Mijn moment van het weekend:'Heb je ook een paracetamolletje."

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bijna bij ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt er wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ik vanaf nu wat vaker met de bezoekers van Puurvoetbalonline wil gaan delen.
Johan Staal
Zondag 22 november stond in het teken van regen, hagelbuien, een zieke Martine, en het wel of niet doorgaan van het duel Hunsingo-Siddeburen. Ik kreeg al vroeg bericht van Hunsingo-trainer Henry Kramer, er wordt in Winsum gevoetbald. In Ezinge werd daar met verbazing op gereageerd want de witte schimmel ‘Americo’ zo spontaan uitgeleden zijn op de wit gekleurde daken in het pittoreske Ezinge. Het bericht van Henry zorgde dat ik extra vroeg naar Winsum vertrok omdat bij een eventuele afkeuring van het veld door scheidsrechter Lemmen een ritje naar Eext het overwegen waard was. Daar stond namelijk de ‘kraker’ Eext-Zandpol op het programma waar de Oostermoer, mocht het in Winsum niet doorgaan, wel een verslag van wilde. Bij aankomst in Winsum zag ik, en met mij de ook vroeg aanwezige Siddeburen-trainer Hendrikus Huisman, hier word gevoetbald. Ondertussen druppelden ook de eerste spelers van de rood/witte brigade binnen en kreeg ik mijn moment van het weekend op een presenteerblaadje aangereikt.

In het groepje van vijf Hunsingo-spelers werden de escapades van een avond eerder besproken en aan sommige ‘koppies’ was te zien dat niet iedereen aan de spa rood had gezeten. Er werd namelijk zo links en rechts gevraagd om een paracetamol om de nog steeds aanwezige ‘brakheid’ een beetje de kop in te drukken. Er werd uiteraard wat lacherig gedaan over deze opmerking maar één speler keek anders. Die keek eigenlijk op een manier van, hier begrijp ik niets van en is ook niet iets wat bij mij past. Dat was namelijk wat ik Paul Broekhuizen vroeg, brak zijn voor een wedstrijd is volgens mij niet echt jouw ding Paul. De motor van het huidig Hunsingo gaf het antwoord wat ik verwachtte: ‘Inderdaad daar heb ik niets mee, ik ga altijd voor het voetballen.

Paul Broekhuizen is met afstand de beste voetballer binnen de selectie van Hunsingo. De rest mag, om het even plat uit te drukken, zijn veters nog niet strikken en laat staan zijn schoenen poetsen. De middenvelder is iedere wedstrijd de grote uitblinker in een ploeg die de laatste jaren kwalitatief enorm is afgeroomd. Zondag had ik medelijden met Paul die iedere week dat brengt wat je van iedere voetballer mag verwachten en dat is een tomeloze inzet. Helaas is dat iets wat niet door alle voetballers begrepen word. Let wel, leven als een monnik naar een duel toe is niet nodig. Maar richting een speler die er alles voor over heeft om club of team uit de brand te helpen zou ik mij liever iets minder vol laten lopen dan dat ik in de nabijheid van deze in alle opzichten topper om een paracetamolletje zou moeten vragen.