Rondje langs de velden deel 2

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Een rondje langs de velden is een uitspraak die bij het zeer populaire radioprogramma ‘Langs de Lijn” veelvuldig gebruikt wordt

 

Een rondje langs de velden is een uitspraak die bij het zeer populaire radioprogramma ‘Langs de Lijn” veelvuldig gebruikt wordt.

pvo_logo_01

Dat gold, weliswaar in een andere vorm, ook voor mij zaterdag 11 en zondag 12 september wat zoals te lezen was in deel 1 van een  rondje langs de velden die op het complex aan de Schilligeham in Winsum begon. Vanuit Winsum ging de reis naar Ten Boer waar om half een de kraker Omlandia 4 tegen Omlandia 5 op het programma stond. Gezien de problematiek in Onderdendam, waar volgens mij het complete wegennet, riolering en straatverlichting gerenoveerd wordt, besloot ik tussen Sauwerd en Adorp linksaf te slaan en zo richting Ten Boer te rijden. De bordjes werden keurig gevolgd waardoor ik over wegen reed waar je normaliter niet komt, maar eerlijk is eerlijk, een extra dimensie aan ons mooie Groninger platteland gaf het wel

Solexclub

solex

Op ongeveer tien kilometer van Ten Boer werd in de verte een groot obstakel zichtbaar die mij het ergste deden vrezen of mijn poging om op tijd in Ten Boer te arriveren wel zou lukken. Een groot aantal in leren jassen gewikkelde personen kwamen mij namelijk tegemoet,waarvan sommige ook nog voorzien waren van een witte ’Willempie” helm, rijdend op een fiets met hulpmotor ook wel Solex genaamd. Ruim veertig stuks reden mij tegemoet en ik had het idee dat het een bedrijfsuitje was want de groep was versplinterd in kleine groepjes waardoor het een zeer langgerekt peloton was. Bij dit soort uitjes is meestal goed zichtbaar hoe de sfeer binnen een team/ bedrijf is en mijn indruk was dat binnen deze club er nog wel enkele praatsessies nodig waren om allen met de neuzen in dezelfde richting op de Solex te krijgen.

Nadat ik de groep zéér enthousiaste Solexrijders, bij sommige straalde het chagrijn ervan af” zonder kleerscheuren voorbij was kon ik mijn weg vervolgen naar de Sportlaan in Ten Boer. Daar aangekomen zag ik de eerste hoofdrolspelers al richting de arena waar het allemaal moest gebeuren, lopen. Merijn was een van hen en we spraken even over onze gezamenlijke hobby, het schrijven voor de Ommelander Courant. Maar als snel maakte de doelman van het vijfde een schakel moment en besloot zich serieus te gaan voorbereiden op de kraker die enkele minuten later zou beginnen. Waar de spelers van het vijfde, die ook nog wekelijks trainen, serieus de tijd namen om een warming up te doen kwamen de gladiatoren van het vierde rustig, al dan niet voorzien van een sigaret, het veld oplopen. Oud-weekendmaatje bij de afdeling Intern Transport van het UMCG, Eddy Emmelkamp, was er een van maar die kwam direct met de mededeling dat hij wissel stond.

De wedstrijd begon keurig op tijd want de arbiter van dienst had in de gaten dat de spelers er duidelijk zin in hadden en besloot om 12.23 uur de kraker te laten aanvangen. Het begin van het duel was er een van elkaar aftasten maar al snel werd duidelijk dat het vierde de meeste kans op de openingstreffer maakte. Rechterspits Jorrit de Wiljes had al enkele kleine kansjes gehad maar na een kwartier spelen bracht hij Omlandia 4 op een op dat moment verdiende 1-0 voorsprong. Even later was de Wiljes ook verantwoordelijk voor de 2-0  en zag het er naar uit dat het ‘vierde” snel klaar zou zijn met de mannen waar de gemiddelde leeftijd iets lager van lag, het vijfde elftal van Omlandia.

Toen de enkele minuten eerder ingevallen Frans van der Heide de 3-0 achter een kansloze Merijn Slagter schoot schalde de kreet’ het is stil aan de overkant” over het sportcomplex aan de Sportlaan in Ten Boer. Dit soort acties kun je echter beter achterwege laten want die werken vaak averechts. De tegenstander raakt geprikkeld en boort krachten aan waar ze zelf het bestaan niet van weten. Want je laten inpakken door een team waarvan je de spelers als je broekzak kent is wel het laatste wat je wilt.

Jan Bijman sterk

jan_en_merijn

Jan Bijman ( hier op archieffoto Omlandia 5) speelde zaterdag sterk tegen Omlandia 4

Dus werd er onder aanvoering van de onverwoestbare Jan Bijman een tandje bij gezet wat leidde tot enkele hachelijke situaties in de ‘zestien” van het vierde. Bij een van die situaties werd er door de arbiter een strafschop geconstateerd die door Jan Bijman uitstekend werd binnengeschoten. Het vijfde rook nu bloed en ging op jacht naar de tweede treffer die er even later dan ook kwam. Maar de vreugde-explosie werd even later nog duidelijker hoorbaar toen het vijfde via, volgens het gehele vierde elftal incl. technische staf, een buitenspelgoal volledig terugkwam in de wedstrijd.

De messen werden nu even geslepen en de onpartijdige zag duidelijk dat een afkoelingsperiode onder het genot van een bakkie thee, en in sommige gevallen een sigaretje, een juiste beslissing was en besloot dan ook om de eerste helft de geschiedenis in te fluiten. Al napratend met Merijn, die via mail verslag zou doen van de tweede helft, en Eddy liep ik richting parkeerplaats waar ‘Japie” stond om mij naar Roodeschool te brengen waar deel drie van het Rondje langs velden op het programma stond namelijk Corenos-Marum…..