een spontane ' Hollandse Avond"

 

038

 

Bob, onze 'local boy"

Dag drie, vier en vijf in Gambia waren redelijk rustige dagen waarbij we op de zaterdag gingen eten in het strandrestaurant Kunta Kinteh. Overdag was het er ruim boven de dertig graden maar men had ons al verteld dat de temperatuur in de avonduren toch wel redelijk snel een aantal graden naar beneden ging. Toen we dan ook bij Kunta Kinteh aankwamen zagen we dan ook dat er windschermen om het terras stonden en dat was geen overbodige luxe. Maar het had wel iets om op 29 januari in Gambia op enkele meters vanaf de Atlantische Oceaan in de open lucht te eten. Onze ‘local boy” Bob, zoals ze een persoonlijke gids in Gambia noemen, had ons naar het restaurant gebracht en bood aan om te wachten tot wij uit gegeten waren en hij ons weer terug zou brengen. We vonden het prima dat hij op ons wachtte maar niet in de auto maar dat bij ons aan tafel zou doen. In eerste instantie weigerde hij dit waar wij niets van begrepen. We drongen nog een keer aan en Martine zei dat hij onze gast was. Uiteindelijk stemde hij toe en at dan met veel plezier met ons mee. Tijdens het eten werd ook duidelijk waarom hij in eerste instantie ons aanbod niet accepteerde. Het gemiddelde wat hij per maand verdiende bedroeg namelijk 1500 dalasi wat overeenkomt met ongeveer 40 euro per maand. Als je dan bedenkt dat een maaltijd ongeveer 150 dalasi kost dan was zijn eerste weigering wel een beetje verklaarbaar. Wel een raar idee trouwens dat als 1500 euro in Nederland verdient je in Gambia 54000 dalasi te besteden hebt. Maar Bob heeft heerlijk meegegeten en vertelde ondertussen een beetje over zijn eigen leven en het leven in Gambia. Mooie verhalen van iemand die ons verbaasde met het feit dat hij uit de Voetbal International hele stukken voorlas. Kortom een mooie avond aan het einde van de derde volledige dag in Gambia.

 

Jarig en Groningen wint van Heerenveen

Dag vier was een speciale dag want naast dat in het koude Nederland FC Groningen het beladen duel tegen Heerenveen speelde was ik ook nog eens jarig. Nu zijn Martine en ik niet echt van het vieren van die gebeurtenis en dat was in Gambia niet anders Gewoon een zoen en verder geen onzin met cadeau, s want dat is nergens goed voor. Dus geen ruchtbaarheid er aangeven was ons motto en dat werkte perfect die dag. We hadden op Mandjai Lodge verder buren, Fons en Jeanette, waarvan de mannelijke helft ook een voetballiefhebber was die met de verheugende mededeling kwam dat de ‘Trots van het Noorden” het uitduel in Heerenveen met 4-1 had gewonnen. Nou zei ik in mijn onschuld, dat is een mooi verjaardagscadeau van Groningen. De vraag kwam dan ook direct terug van de buurtjes of ik jarig was en op mijn bevestigend antwoord kwam de mededeling dat Fons de volgende dag jarig was. Maar verder werd er niet over gesproken en nadat we in Kololi hadden gegeten kwam er rond 22.00 uur aan dag vier en mijn verjaardag in Gambia.

Excursies en mijn ontmoeting met een voetbaldier

045

Je ontkomt er in Gambia niet aan want zo lopen rusttg rond, de kleine aapjes

Excursies is een woord waarbij ik spontaan vlekken van in mijn nek krijg als ik er alleen maar aan denk. Maar in Gambia alleen op pad gaan was geen strak plan begrepen we van diverse mensen dus besloten we via Mandjai Lodge een excursie te regelen. Een trip die via Monkypark, de krokodillenvijver en de markt van Seregunda zou gaan. s, Morgens op tijd in de startblokken en om negen uur op pad. Via de aapjes en krokodillen kwamen we uiteindelijk bij de markt waar we ook enige tijd rondliepen in een mensenmassa die enorm te noemen was. Wat een koopwaar, wat een mensen en wat een groot aantal straatjes. Zonder begeleiding waren we op zeker verdwaald in de vele straatjes en we waren dan ook blij dat Soekoe en Djimbo bij ons waren en ons over de markt loodsten. Maar rond de middag hadden we allebei zoiets van ‘mooi weest” want we zijn heel eerlijk we moeten er niet aan denken om een hele dag te lopen slenteren. Rond 13.00 uur waren we dan ook terug in Mandjai Lodge en besloten om onze strandspullen te pakken en in ons eigen tempo richting strand te vertrekken. Dat voelde duidelijk beter en helemaal toen ik daar aan de praat kwam met een voetbaldier uit Den Haag die in zijn jonge jaren de toen nog kleine Dick Advocaat achter op zijn fiets had gehad. Prachtige verhalen vertelde Rob en wat was hij trots op zijn cluppie, ADO Den Haag, dat na 41 jaar uit bij PSV had gewonnen. Maar ook de verhalen over Aad Mansveld, Ton Thie en Theo van der Burgh waren een feest van herkenning voor mij. Ik vernam aan Rob dat hij mijn parate kennis wel kon waarderen hoewel ik, zo bleek tijdens het gesprek, 20 jaar jonger was dan hem. We kregen het uiteraard ook over voetbalzaken die ons beide bezig hield en ik, maar ook Rob hadden een mooie de middag op het strand van Kunta Kinteh-beach. s, Avonds besloten we bij de, Bienies” te gaan eten wat volgens diverse gasten in Mandjai Lodge wel een prima eetgelegenheid was. Dit bleek ook het geval te zijn maar er zaten wel erg veel ‘snelle mannetjes” daar aan de bar met hun laptoppie in aanslag voor Joost mag weten wat. Na heerlijk te hebben gegeten kwamen we tegen 21.00 uur terug in Mandjai Lodge waar bijna alle aanwezige gasten nog gezellig bijelkaar zaten. We besloten ook even aan te schuiven en hoewel we niets hebben van ‘ja, laten we ff gezellig doen en doe me nog maar een potje bier” werd het een bijzondere avond met als grote animator Harm. Harm kwam uit Friesland en was er een van het type ruwe bolster blanke pit. Een man die je even moest leren kennen maar waar we het al snel goed mee kon vinden. Een die hield van een beetje ouwehoeren en mensen uit de tent lokken om ze vervolgens met een rake opmerking weer terug in de hoek te gooien. Maar onderleiding van Harm werd het dus gezellig waar ter verhoging van de feestvreugde Harry uit Alkmaar op ging treden als DJ en het Fransje Bauer getetter tot in Kololi te horen was. Maar na een paar uurtjes, twee om precies te zijn, had ik het wel gezien en meldde aan de directie, Martine dus, dat ik het mooi geweest vond en we besloten naar kamer A8 te vertrekken. De volgende morgen begreep ik van Harm dat het feest tot een uurtje of één had geduurd en ik prees mijn besluit om rond 23.00 uur de party te verlaten. Maar een gezellige afsluiting van dag vijf in Gambia was het wel geweest maar dat iedere avond zoals sommige doen? We moeten er niet aan denken!