Een bijzondere dag voor Afram Elias( SV Marum)

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Bij het surfen over clubsites kom je soms leuke dingen tegen. Zo kwam ik op de site van SV Marum een verslag tegen van SV Marum 4. Een verslag van de viering van de 50e verjaardag van Afram Elias. Iedereen zal nu zeggen dat er wel meer teams zijn die bepaalde festiviteiten vieren. Maar het verslag van Afram zijn 50e verjaardag was toch even anders. Ik ken Afram namelijk persoonlijk. Tien jaar geleden gingen namelijk mijn mappen met oefenstof naar Afram die ik precies eender als zijn neef Kino hoog heb zitten. Een fijne familie, de familie Elias, en daarom begreep ik ook goed dat zijn teamgenoten een feest voor hem hadden georganiseerd om zijn 50e verjaardag te vieren. En vandaar ook onderstaand verslag geschreven door de zwarte parel.

 

Een bijzondere dag vandaag en vooral voor Afram Elias. Hij is de eerste in ons team die Abraham de hand mag schudden. Op vrijdag 15 april 50 jaar geleden was het dat onze “Affie” het eerste daglicht mocht aanschouwen. Lekker cliché maar wel een goede opener. Een aantal spelers van onze selectie weet nog dat hij bij onze vereniging kwam vanuit het verre Oldehove, OKVC. Een klein mannetje dat zich al vrij snel in het eerste wist te spelen. Met zijn postuur zou hij het wel moeilijk krijgen……dachten wij. Maar niks was minder waar. De kleine draaitol wist zeker wat toe te voegen aan het Marumer middenveld. Met zijn enorme loopvermogen maar vooral ook vanwege het feit dat hij ondanks zijn postuur niet van de bal was te krijgen, frustreerde hij ons met name op de trainingen waarop je bij zijn tegenpartij zat. Wat ook wel eens frustreerde was dat Afram nooit goed de score wist bij te houden in trainingspartijtjes, uiteraard in zijn voordeel! Wat ook opviel was zijn ingetogenheid, het nooit agressief zijn (in tegenstelling tot sommige ploeggenoten), en alles oplossen met voetbal. Alle dingen hierboven zijn in al die tijd niet veranderd. Hij heeft in al die jaren nooit een hoofdrol opgeëist maar bleef het liefst op de achtergrond en dat heeft hem als mens maar ook als voetballer altijd gesierd.

Daar zou vandaag verandering in komen, althans dat had onze technische staf voor ogen. Een aantal weken geleden constateerde men op de spelerskaart van Afram “mijn god we hebben straks een 50+er in ons team?”. Daar moest werk van worden gemaakt. Je kunt dit ook lezen als “een mogelijkheid om zelf ook een feestje te vieren”. Dat laat ik aan u, feit is wel dat er actie werd ondernomen. Oud- spelers werden aangeschreven, een mooi cadeau was snel bedacht en ook de 3e helft zou worden opgesierd voor de inwendige mens, zowel vloeibaar als vast. In een aparte groeps-app werden alle ontwikkelingen en plannen keurig medegedeeld. Vanzelfsprekend werd Afram hier buiten gelaten om de verrassing niet te bederven. Ieder die dat kon heeft zijn steentje bijgedragen.

Op de “wedstrijddag” zouden we spelen tegen Stadspark, een eerdere tegenstander die normaal op zondag speelt. Een goede smoes om de aanvangstijd op 16.00 te zetten. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Afram niks doorhad. Een selectie van 17 man hebben we namelijk nooit, als daar dan ook nog koppen tussen zitten die we normaal niet zien dan weet je als wijze 50er wel genoeg denk ik.

In de openingsspeech van Jacco bleek dan ook al snel voor Afram dat zijn grootste vrees waarheid werd. Met goede oneliners mocht Jacco dan ook het mooie Marum shirt overhandigen aan Afram met het mooie getal “50” en zijn naam op de achterzijde. Te gebruiken op zaterdag, ’s middags als voetbalshirt en ’s avonds als slaapshirt. Veel kleedkamer humor deze middag. Iets met roze strippenkaarten en zo, oh ja die bestaan niet meer toch? Na een keurige indeling werden er twee teams opgesteld op een half veld. Helaas kon ondergetekende wegens een blessure niet meespelen maar dat gaf mij wel de kans om alles vanaf de kant te bekijken en tevens vast te leggen op de gevoelige plaat. Het feit dat we op een half veld speelden deed mij wel iets beseffen. Je eindigt zoals je begint. In het begin speel je op een half veld omdat je nog te klein bent om een groot veld te bestrijken. Aan het eind speel je op een half veld omdat je lichaam het (straks) niet meer kan belopen. Daar zijn wij als team nog niet aan toe. Ik hoorde laatst iemand zeggen dat als je eenmaal toegeeft aan een stapje terug dat het begin van het einde is. Dat je die youngsters waar we elke weekend tegen moeten voetballen niet van je wilt laten winnen, over my dead body! Dat heilige vuur zorgt er voor dat wij elk weekend weer getergd zijn om die drie punten mee te nemen. Wij willen nog niet toegeven (uitzonderingen daar gelaten) aan dat halve veld. Wij zijn immers nog jong, in ons hoofd! En daar heb ik aan de kant, en ik hoop de jongens in het veld vanmiddag van genoten. Kleine jongens worden mannen maar mannen blijven in hun hoofd altijd kleine jongens! Goed, ik heb toch ook fantastische dingen gezien. Volleys, kopballen, slidings, passeeractie maar bovenal spelplezier en vooral ook ouwehoeren.  Het was uiteraard weer een korfbal uitslag maar het kon vandaag niemand deren wat de eindstand was. Het feestvarken van vandaag werd na afloop nogmaals uitgebreid gefeliciteerd. Snel douchen en aan het bier en aan de chinees. Met dank aan catering Boekema. Afram; ik hoop, mede namens je ploeggenoten, dat je er van hebt genoten. Wij in ieder geval wel! Op naar de volgende vijftiger en pas over 30 jaar naar een half veld! Graag verwijs ik nog naar de website van S.V. Marum/mediagallery/interactief voor een fotoverslag.

MVP : Afram Elias (motivatie zie hierboven)

Scoreverloop:

10’ 1-0 Afram Elias (assist, Afram Elias)

20’ 1-1 Afram Elias (assist, Afram Elias)

30’ 2-1 Afram Elias (assist, Afram Elias)

40’ 2-2 Afram Elias (assist, Afram Elias)

50’ 2-3 Afram Elias (assist, Afram Elias)

60’ 3-3 Afram Elias (assist, Afram Elias)

De Zwarte Parel