'Rommel'

Geschreven door Jasper de Vries op . Geplaatst in Columns

Onderstaande column kreeg ik van Jasper de Vries. Een column die Jasper schreef voor Oog Sport en gaat over het voetbal dat van hoog tot laag allemaal op hetzelfde neerkomt: Op alle niveaus valt er voldoende te genieten.

 Jasper de Vries
‘Het is één grote rommel.’ Treffender kon de oudere man naast mij in de kantine de huidige voetbalwereld niet omschrijven. ‘Geef mij maar deze wedstrijdjes op vroege zaterdagochtenden, waar kinderen vol enthousiasme en plezier achter een bal aan rennen.’ Hij maakte zijn pijp gereed om vlam te gaan vatten. ‘Ook van wedstrijden waarin mijn kleinzoon niet meedoet kan ik genieten hoor. Maar dat genieten houdt na de zaterdagochtend wel op. Tijd voor een wandeling met mijn vrouw. Leuk je gesproken te hebben.’ Hij stond op. Jas aan, hoed op en met de pijp in de mond liep hij het clubgebouw uit.

Het ging de afgelopen maanden over veel zaken gerelateerd aan het voetbal. Daaraan denkend kon ik de man moeilijk ongelijk geven. Om maar wat te noemen: (inderdaad, een selectie uit de lange lijst. Zoveel ruimte heb ik nou ook weer niet in deze column) De corruptiezaken binnen de FIFA, de betaling van Blatter aan Platini, het toneelstuk van Blatter, eigenlijk alles rondom Blatter, het winterse WK in Qatar, de Ajax-bril van Blind, de miljoenenuitgaven (en inkomsten) in Engeland, de voorspelbaarheid van de Champions League, de Chinese overname van ADO Den Haag en bijbehorende soap met de nieuwe assistent-trainer (is ie er trouwens al, en wat heeft hij dan tot nu toe gedaan?), Wim Jonk die niet wil aanschuiven bij een overleg, überhaupt de continue chaos binnen Ajax, ongelukkige uitspraken van Bert van Oostveen, het rollebollen op bestuurlijk niveau bij SC Heerenveen. En dan was daar nog de discussie over waarom het Nederlands elftal zich niet gekwalificeerd heeft voor het naderende EK. Geen voetbalinhoudelijke discussie. Nee, heel het land viel volledig over de kleding van Memphis en de zogenaamde PlayStation-generatie die al te snel denken het gemaakt te hebben.

Dat is inderdaad een grote rommel. Zeker wanneer je bedenkt dat ik racisme nog niet eens genoemd heb. Er zijn een hoop dingen die het voetbal kapot maken of kunnen maken. Oké, misschien niet helemaal kapot. Maar toch zeker minder mooi. Is het niet de commercie of een rijke Rus of sjeik die met miljoenen strooit, dan is het wel een bestuurder die zichzelf én een hoge functie belangrijker vindt dan het wel en wee van de club.

Op zaterdagochtend is daar op de amateurvelden allemaal niets van te merken. In de vele jeugdwedstrijden die ik op een zaterdag bekijk, zie ik plezier en echte passie voor het spelletje. Het spelletje voetbal. Pingelaars in de spits (en soms ook als keeper), bikkelende verdedigers, loopwondertjes op het middenveld, keepers die onder een bal door trappen of ballen uit de kruising plukken. Jeugdvoetbal is prachtig, de echte puurheid van het voetbal is daar altijd terug te vinden.

En gelukkig is die puurheid, wanneer je de randzaken even uit het oog verliest, ook geregeld terug te zien op de hogere niveaus. Spelers als Messi, Pirlo en eerder Ronaldinho, die in het veld staan alsof ze nog met hun vriendjes op een pleintje een balletje trappen. Liefhebbers zijn het. Gecombineerd met de pure winnaarstypes zoals Cristiano Ronaldo en Wesley Sneijder en clubiconen als Gerrard, Buffon en Totti die liefde voor het voetbal en de club ademen.

Wanneer ik mij daar volledig op focus, dan is het gewoon hetzelfde spelletje voetbal als op de zaterdagochtend. Aguero is het kleine spitsje van de amateurclub die het maken van doelpunten tot kunst heeft verheven. En het kereltje dat de bal denkt weg te werken en daarmee op knullige wijze zijn eigen keeper passeert is niemand minder dan Mike van der Hoorn.

De voetbalwereld is een grote rommel, het spelletje zelf is de jaarlijkse lenteschoonmaak. De rommel raken we er niet mee kwijt, maar het helpt wel om te bepalen waar we staan als de bezem er door gaat. Vlug stond ik op om de man achterna te lopen en hem te vertellen dat er wel degelijk te genieten valt na de zaterdagochtend. Hij was al uit het zicht verdwenen. Ik hoop dat hij ooit nog eens de televisie aanzet.