Joost Mulder (v.v.Eenrum) : Prachtige voetballer maar geen trainingsdier

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in De derde helft

Aan het eind van ieder seizoen nemen diverse voetballers afscheid en gaan een treetje lager voetballen in een zoals dat vaak genoemd wordt ,,vriendenteam".

Aan het eind van ieder seizoen nemen diverse voetballers afscheid en gaan een treetje lager voetballen in een zoals dat vaak genoemd wordt ,,vriendenteam".

joostmulder

 

Joost Mulder namens de v.v.Eenrum in actie  tegen ODV tijdens een van de laatste wedstrijden die hij voor de Eenrumer hoofdmacht speelde.  Foto: Photopleasure Ronnie Afman Baflo 

 

De bekende voorbeelden uit het betaalde voetbal zijn onder andere Michael Mols, Jaap Stam en Pierre van Hooijdonk die nu in de onderste regionen van het amateurvoetbal nog als pure liefhebber tegen een balletje trappen. In een Voetbal International van enkele maanden geleden stond een reportage over Stam die in het vierde elftal van Hoonhorst als centrale middenvelder meevoetbalt en daar nog een enorm plezier aan beleeft. In de amateurwereld gaat dat duidelijk anders en gaat een gestopte speler in een lager elftal spelen of stopt ,wat in sommige gevallen ook wel gebeurt, helemaal. Via mijn activiteiten voor de Ommelander Courant kwam ik er achter dat Joost Mulder van de v.v. Eenrum stopte wat het eerste elftal betrof. Nu had Joost dit wel vaker aangekondigd maar op 39-jarige leeftijd vond hij het mooi geweest. De beentjes wilden niet meer wat het hoofd bedacht zodat er een einde kwam aan carrière van een bijzondere voetballer. Joost was Joost zo wist men bij de v.v. Eenrum met, net als ieder ander mens, zijn eigenaardigheden. Een trainingsdier kon je hem niet noemen want als iemand spontaan een blessure opliep bij alleen maar het aanschouwen van een oefening die niet tot zijn favoriete bezigheden behoorde was dat de spits wel. Enkelblessure,s, liesblessure,s alles werd dan tevoorschijn getoverd om maar niet aan de, in zijn ogen onnodige oefeningen, deel te nemen.

Joost was er namelijk een voor de wedstrijden waar het volgens hem allemaal moest gebeuren. Als je de statistieken die voetbalnederland er op nahoudt er bij pakt dan zie je dat zelfs in het seizoen dat Eenrum naar de zesde klasse degradeerde in 2008 Joost Mulder nog veertien keer het net wist te vinden. Dan ben je op 37-jarige leeftijd als spits nog zeer belangrijk voor je team wat een jaar later ook tot uiting kwam toen hij na Tim Veenstra, die zeventien keer voor de Eenrumers scoorde, met zestien treffers tweede werd op de clubtopscoorders lijst werd wat Eenrum betrof en er mede voor zorgde dat Eenrum weer promoveerde naar de vijfde klasse. Maar nu komt er een einde aan een lange en mooie carrière in het eerste elftal en zal hij zijn, zoals de geruchten luiden, in het derde elftal van Eenrum zijn opwachting maken. De trainingsintensiteit zal bij de routinier nog verder dalen maar het voetballen wat het volgend seizoen in de morgenuren plaats vindt, zal hij nog niet willen missen. Want Joost mocht dan wel geen trainingsdier zijn maar alleen al door zijn vrije trappen wat een absolute kwaliteit van hem was zal er volgend seizoen langs de lijn in Eenrum nog wel eens terug gedacht worden aan het voetbaldier die menig belangrijk doelpunt voor de Eenrumers heeft gescoord. Een voetballer die van Voetbal Noord een ster achter zijn naam heeft staan en die gegeven wordt voor iedere 25 goals die een speler maakt. Met een ster doet men de sympathieke voetballer duidelijk te kort want ik weet zeker dat dit er minimaal behoort te staan:

Joost Mulder (v.v. Eenrum) ****