Aan de basis ....een man van staal

Geschreven door Leo Verheul op . Geplaatst in Columns

Leo Verheul is journalist, schrijver en programmamaker. Hij schreef voor Het Vrije Volk, Voetbal International en Panorama. Vanaf 1993 maakte hij met Henk Spaan, Harry Vermeegen en boezemvriend Hugo Borst het tv-programma Die 2: Nieuwe Koeien en met Spaan, Borst, Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten het programma Studio Spaan. Verheul schrijft al vanaf de begintijd voor het literair voetbaltijdschrift Hard Gras en publiceerde meerdere voetbalboeken, waaronder de biografie van Frank Rijkaard en De voorzitter. Met Pablo & Poëzie debuteerde hij in 2012 als filmmaker op het IFF in Rotterdam.
leo2
Leo Verheul is echter ook, en waar ik op een bijzondere wijze opeens achterkwam, een volger van www.puurvoetbalonline.nl.Via Facebook kwam er namelijk  opeens een tip binnen van de journalist waar ik de verhalen in Hard Gras al jarenlang van verslond. Een tip waardoor het contact bleef en ik Leo enkele weken geleden vroeg of hij een keer een gastcolumn voor Puurvoetbalonline wilde schrijven. De schrijver van o.a. het boek over de oud-voorzitters Harry van Raaij, Jorien van den Herik en Michael van Praag en de biografie over Frank Rijkaard reageerde positief  op mijn vraag met als enige voorwaarde dat hij het onderwerp zelf mocht kiezen. Iets wat natuurlijk geen enkel probleem voor mij was. Want laten we eerlijk zijn, wie ben ik om een professional als Leo Verheul te vertellen waar een door hem geschreven column over moest gaan. Sterker nog, ik liet mij graag verrassen door de man die mij via Hard Gras en boeken al veel leesplezier heeft bezorgd en dat zeker met onderstaande column deed:

In mijn tijd bij Voetbal International reisde ik de hele wereld rond. Ik was in de jaren tachtig kind aan huis bij AC Milan, Real Madrid en Barcelona, maar kwam ook over de vloer bij Diego Armando Maradona In Buenos Aires, Romario de Souza Faria in Rio de Janeiro en werd regelmatig naar Zuid-Amerika gestuurd om een Copa America mee te maken.
Ik bezocht hoofdzakelijk topwedstrijden en was - heel kinderachtig - enigszins in mijn wiek geschoten toen hoofdredacteur Cees van Cuilenborg mij voorstelde om een serie te maken over het amateurvoetbal. Aan de basis moest die reeks gaan heten. Zonder die basis was er immers ook geen topvoetbal, zei Van Cuilenborg. ‘En ik wil één van mijn beste mensen hier op zetten!’
Een van zijn beste mensen...ik dus, dat wel natuurlijk. Maar toch vond ik het nog steeds een oneerbaar voorstel. Ik voetbalde zelf jarenlang op redelijk amateurniveau en had daar de grootste lol in maar als kijkspel was ik er niet kapot van en in die tijd nog minder. Want van El Clasico (Barcelona tegen Real Madrid) terug naar Bal op Dak-Spervogels vond ik bijna een belediging.
Bovendien had ik een hekel aan reizen op zich maar als ik dan toch bijna drie uur onderweg moest zijn vond ik mezelf niet graag terug in Schin op Geul om een scheidsrechtersrapporteur door te zagen, dan wilde ik minimaal in Catalonië zijn om na een training van Schuster, Migueli en Quini en de zijnen even aan het strand van Barceloneta een visje te eten.
Nu stond ik ineens om vijf uur op een kille, mistige zondagochtend op om met een of andere consul te ondervinden hoe soppig het hoofdveld van een of ander klotenclubje was. Kortom, ik had het zwaar en verzwolg in zelfmedelijden.
Had ik me daar al die jaren zo voor uitgesloofd?
Maar nadat ik de reeks van 10 afleveringen had afgerond was ik mijn hoofdredacteur oprecht dankbaar. Ik had niet alleen een fijn lesje gehad in nederigheid maar ook beleefd wat inderdaad met recht de basis van het topvoetbal was en is! Met mensen die uit bevlogenheid en vrij van eigen belang zich met ziel en zaligheid inzetten voor het amateurvoetbal. De jeugdtrainer, de consul, de scheidsrechter, de rapporteur, het bestuurslid etecetera en zo verder. Pratend over hun inbreng met de hartstocht waarmee de almachtige Johan Cruijff over de buitenspelval placht te praten.
Als Puurvoetbalonline.nl van Johan Staal toen al had bestaan was ik ongetwijfeld in het Groningse terecht gekomen. Dit weblog bestaat over een paar dagen  vijf jaar. Een heuglijk feit dat in het hoge noorden best gevierd mag worden. Ik ken Johan nu een paar jaar. Hij werkte decennia lang als logistiek medewerker en is geen opgeleid journalist. Maar als professional maak ik een diepe buiging voor hem. Johan Staal is er in korte tijd in geslaagd om een weblog op te zetten dat er duidelijk, overzichtelijk en strak uitziet en boordevol nuttige informatie, boeiende interviews en amuserende columns zit. Voor wie geïnteresseerd is in het amateurvoetbal in Groningen in al zijn geledingen is deze site een absolute must. Dat zou door de clubs en bondsbestuurders in de provincie best eens wat meer gewaardeerd mogen worden. Heb je eindelijk een man van staal en dan zie je hem over het hoofd…
Leo Verheul (journalist/schrijver)