Een cultheld die nog niet is uitgevoetbald.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Op zaterdag 7 maart begon ook voor SV Onderdendam het tweede gedeelte van het seizoen. Voor de Oranjehemden stond: ‘De Heracliden-oet altijd lastig’ op het programma. Een duel dat ook inderdaad verloren ging al was het maar met gering verschil want de cultclub verloor maar nipt met 1-0 van De Heracliden 4.
hvisser

Zaterdag moest  ik, voordat ik voor de Ommelander Courant bij Noordpool-Mamio langs de lijn mocht staan, nog even in Uithuizermeeden zijn. Om precies te zijn op sportpark Meij waar nog enkele exemplaren uit mijn verzameling voetbalboeken lagen te wachten. Een dag eerder had ik gehoord dat SV Onderdendam in Uithuizermeeden aan zijn tweede helft van het seizoen begon. Een duel in de donkerste kelders van het amateurvoetbal waar bijna nooit iets van naar buiten komt. Op de parkeerplaats zag ik echter een bekende auto staan waar ik de conclusie uit kon trekken dat SVO al was gearriveerd of misschien al aan het voetballen was. Dat laatste klopte, op een van de velden op sportpark Meij waren de oranjehemden in een felle strijd verwikkeld met de spelers van het vierde van ‘Hera ‘. Als snel zag ik dat degene die binnen SV Onderdendam ‘cultheld’ wordt genoemd de positie van bankzitter had ingenomen. Een rol waar hij, zo vertelde hij een dag eerder, totaal geen moeite mee had. Een rol die hij bij zijn leeftijd wel passend vond omdat je als 59 jarige het over de flanken denderen en het stevig ingrijpen graag door anderen uitgevoerd ziet worden. Dat waren de woorden van een dag eerder en waar ik mij wel iets bij kon voorstellen. Ik mag dan een jaar jonger zijn dan de cultheld van SV Onderdendam maar ook ik zie mij geen tegenstanders  meer onderuit schoffelen of sprintjes van vijftig meter of meer trekken. Nu moet ik daar aan toevoegen dat deze twee onderdelen van de voetbalsport mijn sterkste wapens nooit zijn geweest. Op het moment dat ik aan kwam lopen werd er, ik neem aan toevallig, aan de kant van SVO een wissel voorbereid. De linksback van het ensemble uit Onderdendam en omstreken kon niet verder zodat het trainingspak uit moest bij de 59 jarige routinier. De plaats van zijn geblesseerd geraakte teamgenoot werd overgenomen en niet veel later kon ik een glimlach niet onderdrukken. ‘Ik kleun er niet meer zo in als ik vroeger deed’ was namelijk een zin die nog vers in mijn geheugen lag waar ik nu iets anders zag gebeuren. Bij een hoge voorzet werd namelijk duidelijk dat een voetballer dan alles om zich heen vergeet. Dan vergeet je dat je als voetballer al een respectabele leeftijd hebt bereikt. Dan vergeet je dat wanneer je geblesseerd mocht raken het langer duurt dat je de wei weer in kan. Dat vergeet je omdat je op dat moment een voetballer bent die wil voorkomen dat een tegenstander tot scoren komt. Het lukte de cultheld van SV Onderdendam om dat te voorkomen en dat was iets wat ik mooi vond. Een voetballiefhebber, die met alle plezier aan de kant blijft zitten omdat er genoeg teamgenoten op ‘voorraad’ zijn was nog belangrijk voor zijn team. Voor mij was er geen tijd meer om het resterend gedeelte van het duel te aanschouwen maar enkele dagen later begreep ik dat er in de 1-0 stand in het voordeel van de thuisploeg geen verandering meer was gekomen. Dat vond ik jammer, en niet omdat ik Hera 4 de overwinning niet gunde, maar meer omdat ik het de ‘cultheld’ en zijn teamgenoten wel had gegund dat ze een punt aan het duel ‘De Heracliden-oet altijd lastig’ hadden overgehouden. Waar binnen SV Onderdendam over een cultheld gesproken wordt als het gaat over de 59 jarige Harry Visser mogen we binnen het amateurvoetbal spreken van SV Onderdendam als een ware ‘cultclub’. Een voetbalvereniging met leden die tot in Amerika wonen mag als bijzonder worden gezien en verdiend daarom ook de benaming., Cultclub. Een kerngezonde vereniging ook die nog wel een aantal jaartjes zal bestaan gezien het feit dat de nieuwe tenues voor de komende drie jaar al weer zijn besteld. Daar dacht ik aan toen ik van ‘Meij’ naar Uithuizen reed waarbij ik wist dat als je als ‘cultheld’ van SV Onderdendam nog intens kunt genieten van het scoren van een hattrick in een trainingspartijtje je nog lang niet uitgevoetbald bent.