Sterker door strijd.'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Op zaterdag 20 december 2014 rond de klok van 20.00 uur was het precies vijf jaar geleden dat www.puurvoetbalonline.nl het ‘levenslicht’ zag. Een moment dat zonder toeters en bellen de geschiedenis in ging omdat ik niet alleen voor  de Ommelander Courant  in sportcentrum De Mencke aanwezig  was maar ook omdat het vijf jarig jubileum overschaduwd werd door een aantal trieste gebeurtenissen dat  het vieren  van een ‘feestje’  tot iets maakten wat in mijn ogen ‘not done’ was.
Johan Staal
Vijf jaar Puurvoetbalonline had ik op zondag 20 december 2009 niet durven dromen. Hopen dat dit zou lukken wel maar meer ook niet. Natuurlijk mag je de lat hoog leggen maar het moet ook te realiseren zijn. Mijn werkzaamheden in UMCG, mijn activiteiten voor de Ommelander Courant en Puurvoetbalonline voeden met berichten, reportages en interviews vergde veel tijd en vooral energie. Er werd nogal eens een nachtrust na een paar uurtjes afgebroken omdat het hoofd vol zat met spontaan opborrelende ideeën of het idee dat iets niet goed verwoord was. Lange dagen en korte nachten waren het vaak om via Puurvoetbalonline het amateurvoetbal in onze provincie te promoten.
Na mate de maanden jaren werden begon Puurvoetbalonline steeds bekender te worden waar mijn activiteiten voor de Ommelander Courant meer dan debet aan waren. Puurvoetbalonline werd steeds ‘groter’ en beleefde talloze hoogtepunten maar helaas ook mindere leuke dingen. Dan bedoel ik niet de kritieken die je krijgt op iets wat je plaatst of wat je zegt maar gebeurtenissen die je emotioneel raken.
Richting het 5-jarig jubileum van Puurvoetbalonline had ik het plan om met een elftal bijzondere reportages te komen. Reportages met of over personen die veel voor Puurvoetbalonline hebben betekend of nog steeds betekenen. Op dinsdag 18 november zorgden twee tragische gebeurtenissen er echter voor dat de ‘Elf van Puurvoetbalonline.’ naar de achtergrond verdween. Geen speciale verhalen rond een jubileum wat opeens totaal niet belangrijk meer was omdat de wereld door tragische gebeurtenissen in Winsum en Kloosterburen even stilstond.
Daar moest ik vandaag opeens aan denken toen ik tussen alle berichten over het Energiewacht Hogeland Cup een berichtje zag staan hoe het stond met een van de elf speciale items die ik had bedacht om het jubileum te ‘vieren’. Een bericht dat me raakte omdat de vraag ging over iemand die helaas niet meer onder ons is. Een jonge voetballer die, zo vertelde zijn vader op de herdenkingsdienst, op 16 juni een catastrofale fout maakte die hij niet meer kon herstellen.
Fouten herstellen, wie wil dat niet als hij of zij weet, ik ben fout geweest. Die niet te groot zou zijn om te zeggen dat het anders had gemoeten. Die kans hadden Mart Buikema en Milan Bos, die op dinsdag 18 november aan de gevolgen van een tragisch ongeval overleed, graag gekregen. Een kans om hun ‘fout’ te herstellen zodat ze nu nog onder ons waren geweest. Beide jongens kende ik persoonlijk  waardoor ‘De Elf van…. geen vervolg meer kon krijgen omdat Mart in een van de Elf prominent in beeld zou komen en we Milan zijn aanstekelijke lach voor altijd moeten missen waardoor ik niet in staat was om dat op een juiste manier te verwoorden.
Daar dacht ik  aan toen ik op de avond van deze tweede kerstdag terugkeek op de dagen die er vanaf 20-12-’14 achter mij/ons liggen. Dagen waar er teveel ruimte was voor personen die dat niet verdienden maar helaas wel kregen. Daar dacht ik aan terug en mijn gedachten gingen naar zaterdag 22 juni 2013 en maandag 24 november 2014. Dagen die voor altijd in mijn geheugen gegrift zullen staan als de dagen waarop er in Leens en Kloosterburen afscheid werd genomen van Mart Buikema en Milan Bos.
Ik bedacht mij opeens in wat een idiote wereld leven we eigenlijk en waarom doe je daar aan mee. Waarom mensen een podium geven die dat niet verdienen. Waarom jonge mannen die dat dubbel en dwars verdienen niet benoemen omdat je in jouw beleving niet de juiste woorden op papier kunt krijgen. Wat ben je voor een watje dat je dat niet lukt, zou je bijna tegen je spiegelbeeld moeten zeggen.
Ik had gelijk, dit klopte niet. Dit was niet het beeld waardoor Puurvoetbalonline ‘groot’ was geworden. Puurvoetbalonline is groot geworden door tegen de stroom in te roeien wat de site die het amateurvoetbal promoot altijd zal blijven doen. Tijdens het eerste Maran-Karlijn Toernooi kocht ik een polsbandje met de tekst ‘sterker door strijd’. Een tekst die Puurvoetbalonline op het lijf geschreven zou kunnen zijn en mij op 26 december 2014 deed besluiten om in januari 2015 toch de ‘Elf van Puurvoetbalonline … af te maken. Een besluit omdat ik de spreuk ‘sterker door strijd’ namelijk niet voor niets bij mij draag.