De KNVB moet eens stoppen met dat zweverig gedoe.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

 
Hoi Johan, Heb jij je ook zo geërgerd aan dat bericht vd KNVB?(Fjes zonder scheidsrechter?). Het wordt eens tijd dat de KNVB zich weer eens met voetbal gaat bezighouden en opvoeden aan ouders, school en vereniging en overlaat. Laat die "hemelfietsers" (=zweverigen) zich eens in de praktijk begeven. Je zult toch een paar ADHD'ers of PDD/NOSS'ers in je team hebben. Luitjes, die erg gebaat zijn bij structuur. Zonder scheidsrechter minder duidelijkheid, minder oog voor het spelletje. Laat de kinderen maar weer lekker spontaan op een veldje voetballen, leren ze meer dan in dat over beschermde en verzorgende wereldje van de schooldrempelouders, waar de KNVB ook al bij begint te horen. Waar zijn we mee bezig. Je mag tegenwoordig de dingen niet meer bij naam noemen,  "Moorkop", "Zwarte” “Piet", "Negerzoen", "Turk", "Zigeunersaus" ed. Verder worden voor de kleintjes op school de "harde" cijfers omgezet in omschrijvende woorden, waardoor alles wat minder direct en confronterend overkomt. Het wachten is er nog op, dat de uitslag van de  wedstrijd  niet vertelt wordt aan de verliezer. Bij het Nederlands elftal doen ze dat volgens mij al, want die gasten beseffen nog niet, dat ze de mindere voetballers zijn en dus harder zullen moeten werken. Zo dit waren een paar flarden voetbal en allemaal heel erg "positief" bedoeld, komt het minder hard over."


Bovenstaande tekst kwam per mail binnen. Toen ik zag wie de afzender was besloot ik het ongecensureerd te plaatsen. Dat besloot ik omdat ik het in veel zaken eens was met deze echte liefhebber van het spelletje. Ook ik snap niets van een proef om de F-pupillen zonder scheidsrechter te laten spelen. Of moeten we hier zeggen spelleider die een wedstrijdje van F-pupillen in goede banen leidt. Want dat is toch de taak van een ‘referee’ bij een duel tussen voetballertjes van 6 en 7 jaar. Ik ben het helemaal met de schrijver eens dat kinderen duidelijkheid nodig hebben waar een prima rol voor een spelleider is weggelegd. Ook de regel om ouders op grotere afstand te plaatsen is iets waar je van denkt, zijn we gek geworden. Zijn we zo gek geworden dat we ons als ouder niet meer kunnen gedragen. Het antwoord is helaas, ja. Want dit weekend ging het in de stad Groningen nog fout toen twee D-junioren op elkaar inbeukten al waren het Mohammed Ali en Joe Frazier in hun beste dagen. Maar het werd nog gekker toen twee moeders zich ook nog eens met de vechtpartij gingen bemoeien en de rapen helemaal gaar waren. Er viel over dit incident nergens iets te lezen wat voldoende betekent. Dit vinden we al normaal geworden omdat het ieder weekend wel ergens in de provincie of stad gebeurd. Daarom begreep ik het onbegrip van de schrijver wel die de KNVB niet echt hoog heeft zitten. Iets wat voor meer personen geldt krijg je steeds meer de indruk. Los van de fratsen rond Oranje wordt het de hoogste tijd dat er eens een frisse wind door de bossen van Zeist blaast. Een frisse wind die er voor moet zorgen dat er wat meer aan het voetbal gedacht wordt en minder aan het eigen belang. De bond komt steeds weer met prachtige acties zoals vorig seizoen de blauwe kaart. De blauwe kaart werd in het leven geroepen als blijk van sportief gedrag. Een ploeg kreeg kon die verdienen wanneer ze zich sportief hadden gedragen. Kort gezegd, als een ploeg met 10-0 afgeserveerd werd was de tegenstander wel genegen om de blauwe kaart te geven.
Waanzinacties maar de KNVB gelooft er heilig in. Dit weekend las ik nog  de tekst: ,goed bezig KNVB! Alle talentontwikkeling wegbezuinigt, voetbal als breedtesport de nek omgedraaid en er vervolgens in de top ook een zooitje van maken. Gefeliciteerd met het gevoerde beleid." Duidelijke taal na weer een nederlaag van Oranje dat als vlaggenschip van de KNVB gelijk de Titanic naar de bodem van de oceaan zonk. Maar Van Oostveen en zijn discipelen blijven er in geloven want je moet wat als je wel heel erg opgewonden wordt van het pluche in Zeist. Dat bedoelde de schrijver van de mail. Er moeten personen opstaan die de taal van het voetbal spreken in plaats van harlekijnen die met het ene wilde plan na het andere komen. Plannen die negen van de tien keer kant nog wal raken. En laat dat nu net voor een boosheid zorgen bij iemand die ik persoonlijk heel goed ken en waar ik deze felheid in zijn mail niet van had verwacht maar wel begrijp.