Ode aan het roerstaafje

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Ik heb iets met details op bijvoorbeeld elftalfoto, s. of gebeurtenissen langs de lijn.

Ik heb iets met details op bijvoorbeeld elftalfoto,s of gebeurtenissen langs de lijn

FCLEO-MUSSEL_0063

Elftalleider Erik Dijkstra van FC LEO

 

Dan kijk ik welke spelers identieke voetbalschoenen dragen, erger ik mij aan de spelers die wel een shirt met korte mouwen dragen met daaronder een thermoshirt met lange mouwen. Of ik stoor mij aan een doelman die zijn shirt over de broek heeft, of nog erger zwarte kousen draagt. Details waar een ander zijn schouders over ophaalt maar ik duidelijk niet. Zo worden er steeds meer dingen overgenomen door de amateurvoetballers die soms lachwekkender overkomen  zoals de steeds idioter wordende gekleurde voetbalschoenen. Groene ‘Kermit de kikker” schoenen onder gele kousen of een paar rode schoenen onder groene kousen doen mij steeds meer beseffen dat ik uit een andere generatie stam waar de schoenen zwart waren en de keepers hun shirt keurig in het broekje droegen. Maar soms kom je ook details tegen die redelijk humoristisch zijn en waarschijnlijk niemand op zal vallen en dat is het gebruik van de welbekende roerstaafjes in de diverse kantine, s cq bestuurskamers. Ik maak er veelvuldig gebruik van in de altijd gastvrije kantine, s van de verenigingen waar ik namens de Ommelander Courant te gast mag zijn. Ik gebruik het artikel dan voor de daarvoor bestemde actie maar kom op mijn escapades op de Noord Groninger velden de roerstaafjes wel eens in een andere hoedanigheid tegen zoals op beide foto, s te zien is. Ronnie Medema zag ik het ook doen in het seizoen 2008-2009 toen hij door een vervelende rugblessure uitgeschakeld was. Al kauwend, en stijf van de spanning, kauwde hij het roerstaafje bijna aan flarden zwevend tussen hoop en vrees of ‘zijn” Middelstum de wedstrijd tot een goed einde zou brengen.

P9050154

Jorn Veenstra en Martijn Elzinga aandachtig toeschouwer op het jubileumfeest van de Heracliden

Maar er zijn meer die het roerstaafje in goede en slechte tijden als een vriend beschouwen in hun strijd tegen soms verdriet of euforie waarbij in het laatste geval het staafje enkele meters de lucht in word gegooid om vervolgens weer tussen de lippen te verdwijnen. Dat zijn details waar ik mij kostelijk mee vermaak en waarvan een ander denkt dat ik niet helemaal spoor waarschijnlijk. Voor mij zijn echter de kleine dingen die ik signaleer de krenten in de pap die elke keer een zaterdag of zondagmiddag weer tot een feest maken en mij al vele keren een binnenpretje hebben bezorgd