Mijn moment van weekend: Generatiekloof.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Mijn moment van weekend: Generatiekloof.

Bijna bij ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt er wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook dit weekend weer gebeurde.
Johan Staal
Zaterdag 30 januari was natuurlijk een bijzondere dag. Voor de eerste keer stond ik op mijn verjaardag als verslaggever van de Ommelander Courant bij een voetbalwedstrijd langs de lijn. Dat zorgde voor de nodige felicitaties maar wat niet mijn moment van het weekend werd. Indirect had mijn 59e verjaardag echter wel met mijn moment te maken. Als verslaggever mag ik graag tussen toeschouwers staan. Die zorgen vaak voor de krenten in de pap met een rake opmerking of prachtige anekdotes uit het verleden. Zaterdag was dat echter anders. Langs de lijn aan de Eikenlaan waren we opeens toehoorder bij een discussie tussen een vijftigplusser en een twintigplusser. Twee verschillende generaties die het duidelijk niet met elkaar eens waren waarbij het ging over hoe je iemand het voetballen, beleeft maar vooral wat iemand er voor over heeft. Ik, en met mij nog een paar toeschouwers volgden de discussie zonder dat iemand zich er mee bemoeide. Daar aan de Eikenlaan gebeurde datgene wat vijftig jaar of oudere oud-voetballers vaak niet begrijpen. De bereidheid van veel voetballers van tegenwoordig om zich volledig voor hun sport in te zetten. Vijftigplussers die niet begrijpen dat trainers e spelers midden in een seizoen op vakantie gaan. In hun beleving ondenkbaar maar tegenwoordig heel gewoon. Het ging op een gegeven moment stevig. Zo viel de opmerking, als je zo denkt dan moet jij je spullen inleveren. Of het antwoord wat volgde serieus was durf ik niet te zeggen. Persoonlijk zou ik het jammer vinden wanneer dat het geval was maar, ik weet het niet. Toen ik terug kwam uit Groningen vertelde ik het voorval aan Martine. Ik vertelde er eerlijk bij dat ik mijn generatiegenoot wel kon volgen. Vroeger maakte iemand vaak lange dagen maar werd er wel getraind omdat je het leuk vond. Dat is tegenwoordig anders en wordt er zo links en rechts weleens een training overgeslagen. Maar ik vond het wel een typerend voorval hoe de huidige generatie in veel gevallen  denkt tegenover een generatie die daar duidelijk anders over denkt. 's Avonds werd ik toevallig nog gebeld door een voetballiefhebber en leeftijdsgenoot. Ook hem vertelde ik het voorval en ook hij was van mening dat de beleving steeds vaker wel wat beter kan. Een zwart/wit mening was datgene wat volgde. ‘Wanneer je, je niet voor de volle 100% voor een eerste selectie inzet moet je lekker in het derde gaan voetballen. Als selectiespeler kan het niet zo zijn dat je een weekendje weg prevaleert boven een wedstrijd.” Een heldere kijk op de zaak wat voor mijn moment van het weekend zorgde. Want als ‘oude lul’ van 59 was ik het eigenlijk roerend met mijn generatiegenoten eens.