'Beleving'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Sinds ik voor de Ommelander Courant, Oostermoer en mijn eigen website Puurvoetbalonline regelmatig op de diverse sportcomplexen actief ben spreek ik jaarlijks een groot aantal personen die nauw bij het amateurvoetbal betrokken zijn. Dat was ook dit seizoen niet anders want de gesprekken met trainers, spelers, bestuursleden, vrijwilligers en supporters zijn er ook in het seizoen 2014-2015 weer honderden geweest. Met de een wat vaker dan een andere en ook met de een wat langer dan een andere. Maar in bijna alle gesprekken kwam een woord het meeste naar voren: Beleving.
Johan Staal
Wat heb ik het woord Beleving vaak horen vallen tijdens de gesprekken met trainers als het ging over hoe een nederlaag of een gelijkspel tot stand was gekomen. Een gebrek aan beleving werd vaak als reden opgevoerd als een nederlaag of een onnodig gelijkspel verklaard moest worden. Iets wat niet alleen in het amateurvoetbal maar ook in het betaald voetbal steeds meer te horen was.
Beleving is iets waar trainers en sommige spelers niet van begrijpen dat dit iets is wat bok hun pupillen of teamgenoten ontbreekt. Een trainer wil graag beleving zien omdat hij er op afgerekend wordt als de resultaten tegenvallen. Want zo werkt het ook  in het amateurvoetbal, na vijf nederlagen op rij begint het gezaag aan de stoelpoten  en gaat de 'vijfde colonne' zich roeren. Er zijn ook spelers die niet begrijpen dat er teamgenoten zijn die niet iedere wedstrijd volle bak gaan om een wedstrijd te winnen. Die niet begrijpen dat een nederlaag door sommige teamgenoten als 'jammer even Apeldoorn bellen en nu aan het bier' worden gezien.
In het boek 'Gijp' las ik hoe René van der Gijp een nederlaag beleefde en hoe dat ging bij bijvoorbeeld  Hans van Breukelen en Eric Gerets. Waar ''Gijp' de plaatselijke paaldansclub opzocht gingen Gerets en Van Breukelen anders met een nederlaag om. Die hadden geen behoefte aan een Paaldansclub maar waren 'doodziek' van een nederlaag. In het amateurvoetbal is dat niet anders. Bij veel teams staat, of er nu gewonnen of verloren wordt, het biertje koud in de kleedkamer want de derde helft is er een voor de bonuspunten. Daar kunnen niet alle spelers even goed mee omgaan weet ik uit eigen ervaring. Tegen mijn verlies kunnen behoorde vroeger namelijk niet tot mijn sterke punten. Dan kon ik richting mijn teamgenoten redelijk onredelijk zijn waar ik nu ruim dertig jaar wat genuanceerder over denk.
Tegenwoordig hoor je steeds vaker de kreet, we missen een echte 'klootzak' in het team. Een klootzak  in de vorm van een speler die verbaal of via een overtreding het spul even op scherp zet. Ieder seizoen hoor ik die kreet weer maar veranderen doet het niet. Enkele weken geleden  vertelde een trainer nog, mijn selectie is te aardig voor elkaar. Het zal  nooit een keer echt 'knallen' in de kleedkamer.”
Aan die opmerking dacht ik deze week opeens toen ik de vraag kreeg voorgelegd welk woord mij het  meeste was bijgebleven wat betreft het seizoen 2014-2015. Ik hoefde niet lang na te denken en noemde direct Beleving als het woord wat ik het meeste had gehoord. Of eigenlijk een kreet want, gebrek aan beleving, was de opmerking die regelmatig op een wat  boze toon werd gezegd als een trainer weer moest accepteren dat een of meerdere spelers de voorkeur gaven aan een weekendjeweg.nl . Of baalden sommige spelers die ik sprak over een gebrek aan inzet bij  teamgenoten die de temperatuur van het bier belangrijker vonden dan het resultaat in de wedstrijd. Zo bleef ook in het seizoen 2014-2015 het woord Beleving de gemoederen bezighouden en zorgde dat  er voor dat spelers, bij zowel de senioren als junioren, verkasten naar een andere club. Want waar het gaat om hoe je je  sport eigenlijk zou moet beleven is er zowel in het senioren als juniorenvoetbal nog heel veel winst te behalen mits de Beleving daar bij een ieder voor aanwezig is.