In week van de scheidsrechter moet respect van twee kanten komen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Op zaterdag 3 oktober werd er een begin gemaakt met de week van de scheidsrechter. Een week dat in het teken staat van respect voor de scheidsrechter en die eindigt op zondag 11 oktober.
Johan Staal

Vooropgesteld, ik heb niets met de dagen en weken van…. Als ik iets met de weken of dagen van wil doen doe ik dat graag op  door mij gekozen momenten. Maar de week van 3 t/m11 oktober was uitgekozen tot de week van de scheidsrechter en iedereen deed daar, althans dat viel te zien op de sociale media, in het eerste weekend vrolijk aan mee. Ik tref in een seizoen een groot aantal arbiters die door mij soms wel maar vaker niet in mijn verslagen beschreven worden. Een scheidsrechter die onopvallend, en dus goed fluit, kan namelijk wel eens de ‘pech’ hebben dat ik hem of haar vergeet. Een arbiter die ik als de beste binnen de lijnen zie wordt door mij ook als zodanig benoemd. Iemand die als een ‘drol’ loopt te fluiten wordt ook genoemd wat ook kan gebeuren waar het gaat over een ploeg of speler. Goed is goed en slecht is slecht is daarbij mijn motto. Zondag stond ik voor de eerste keer dit seizoen bij Eenrum langs de lijn. De roodbaadjes speelden tegen Meeden en de verwachtingen waren, na drie zeges in vier duels, hooggespannen. Ik verheugde mij ook deze keer weer op een bezoek aan mijn geboortedorp omdat het aantal voor mij bekende personen weer groot zou zijn. Bij binnenkomst in de bestuurskamer waren er een aantal bekenden maar ook een aantal onbekenden. Een deel van de technische staf van Meeden kende ik niet en ook de arbiter was een onbeschreven blad. Een jonge arbiter was de man uit Gasselte want met zijn 24 jaar had hij mijn zoon kunnen zijn. Gezien de verhalen over internationale toernooien en bijkomende fraaie sociale contacten was de arbiter zo op het oog al ervaren dus dat beloofde veel op het gebied van het arbitreren.
De wedstrijd begon teleurstellend. De thuisploeg speelde in een te laag tempo om het Meeden echt lastig te maken. Een Meeden dat in de eerste helft door een strafschop op voorsprong kwam. De roodbaadjes kwamen vervolgens nog voor de rust op 2-1 zodat de wereld er voor de thuisploeg weer wat zonniger uit zag. In de tweede helft werd het er niet beter op aan de kant van de thuisploeg die ook nog een keer verrast werd met nog een strafschop tegen. Niet veel later was iedereen op het sportpark in Eenrum verbaasd toen de jonge arbiter de bal niet op de stip legde toen Siebrand Solinger het scoren werd belet. Drie situaties die vragen opriepen waar ik na afloop voor naar de scheidsrechter ging. Ik moet zeggen, de antwoorden op mijn vragen waren niet van dien aard dat ik er voor mijn verslag iets mee kon. Sterker nog, ik vond ze eigenlijk wat respectloos. Een gevoel dat de beide assistenten voor de wedstrijd ook hadden bij de wijze waarop ze door deze 24-jarige arbiter werden toegesproken. Over respect in de week van de scheidsrechter gesproken. Dat er geen respect was voor een verslaggever kan ik wel mee leven maar richting je assistenten verdient een dergelijk gedrag een ruime onvoldoende. Deze week kreeg ik een forum onder ogen waar de scheidsrechter actief op was. Daar wilde ik eigenlijk niets mee doen als respect richting de week van de scheidsrechter. Voor een scheidsrechter die het in een forum/chatgesprek heeft over een duel in de 8e klasse voor reserveteams, die hij overigens conditioneel bijna niet kon belopen, heb ik geen respect. Die zou wat mij betreft een andere hobby opzoeken zoals het schrijven van sportverslagen. Want eerlijk gezegd ben ik wel benieuwd naar zijn ongetwijfeld foutloze epistels.