Mijn moment van het weekend: Vincent en 'Zijl'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bijna bij ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook dit weekend weer gebeurde.
Johan Staal
Dit weekend stonden er voor mij twee duels op het programma waar ik van wist, die worden niet afgekeurd. In Uithuizen werd zaterdag op kunstgras het duel Noordpool- GVAV Rapiditas gespeeld en een dag later in Hoogkerk de wedstrijd Eenrum-HFC’15. Zaterdag speelde Noordpool dus thuis tegen GVAV Rapiditas. Een wel heel erg jonge thuisploeg tegen een tegenstander waar de gemiddelde leeftijd iets hoger lag. Aan de kant van de Stadjers waren namelijk duidelijk meer twintigers dan bij de gastheren. Ik ging zaterdag vol verwachting naar Uithuizen omdat er aan de kant van Noordpool een aantal ‘jonkies’ lopen die mij wel kunnen bekoren. ‘Jonkies’ die soms geen knikker raken maar wat bij het nog jong zijn mag horen. Een van die ‘mannen’ is Vincent Zijlstra. Vanaf de eerste keer dat ik de zoon van .... zag spelen had ik een zwak voor de begaafde technicus. Vorig seizoen was hij al met regelmaat van de partij en deed dat naar behoren. Dit seizoen is hij vaste basisspeler binnen de formatie van trainer Willem Kluin. Een trainer die blij mag zijn met de jongeling. Een jongeling namelijk met een specialiteit waar je als voetballiefhebber voor naar de velden komt. Vincent Zijlstra mag namelijk als een vrijetrappenspecialist worden gezien. Als van je negen goals er acht via een vrije trap scoort ben je een specialist. Dan is het geen toeval maar een kwaliteit. Vincent wordt vaak de zoon van genoemd. De zoon van, en wat hij ook is, Geert-Jan Zijlstra. ‘Zijl’ wordt door velen, waaronder ik, gezien als een van de beste spelers die Noordpool heeft voortgebracht. Een enfant terrible die geweldig kon voetballen maar niet altijd vriendjes met de scheidsrechters was. Iets wat zijn zoon niet heeft. Wel een prima voetballer maar geen ‘zuiger’ tegen scheidsrechters. Geert-Jan is nu teamleider bij het eerste elftal van Noordpool en als zodanig ook zaterdag aanwezig. Maar hij was niet alleen als teamleider aanwezig. Hij stond ook als vader van zijn met rugnummer 7 spelende zoon langs de lijn. Een nummer 7 die op werkelijk fantastische wijze twee vrije trappen binnenschoot. Na de tweede goal van Vincent zag ik Geert-Jan staan als een vader die in stilte trots was op zijn zoon. Een mooi moment want trotse vaders genieten in stilte. Die gaan geen ereronde rennen als een René van der Kerkhof omdat hun zoon gescoord heeft hoe mooi de goals ook waren. Kortom een mooi moment in Uithuizen die weer eens het beeld bevestigde dat in alle lagen van het amateurvoetbal een schoonheid aan mooie acties voor het oprapen liggen. Want Vincent en ‘Zijl zorgden dat ik zaterdagmiddag mijn beeld bevestigd kreeg. Trotse vaders genieten in stilte waarbij  er een dag komt  dat het de pa van.. gaat worden....