NR 10

op . Geplaatst in De derde helft

Nr. 10

Door Ard Torrenga

 Nr. 10

 
 
fotonummer10

Diego Maradona in zijn glorietijd bij Napels

 

 

Als jij zegt: "Nummer 10!", Dan zeg ik: "Maradona!"

Maar er zijn er natuurlijk meer. Ook Zidane (Frankrijk), Cruijff (bij Feyenoord), Valderama (Columbia), om er maar een paar te noemen.

Deze voetballers droegen het shirt met nummer 10, Omdat ze het verdienden.

Inderdaad .... verdienden!

Het shirt met dit "Magisch getal" is in mijn ogen niet voor een ieder bestemd.

Zie ik bij PSV Danny Koevermans, als Hij al speelt, met nummer 10 op de rug rondrennen. Kan in mijn ogen niet.

Bij FC Groningen mag Goran Lovre proberen de nummer 10 uit te hangen. Kan ook niet.

En in Amsterdam devalueert Sulejmani rugnummer 10 tot een bedenkelijk niveau.

Dit zijn slechts drie voorbeelden die me zo in het hoofd schieten, maar als ik het betaalde voetbal helemaal bij langs zou gaan, zullen er maar heel weinig Overblijven Waarvan je zegt: "Nou, die mag met nummer 10 spelen!"

Helaas is de eredivisie afgelopen winter al een echte nummer 10 kwijtgeraakt. Inderdaad: Honda!

Bij VVV-Venlo groot geworden en de eredivisie ontstegen. Mede dankzij trainer Jan van Dijk, die de kwaliteiten van deze Japanner op waarde heeft geschat en een elftal rondom hem had gebouwd.

De opvolger van Honda is zeker niet minder. Zelfs Misschien nog wel beter. Zijn naam: Gonzalo Garcia Garcia.

In zijn eerste seizoen bij FC Groningen ontpopte Hij Zich tot een ware publiekslieveling. De Groningers hielden van Gonzalo.

Na Milko (Djurovski) eindelijk weer een "topper" bij de Trots v / h Noorden. Een speler die iets extra GAF aan het team en met onvoorspelbare acties zijn tegenstanders (en medespelers) verraste.

Dit seizoen bij FC Groningen op een Zijspoor geraakt, Omdat Hij niet meer in het systeem zou passen. Ik heb de voorbereiding van FC Groningen op 2009/2010 gezien en ben tot de volgende conclusie gekomen: Gonzalo Garcia Garcia is te goed voor FC Groningen.

Hij denkt een stap verder dan zijn medespelers en dan heb je een probleem.

Bij VVV-Venlo Lijkt het allemaal beter te klikken, Wil Garcia Garcia laat wekelijks zien een van de Betere voetballers uit de Nederlandse competitie te zijn. En een echte nummer 10.

Ook in het amateurvoetbal schijnt iedereen maar onder nummer 10 te Mogen spelen. Ik zie wedstrijden en dan denk ik: "Hoe kan jij nou in Godsnaam met nummer 10 op de rug rondlopen."

In de warming-up zoek ik altijd (inmiddels onbewust) naar de nummer 10 op de Trainingspak. Ik kijk dan naar de balvaardigheid en traptechniek van sterspeler en in de Meeste Gevallen denk ik dan; "Het zal toch niet?"

Naar mijn mening Kunnen veel verenigingen het beste de nummering van de wedstrijdkleding aanpassen. Nummer Bijvoorbeeld deur tot nummer 17 i.p.v. 16 en laat de nummer 10 achterwege.

Als soort was ik gek van de nummer 10.

Dat was veelal de beste speler van een elftal. De spelverdeler. Degene waar je altijd de bal kwijt aan Kon. De voetballer die het tempo van de wedstrijd Bepaalde. Een speler met een van de eindpass te helpen. De speler die andere spelers beter liet voetballen en daardoor ook het elftal.

Bij Kloosterburen had je Jan Potma en bij Zeester Rudie Kerkstra. Noordpool UFC had Paul Ronde, Hunsingo Kees Lantink en Eenrum Wim (pie) Nube.

Laatstgenoemde was al van Kleins af aan mijn voorbeeld. Mijn grote gehouden.

Wimpie is technisch zeer bekwaam, slim, sluw en liep geen stap teveel. Hij zag al wel als een bal uit ging. Waar andere spelers een zinloze sprint trokken om de bal net niet te Kunnen Halen, spaarde Wimpie zijn verspilde energie voor een beslissende solo langs 4 man om te scoren. Later in een lager elftal (Eenrum 4) Kwam Hij een speler van GRC tegen, waar Hij weer respect voor had: Jaap van Calcar. De duels Tussen deze twee spelers zijn de mooiste die ik me kan herinneren. Beide slim, sluw en barstend van techniek. Voorafgaand aan de wedstrijd vroeg Jaap dan aan Wimpie: "En Nube, hest wel goud kennen sloapen?" doelende op HUN confrontatie. Fantastisch, maar helaas zie je ze (bijna) niet meer.

Als 15-jarige mocht ik mijn opwachting maken in het eerste van VV Eenrum en heb een jaar met mijn bezit Mogen samenspelen.

Later Toen ik op zaterdag ging voetballen Kwam ik spelers als Ron de Boer (Viboa), Minko Swierenga (Stedum), Jan Bijman (Omlandia) en Bert Vos (Poolster) tegen. Ook deze jongens Konden er wat van.

In het hedendaagse voetbal zie je ze dus bijna niet meer. Ze zouden er niet meer in passen.

Ik denk nu juist wel. Moet er weer meer roest in het voetbal. Het spel gaat tegenwoordig steeds op en Neer, Omdat er zo ontzettend veel balverlies is. Mede door het harde rennen en Draven. Er zit geen roest meer in Echte goed uitgespeelde aanvallen Met een scoringskans zie je dan ook niet van nauwelijks. Vier keer de bal rondspelen binnen De Ploeg gaat al met pijn en moeite.

In de jaren tachtig lag het tempo zeker niet lager, maar het balbezit was er Meestal Langer, ook al.. Omdat je een spelverdeler had.

Balverlies Werd pas geleden het strafschopgebied van de tegenstander en dan Meestal Omdat een Voorzet Werd onderschept door de keeper van De Bal Wanneer meer dan rond de achterlijn verdween.

Voor beide doelen Meestal wel kansen, wat voor het publiek zeer aantrekkelijk was om naar te kijken.

Onder bovengenoemde nummers 10 zie ik drie trainers staan. Ik hoop DAT Zij de Mogelijkheid, maar Vooral ook het lef hebben om in het voetbal Huidige weer eens met een echte nummer 10 te gaan spelen, Zoals ze zelf waren.
Het zal het voetbal en kijkplezier Alleen maar tien goede komen.

Lang leve de nummer 10 (van weleer).

Ard