Als je vrouwenvoetbal serieus neemt praat je over damesvoetbal

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Ik lees wekelijks de columns op TweeNul. Even lezen wat de mannen die ook met regelmaat op de velden rondlopen te vertellen hebben. De column van deze week was van Ronald Jager en de titel was, neem vrouwenvoetbal serieus. Zoals iedereen weet reageer ik nooit anoniem dus vandaar mijn reactie op de column, neem vrouwenvoetbal serieus via www.puurvoetbalonline.nl.
Johan Staal
Een column waar een dergelijke kop boven staat wordt ik vrolijk van want dat vind ik dus ook. Natuurlijk moet damesvoetbal, klinkt toch even anders als vrouwenvoetbal, serieus genomen worden. Dat geldt voor het jeugdvoetbal, G-voetbal en al het andere voetbal. Toen ik de column begon te lezen kreeg ik het idee, waar ben ik aan begonnen. Guus Hidding, Bert van Oostveen, Danny Blind en meer van dit type paradijsvogels kwamen voorbij waar ik direct van dacht, die nemen het damesvoetbal echt niet serieus hoor. Die gasten hebben daar niets mee. Ronald ging echter nog even door want hij vond ook het plan van Henk Kesler, de oud-directeur van de KNVB prima uitvoerbaar. Clubs die in de topklasse op een promotieplaats eindigen en dat weigeren moesten volgens Kesler een drietal klasses terug worden gezet. Een uitstekend idee vond Ronald. Je voetbalt om bovenaan te eindigen en het jaar erop een klasse hoger actief te zijn. In ons omringende landen is het de normaalste zaak van de wereld, alleen in Nederland niet.

Dat zal allemaal wel zo zijn maar waar moeten de verenigingen de centjes wegtoveren als ze ‘per ongeluk’ promoveren. Je zult het als vereniging beleven dat je na afloop van een seizoen zesendertig keer in de arm knijpt omdat het vlaggenschip met veel geluk kampioen is geworden. Als club denk je dan toch, laat die promotie naar de Jupiler League maar zitten. Daar hebben we geen zin in omdat we onze jeugd en damesafdeling daardoor niet naar zijn mallemoer willen helpen. Een wijs besluit waar Ronald Jager en Henk Kesler echter anders over denken.

Terug naar het damesvoetbal. Dames- en meisjesvoetbal zijn binnen de KNVB twee snel groeiende takken. Helaas wordt dit door de KNVB en veel clubs nog altijd niet serieus genomen. Hoeveel wedstrijden worden er vooral in de B-categorie van het dames- en meisjesvoetbal wekelijks afgelast wat iets heeft waar columnist Ronald Jager zich over verbaasd.

Wat een bullshit. Dat zijn er niet meer en ook niet minder dan bij de Heren. Daar is het in de B-categorie precies eender. Je gaat mee naar de IKEA of er wordt vanavond niet gewipt is voor sommige senioren een reden om voor de IKEA te kiezen. Dus pure onzin de opmerking dat er in het damesvoetbal meer afgelast wordt dan bij de senioren. Wat ik wel met de scribent eens ben is dat het qua poules jarenlang een grote bende was in het damesvoetbal. Als trainer van een damesteam heb ik die idioterie van voor en najaar competities nooit meegemaakt. Gelukkig niet want inderdaad, je bent dan aan de grappen en grollen van alles en iedereen overgeleverd.

Elk team binnen een vereniging hoort van een bestuur dezelfde aandacht te krijgen is ook een  mening van Ronald. Dat is een utopie want zo werkt dat bij veel clubs niet meer. Doordat kader, lees bestuursleden, steeds lastiger te vinden is wordt dat onuitvoerbaar, Doe je dat wel dan weet je als bestuurslid bijna zeker dat je thuis bonje in de keet hebt.

En dan zijn er, volgens Ronald, nog de coaches van lagere damesteams die hun eigen dames en meisjes koesteren, als waren het hun eigendommen. In zijn ogen zou het ook hier net zo moeten werken als bij de mannen. Als daar een speler van het tweede elftal prima functioneert, zal een trainer het eerste team die speler doorschuiven naar het eerste elftal. Hetzelfde geldt bij schorsingen en blessures. Helaas voor de begeleiding van het tweede, dan doet de trainer/coach van het eerste team toch echt een beroep op één of meerdere spelers van het tweede.

Dat klopt helemaal in een competitie die in de Efteling wordt afgewerkt maar niet in het ‘echte’ voetbal waar voorbeelden genoeg zijn waar het even anders gaat. Zo zou het, weer volgens Ronald Jager, bij damesvoetbal wel  moeten werken. Dames in het tweede team die goed zijn en dames in het eerste die minder zijn moeten van team wisselen. De trainer/coach van dames een zou wekelijks zelfstandig een selectie moeten samenstellen van beschikbare speelsters waarvan hij of zij denkt het beste resultaat mee te kunnen halen. De resterende dames spelen dan in de lagere teams.  Zo gaat het volgens de schrijver  echter niet altijd, bij de meeste clubs wordt aan het begin van het seizoen een selectie vrouwen 1, een selectie vrouwen 2 en een selectie vrouwen 3 (enzovoort), samengesteld en daar valt volgens sommigen niet meer aan te tornen. Net als bij de mannenteams kunnen ook de voetballende dames te maken krijgen met een vormverlies of juist een piek in hun vorm.

Bij bovenstaande is commentaar verder overbodig, Hier spreekt namelijk  geen kenner van het damesvoetbal. Het verschil tussen een eerste en tweede team bij dames is namelijk vaak groter dan de afstand tussen Amsterdam en Parijs.

Er zat een moraal in het verhaal van Ronald maar wat, ik heb geen idee. Ik begreep het allemaal niet maar dat komt waarschijnlijk omdat ik nooit in het vrouwenvoetbal actief ben geweest maar altijd in het dames of meisjesvoetbal.