Gambia een mooi en bijzonder land deel1

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Eindelijk maar toch

Dinsdag 26 januari was het eindelijk zover dat we vertrokken we naar Gambia. Het land dat we kenden van Aardrijkskundelessen, filmpjes, televisiebeelden en verhalen van onder andere Koos en Dorien die er regelmatig waren geweest.

Dinsdag 26 januari was het eindelijk zover dat we vertrokken we naar Gambia. Het land dat we kenden van Aardrijkskundelessen, filmpjes, televisiebeelden en verhalen van onder andere Koos en Dorien die er regelmatig waren geweest. Maar verder onbekend en daarom spannend wat onze bestemming betrof. Een lange reis werd het want via een taxirit van twee uur en een vliegreis van zeven uur kwamen we uiteindelijk om twee uur in de middag in Banjul aan waar de temperatuur zeer aangenaam was. Een graadje of dertig was het zeker en dat werd door iedereen als prettig ervaren konden we duidelijk vaststellen.

087

Na een bustocht van een half uurtje kwamen we aan bij Mandjai Lodge waar we de komende twee weken zouden verblijven. Kleinschalig en voor Gambiaanse begrippen veel luxe waar wij ons prima bij voelden want in Ezinge bezitten we ook geen bubbelbad, hangende toiletten en zelfafwassende keukens dus dat kwam helemaal goed. Na ons te hebben omgekleed eerst even de omgeving een beetje verkennen en dat was een redelijke cultuurschok want het fenomeen asfaltweg was in beperkt aanwezig. Veel wegen waren van zand en zorgde voor de nodige stof maar geen probleem want onze douche had meer kracht dan we in Ezinge gewend waren en zo konden we even later fris aan onze eerste warme maaltijd in Gambia. Al vrij snel werd het donker op Mandjai Lodge en ook onze ogen begonnen problemen te krijgen om open te blijven zodat we besloten om dag een te laten voor wat het was en ons bed op te zoeken.

 Messi op badslippers

De volgende dag besloten we om eerst maar eens verder de omgeving te verkennen wat een aardige cultuurschok opleverde. Auto, s die in Nederland nooit door de keuring zouden komen reden er rond en niet zelden in de kleuren geel /groen geverfd wat betekende dat ze taxi waren. Honderden hebben we er gezien en sommige mochten we later ook van binnen bewonderen. Maar eerst lopende Kotu verkennen vonden we een goed plan en ik viel direct met mijn neus in de boter toen we langs een schooltje kwamen waar gevoetbald werd. We besloten om even te gaan kijken. Vaak hoor of lees je verhalen dat Afrikaanse spelers technisch zeer vaardig zijn en dat klopt helemaal. Want ik zag daar een jochie van, zo bleek even later, 10 jaar lopen die alles met de bal kon. Rennend op badslippers was Mohamed een lust voor het oog voor een voetballiefhebber. Een fantastische techniek gekoppeld aan een uitstekend inzicht deden mij beseffen dat ik naar een jongen stond te kijken die over veel klasse beschikte maar misschien nooit verder zou komen dan het veldje in Kotu. Dat was een gedachte die mij niet blij maakte omdat ik vind dat iedereen de kans moet krijgen om datgene te bereiken wat hij of zij graag wil. Helaas werkt het niet zo in deze tijd maar toch hield Mohamed mij bezig. De verdere dag bestond uit het zorgen dat onze redelijk bleke lichaamsdelen wat meer kleur kregen zodat de eerste dag verder rustig verliep met als hoogtepunt het optreden van Mohamed.

 Strand

 009

Via Koos en Dorien hadden we de tip gekregen om het de eerste dagen rustig aan te doen in Gambia omdat het een totaal andere wereld is dan in Nederland en je gauw genegen bent om alle kleine arme kindertjes wat te geven wat echter niet gaat. Daarom trokken we dag twee richting het strand van Kotu waar het uitstekend toeven was op Kunta Kinteh-beach waar de drankjes en fruit ons heerlijk smaakten. Via enkele mensen op het strand kregen we een paar tips waar je uitstekend kon eten en van andere hoorde je dat een locale gids erg handig was zodat we onze weg als snel een beetje begonnen te vinden in de Gambiaanse samenleving. Zo kabbelde dag twee in Gambia rustig voort en begonnen we al een beetje de rust te vinden. Een rust die ook nodig zou zijn want als je er rond zou spartelen zoals in Nederland teveel gebeurt zou je er gillend gek worden. Niets van gestrest gedoe maar gewoon rustig aan en genieten van het leven dat is de lifestyle van de Gambianen waar wij een voorbeeld aannamen en daar vrolijk in meegingen en ons zo naar het einde van dag twee in Gambia bracht.