Concurrentiestrijd moet ook concurrentiestrijd zijn.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ieder weekend hoor je wel verhalen waar je van denkt, waar gaat dit over. Verhalen waar je van denkt, ben ik nu bijna 25 jaar actief geweest als jeugdtrainer of heb ik mij vergist en was ik vijfentwintig jaar lang verkeersregelaar in verkeerspark Assen.
Johan Staal
We zijn in een fase van het seizoen aangekomen waarin er bij veel verenigingen wat betreft jeugdteams al vooruit gekeken wordt naar het nieuwe seizoen. Een gezonde situatie want bij alle verenigingen zorgt het einde van het seizoen er voor dat er vergaderd moet worden. Vergaderd over een nieuwe indeling voor de diverse jeugdteams. D-junioren die naar de C-junioren gaan. B-junioren naar A-junioren en zo kunnen we nog even doorgaan. Een volstrekt logische situatie waarbij het in mijn beleving aan het einde van het seizoen nog een ‘appel-eitje’ is wie er bijvoorbeeld in de C1, C2, B1, B2 terechtkomen. Wie er in de selectiegroep komen vind ik persoonlijk al gewaagd maar als vereniging moet je soms bepaalde besluiten nemen.
In april ga je echter als trainer niet voor je beurt praten door tegen iemand van een 1e jeugdteam te zeggen dat de kans groot is dat het voor het nieuwe seizoen een treetje, lees tweede team, gaat worden. Dat noem je iets als dat je eerst je oude kicksen weggooit omdat je denkt dat je nieuwe ‘pantoffels’ je naar grotere hoogtes gaan stuwen. Dat is vaak een misvatting gebleken want hoe vaak zal het niet gebeurt zijn dat er teruggegrepen werd naar de ‘oudjes’ omdat daar duidelijk beter op gepresteerd werd.
Het is al vaker geschreven, de gemiddelde jeugdtrainer is jong. In sommige gevallen gewoon te jong. Sommige zijn nog maar net junior af of staan als jeugdtrainer voor een groep. De goede niet te na gesproken maar vaak hoor je dat dit geen juiste ontwikkeling is. Een ontwikkeling die er voor zorgt dat er fouten gemaakt worden en er kinderen beschadigd worden. Natuurlijk is dat onzin wanneer men denkt dat een talentvolle groep het een leeftijdscategorie hoger ook wel even gaat maken. Dat is een absolute misvatting want een talentvolle D-junior kan in de C-jeugd wel een groeispurt krijgen waardoor er van zijn explosiviteit en behendigheid niets overblijft.
Uiteraard is het prachtig wanneer een talentvolle lichting de lijn in een hogere leeftijdscategorie kan doortrekken maar wat helaas vaker anders is en wat ik enkele weken nog zag. Een speler die vorig seizoen in de D-junioren prima presteerde kende ik als C-junior niet meer terug. Niets was er meer over van een talentvolle D-junior die toen wekelijks tot de uitblinkers behoorde.
Dat laatste moeten ook jeugdtrainers beseffen. Prestaties uit het verleden zijn prachtig maar voor de toekomst heb je er niets aan. Een speler die in april top is kan er in augustus wel totaal anders voorstaan. Niemand heeft de wijsheid in pacht en ik dus ook niet. Maar ik weet echter wel dat ik als jeugdtrainer nooit spelers bedankte voor bewezen diensten terwijl ik niet wist of een speler die uit een jongere leeftijdscategorie kwam wel daadwerkelijk beter was. Zuinig zijn op wat je hebt en je je niet rijk rekenen met iets wat niet gebeurd is fout. Sterker nog dat is dom en ook nog eens onfatsoenlijk. Een kind vertel je vijf maanden voor het seizoen begint niet dat een 1e selectie er niet inzit. Een beetje jeugdtrainer gebruikt namelijk de voorbereiding om tot een 1e en 2e selectie te komen en verteld dat niet even tussen neus en lippen door.