Liever in de ‘kelder’ dan op ‘zolder’

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Dat velen het betaald voetbal nog steeds omarmen al was het een kind van eigen vlees en bloed begrijp ik wel. Bij velen zit clubliefde zo intens diep dat ze met een tattoo van het clubembleem of zelfs een compleet stadion op de rug rondlopen.
Johan Staal
Dat het donderdag goed raak was in Rome weten we inmiddels wel. De beelden verschenen overal en de verontwaardiging was groot. Rome staat niet alleen want ook in Heerenveen, of Akkrum-zuid zoals Groningensupporters Heerenveen noemen, was het raak. Vechten, gek doen door messen te trekken, en dat alles omdat je ploeg heeft verloren of omdat er nog ergens een ‘rekening openstond. Te gek voor woorden maar wel de realiteit. Ik moet zeggen, ik ben al in geen jaren bij een wedstrijd in het betaald voetbal geweest en ik denk ook niet dat dit nog snel gaat gebeuren. Ik ben helaas niet de enige want je hoort steeds vaker dat een voetballiefhebber thuis voor de buis het voetballen volgt en een stadion links laat liggen.
Gisteren, zondag 22 februari, was ik bij de streekderby tussen Warffum en Kloosterburen. De temperatuur was minder aangenaam dan velen dachten maar de wedstrijd vergoedde dat ruimschoots. Niet dat de toeschouwers verblijf werden met hogeschool voetbal want dat zou de waarheid niet zijn. Maar het was wel een wedstrijd waarin er van alles gebeurde omdat de spelers binnen de lijnen het duel met veel beleving speelden. Er waren overtredingen die soms net of soms over het randje waren maar er  is maar een die de grens bepaalt en dat is de referee van dienst. In de rust was het behaaglijk in de bestuurskamer van Warffum die de vergelijking met een skybox glansrijk kon doorstaan. Dicht op het veld met veel raamwerk zou de tweede helft vanuit de bestuurskamer ideaal te volgen zijn geweest maar niet heus. Kijken vanachter het glas werd door veel van de aanwezigen als niet leuk gezien en waar ik mij wel in kon vinden.
Daar dacht ik aan toen ik vanmorgen meerdere verslagen over de onlusten in Rome en de gekkigheid in Heerenveen las. In Rome werden de bestuurders van Feyenoord namelijk ook nog eens belaagd door personen die zich supporter van de Rotterdamse club willen noemen. Vreemd maar waar, supporters die verhaal gaan halen nadat hun team een prima resultaat heeft weten te behalen tegen een op papier sterkere tegenstander.
Gisteren in Warffum werd het een 3-3 gelijkspel tussen twee teams die veel strijd in het duel gooiden maar in niets was te merken dat dit binnen en buiten de lijnen tot grote emotionele reacties zou leiden. Natuurlijk werd de onpartijdige becommentarieerd bij een beslissing die als niet juist werd gezien. Dat hoort er allemaal bij want een contactsport en emotie gaan nu eenmaal samen. Maar niemand in Warffum zal het idee hebben gehad dat de supporters van beide kampen na afloop met elkaar op de vuist zouden gaan. Iets wat in het betaald voetbal allemaal anders is. Daar is men bijna verbaasd als een streek of stadsderby niet volledig uit de klauwen loopt. Dat dit mede zorgt voor minder volle stadions is een logisch gevolg van dit gedrag van zich supporter noemende hooligans. Regelmatig wordt er lacherig gereageerd als ik vertel dat ik mij prima heb vermaakt bij een duel van VVSV’09, Zeester, Kloosterburen, Warffum of welke club dan ook die volgens velen in de kelder van het amateurvoetbal spelen. Om heel eerlijk te zijn, ik sta liever langs de lijn in de ‘kelder’ waar ik niet verrast wordt door wat voor relletjes dan ook dan ik op een, zolder’ zit waar ik maar moet afwachten of we zonder kleerscheuren een stadion uitkomen. Misschien chargeer ik een beetje maar velen voelen het zo en dat is jammer. Ik ben namelijk ook van mening dat de stadions voel moeten zitten met supporters die op dezelfde manier van het voetballen moeten kunnen genieten zoals ik het gisteren in Warffum mocht beleven.