'Je voetbalt voor je supporters.'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

In weekenden die wat mij betreft vanaf half augustus tot midden juni in het teken staan van het amateurvoetbal zie en hoor ik veel. Opmerkingen waar je soms wat mee doet of soms helemaal niet. Niet omdat ze niet interessant zijn maar meer omdat iets wat je soms hoort of ziet 'off the record' moet blijven. Een weekend waar ik de maandag aan vast plak. Dit omdat er die dag in de diverse media voldoende te lezen valt over de diverse duels in het amateurvoetbal. Zo was er deze week een opmerking die ik graag als dé uitspraak van de week wil betitelen
logo
Vaak gaat het in wedstrijdverslagen over strijd, passie en beleving. Drie kernwoorden die bij een sporter eigenlijk altijd aanwezig behoren te zijn. Helaas zijn de geluiden vaak anders. Dan ontbreken een of meerdere van deze kernwoorden en wordt het een duel van het niveau Rottumerplaat 3 tegen Zeemeeuwen17. Een niveau waar trainers en begeleiders zich groen, geel,paars of rood aan kunnen ergeren. Feesten en partijen zijn niet zelden debet aan het matig presteren. Nu is dat iets wat moet kunnen. Maar om nu te zeggen dat er op grote schaal rekening wordt gehouden met een duel dat nog geen dag later op het programma staat zou de waarheid niet zijn. Het zijn andere geluiden die je vaak hoort. Steeds meer trainers berusten zich er in. Die berusten zich in het feit dat de beleving van toen ze zelf voetballer waren anders is dan tegenwoordig. Iets wat ook niet meer te stoppen is. Ergens is dat vreemd want als amateurvoetballer voetbal je omdat je het leuk vind. Je wordt er normaal gesproken niet voor betaald, betaald keurig je contributie en gaat ook nog eens trouw naar de trainingen als je speler van een 1e elftal bent. Dat zijn toch elementen die er voor moeten zorgen dat een speler er iedere zaterdag of zondag fris in het veld wil staan. Niet als iemand die niet meer weet van hoelaat en in welke staat hij een paar uur eerder thuis was gekomen. Dan zou je denken dat iemand er voor zijn club en supporters 'vol op wil klappen'. Dat zijn vaak de geluiden die je hoort waarbij we niet moeten denken dat vroeger alles beter was. Natuurlijk leefde ook vroeger niet iedere amateurvoetballer als een monnik. Dat zal ook geen supporter,club of trainer van een speler verwachten. Strijd, passie en beleving is echter iets wat supporters graag zien . Supporters die hun club achter na reizen waar het gaat om uitduels. Vorig weekend hoorde ik een trainer  zeggen: , Als trainer ben je een passant. Wanneer je vertrekt komt er een andere. Als een vrijwilliger vertrekt wordt dat al een ander verhaal. Dan moet er in sommige gevallen al gezocht worden naar een kandidaat. Als supporters vertrekken heb je echter een groot probleem. Als je supporters niet meer komen kun je als club de deuren wel sluiten. Dan verdwijnen de kantine-inkomsten want je vindt namelijk geen nieuwe supporters wanneer het slecht gaat. Als je supporters je in de steek laten ben je reddeloos verloren.”

Duidelijker kon het niet zijn, je voetbalt voor je supporters die in weer en wind langs de lijn staan bij uit en thuiswedstrijden. Over passie, beleving en inzet gesproken....