De BIG 4 en de tactiek van Bret van Armwijk

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in De derde helft

Het wereldkampioenschap zit er weer op en iedereen heeft er wel zijn mening  over of Spanje wel of niet terecht wereldkampioen is geworden. Ook hebben sommige  hun gedachte over de tactiek van Oranje in Zuid Afrika dat de ploeg wel in de finale bracht maar het spel soms niet om aan te gluren was. Ard Torrenga stuurde mij een mail met bijgevoegde analyse van het spel van onder andere de Grote vier en de tactiek van, zoals Ard hem noemde, Bret van Armwijk. Omdat Oranje alles en iedereen bezig hield de afgelopen  weken plaatsen we deze analyse en mag iedereen zelf bepalen of hij of zij het er mee eens is of niet.

 

Het wereldkampioenschap zit er weer op en iedereen heeft er wel zijn mening  over of Spanje wel of niet terecht wereldkampioen is geworden. Ook hebben sommige hun gedachte over de tactiek van Oranje in Zuid Afrika dat de ploeg wel in de finale bracht maar het spel soms niet om aan te gluren was. Ard Torrenga stuurde mij een mail met bijgevoegde analyse van het spel van onder andere de Grote vier en de tactiek van, zoals Ard hem noemde, Bret van Armwijk. Omdat Oranje alles en iedereen bezig hield de afgelopen weken plaatsen we deze analyse en mag iedereen zelf bepalen of hij of zij het er mee eens is of niet.

 

De BIG 4 en het falend systeem van Bret van Armwijk.      door Ard Torrenga

 De Big 4 van Nederland zou het wel even gaan doen in Zuid-Afrika. Het wereldgoud lag op 11 juli voor het grijpen en alle ogen waren gericht op Van Persie, Sneijder, Robben en Van der Vaart. De eerste drie startten in de Bert’s basiself. Van der vaart op de bank. De BIG 4, waarvan je maar 3 man opstelt is geen BIG 4 meer. Een klavertje 4, met maar drie blaadjes is ook geen klavertje 4. Daar ging het dus al mis. Als je dan tegen Spanje moet spelen met slechts hun BIG 2 (Xavi en Iniesta) denk je een kans te maken. Maar laten die twee spelers nou net zo goed zijn dat zij de hele wedstrijd bepalen en hun medespelers beter laten spelen. Fantastisch om te zien. Voor de neutrale toeschouwer (echte voetballiefhebber) dan.

 Onder de loep genomen de BIG 4 en het spelsysteem volgens Bret, waar u als lezer op kan reageren.

 VAN PERSIE

Wat is er de afgelopen weken gezeurd over Robin van Persie. Hij zou zijn vorm niet hebben. Hij zou nog niet helemaal fit zijn. De Arsenal-speler werd van vele kanten aangevallen, zowel op het veld als in de media. Het lijkt mij vreselijk om in dit Nederlands elftal in de spits te moeten staan. Lange ballen ontvangen, waarvan ook nog eens 75% niet goed is. Heb je dan balbezit, dan moet je een eeuwigheid wachten alvorens er aansluiting is. Leg je de bal goed af, dan is een ander weer zelfzuchtig en is één van de schaarse mogelijkheden weer verloren gegaan. Ondanks zijn benedenmaats presteren op dit toernooi, met dank aan het spelsysteem en egoïsme bij medespelers , is en blijft Van Persie voor mij de beste Nederlandse speler.

 SNEIJDER EN ROBBEN

 Wesley Sneijder, die dit toernooi volgens de FIFA 5 keer scoorde (het waren er echter 3), bleek in de finale toch niet zo goed als de kenners vooraf beweerden. Ik heb hem niet gezien. Ja, alleen wanneer er een vrije bal genomen moest worden, Dan wist hij niet hoe snel hij, met vingertje naar zijn borst wijzend, de bal moest bemachtigen. Zowel links als rechts voor het doel. Van Persie en Robben werden als kleine kinderen weggestuurd, om de zeer zelfverzekerde Wesley, gezien zijn 3 passen aanloop, een grote mogelijkheid kinderlijk eenvoudig om zeep te zien helpen.

Eén goede pass heeft Sneijder in de finale laten zien, alleen miste Robben het vernuft om de Spaanse doelman te verschalken. Alle overige passes (slechts 3) waren of (veel) te hard of te onzuiver. Geef mij dan maar de middenvelders van Spanje, die met passes strooiden als hun “zwarte landgenoten” rond 5 december met pepernoten. Veel en om geen genoeg van te krijgen. Nee, Wesley Sneijder en Arjen Robben hebben mij niet kunnen bekoren tijdens dit WK. Veel te veel met zichzelf bezig. Robben steeds maar weer dezelfde actie (naar binnen) die door gebrek aan techniek (bal te ver van de voet) makkelijk was af te stoppen door de verdediger. Daarnaast liet Sneijder zich als nummer 10 veel te weinig zien. De vrije rol die hij van Bert van Marwijk heeft gekregen (geëist) heeft hij ver beneden niveau ingevuld. Hij had er voor moeten zorgen dat de linies beter hadden kunnen aansluiten in balbezit, maar te pas en te onpas werd er maar voor de lange haal naar Robben gekozen. In de hoop weer een assist bij te kunnen schrijven of  na een overtreding op Robben weer achter de vrije bal te kunnen gaan staan. Egotrippers die niet in het belang van het team spelen, iets wat Robin van Persie (uiteindelijk) wel kon opbrengen, door knetterhard te gaan werken als Dirk Kuyt. Alleen jammer dat Van Persie zelf voor de spitspositie heeft gekozen in een Nederlands elftal dat zo verdedigend heeft gespeeld.

 VAN DER VAART

Rafael van der Vaart is de enige speler die in de kleine ruimtes met van Persie kan spelen. De goal die van Persie maakte tegen Kameroen was hier een schoolvoorbeeld van. Ook tegen Brazilië een prachtige aanval van Persie-van der Vaart in de zestien, al vergat uiteindelijk Robben de bal af te leggen op Sneijder, waardoor (weer) een grote kans om zeep werd geholpen. Jammer dat van der Vaart en van Persie (en Affelay) niet vaker gezamenlijk mochten aantreden. De tegenstanders hadden zich dan vast aangepast aan het spel van Oranje, al had dat dan niets uitgemaakt, aangezien deze drie spelers het een verdediging wel heel moeilijk kunnen maken.Real Madrid had het denk ik toch nog niet zo slecht gezien. In het snelle Spaanse voetbal komt de techniek en voetbalgogme van Rafael van der Vaart  beter van pas dan de manier van spelen van Sneijder, waardoor laatstgenoemde dan ook weg mocht. van der Vaart niet.

 SEEDORF

Wil ik toch nog even Clarence Seedorf benoemen. Totnogtoe de meest succesvolle Nederlandse speler ooit. Hij had op dit toernooi niet misstaan. De speler die rust in het spel van Oranje had kunnen brengen. Op de plaats van Nigel de Jong. Altijd aanspeelbaar, zeer balvast en altijd op het juiste moment de juiste medespeler weten te vinden. En niet het balletje breed of terug van De Jong en Van Bommel, waarmee je niets opschiet. Nee, als het kan naar voren. Daar kun je immers scoren.

 Te verdedigend.

 Naar mijns inziens heeft het Nederlands elftal niet optimaal gepresteerd. Door met een blok van zes man te spelen (met Van Bommel en De Jong voor de verdediging) die niet over de middenlijn komen, was de aanval bij voorbaat al kansloos. Daarbij zit er totaal geen verrassing in het spel van Kuyt en Robben (altijd naar binnen kappen), wat heerlijk is voor de verdediging van de tegenpartij. Daarbij wordt je eigen spits ook nog eens buitenspel gezet.Ga gewoon weer met twee spitsen spelen en van Persie in de vrije rol eronder en gun Wesley een tijdje rust na zijn huwelijk met Jolanthe. Daarna kan hij dan lekker voor de verdediging zijn kunsten vertonen en zijn sterkste wapen, de lange pass, te pas (en te onpas) hanteren. Maar dan heb je in ieder geval altijd drie man diep, wat voor een verdediging aardig lastiger zal worden dan hoe er nu gespeeld is. Aanval is (en blijft) de beste verdediging. Drie goals tegen maakt niet uit wanneer je er vier hebt gemaakt.