Het 'kleedkamergebeuren' als basis van succes.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het douchen op de club na een training of wedstrijd wordt door velen als een vanzelfsprekendheid gezien. Iets wat echter steeds meer vervaagd en wat het teamgevoel alleen maar doet afnemen.
Johan Staal
Deze week was ik in Gasselte en had ik een interview met twee voetballers waar beide keren  het douchen na afloop van een training of wedstrijd tersprake kwam. Of eigenlijk kwam het niet douchen na afloop van een training of wedstrijd tersprake. In Gasselte was niet douchen geen thema. Er werd s'morgens en s'avonds gedoucht. Aan het einde van na een dag van veel inspanning en aan het begin van een dag dat er weer fris en fruitig begonnen moest worden. Logisch en het werd zonder hapering uitgevoerd. Leker 'keten' onder de douche was wat ik in Gasselte hoorde en wat bij teveel clubs niet meer gebeurt. Daar gebeurt het even 'keten' onder de douche niet meer of te weinig omdat spelers en speelsters vaak vanaf het trainingsveld direct huiswaarts keren.
Dat gedrag kwam in het interview van een paar uur later ook aan de orde en een van de voetballers sprak de woorden, de sfeer in de kleedkamer is mede bepalend voor de resultaten.
We zien ze allemaal wel de voetballers/sters die al uren van te voren in hun voetbaltenue door de straten fietsen, gaan trainen en daarna in hetzelfde tenue huiswaarts keren. Onhygiënischer  kun je het bijna niet bedenken maar het gebeurt op (te) grote schaal.
De beide voetballers waren duidelijk niet zo opgegroeid en begrepen ook niet dat de tendens, niet op de club douchen, zich als een olievlek uitbreidt. Kinderen die de eerste beginselen van het voetballen leren moesten volgens de leiders in Gasselte ook leren dat het na afloop douchen een onderdeel van je sportactiviteit is die op de club wordt uitgevoerd. Wel wordt de mobiele telefoon als een lastig obstakel gezien maar  wat, wanneer het volgens de 'wet van de kleedkamer' gaat niet zo is. De ijzeren wet van de kleedkamer is namelijk dat alles wat daar wordt besproken of gezegd ook  binnen de kleedkamer blijft. Dat is de 'wet' die je vroeger geleerd werd en als normaal werd beschouwd. Het samen omkleden en het samen een nederlaag of een overwinning vieren werd als een belangrijk onderdeel bij het beleven van je sport gezien. Want in een teamsport deel je winst of verlies met je teamgenoten en stap je niet onder de modder of bezweet bij vader of moeder in de auto, of nog erger met je bezwete kleren nog aan  op de fiets. Dat laatste viel ook de twee voetballers die ik deze week sprak op en beide begrepen er niets van dat ouders, waar sommige zelf hadden gevoetbald , hun kinderen het plezier van het kleedkamergebeuren niet lieten beleven. Onbegrijpelijk noemde de oudste van de twee het feit dat hij kinderen vanuit de plaats waar hij voetbalde in voetbaltenue naar zijn woonplaats zag fietsen om daar tegen de plaatselijke trots te spelen en er bijna twee uur later in het zelfde 'kostuum' werd terug gefietst werd. Ik gaf beide gelijk want in mijn periode van bijna 25 jaar jeugdtrainer was dat een van de regels die ik hanteerde, we douchen op de club zodat we voor en na de trainingen ook nog even contact hebben. Iets wat belangrijk is want als trainer wil je namelijk weten wat er leeft binnen je groep. En die tijd wordt kort als iemand snel voor een training aan komt racen en nog sneller weer weg is. Het kleedkamergebeuren als basis van succes? Ik geloof er heilig in.