'Ik snap hier helemaal niets van'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

We zijn ondertussen  zes competitieronden onderweg en ik moet zeggen dat ik mij ook al zeker zes keer verbaasd heb over de arbitrage in Voetballand Wonderland.
Zondag was ik aanwezig bij het duel SV Bedum-ASVB. Een duel in de vierde klasse van het zondagvoetbal. Een duel ook waar een penalty gegeven werd toen SV Bedum-doelman Frans Zuurveen een speler van de gasten onderuit schoffelde. Een terechte penalty al zorgde de voorgeschiedenis er voor dat de scheidsrechter van dienst er faliekant naast zat. De referee had namelijk het advies van  een van  zijn assistent op moeten volgen omdat de speler van de Blijhamsters de bal aannam terwijl hij meters buitenspel stond.

Maar de bal ging op de stip zonder dat Zuurveen bestraft werd met welke kaart dan ook. Nu ben ik de laatste die zal zeggen dat de Bedum-doelman een kaart moest krijgen van een scheidsrechter die er  zondagmiddag werkelijk geen pepernoot van bakte. Een arbiter die, zoals teveel arbiters doen, zijn eigen regels hanteerde  en het woord marchanderen bijna op zijn voorhoofd had  laten tatoeëren. Ik kan er niets aan doen maar als voetballiefhebber erger ik mij mateloos aan dat gedrag. Waar de een met geel loopt te zwaaien presenteert de andere een rode kaart en weer een ander doet helemaal niets zoals de onpartijdige in Bedum. Dat ging een dag eerder in Holwierde anders. Daar kreeg Matthijs Colstee geel na een overtreding in het eigen zestienmetergebied. Geel met gevolgen want in de tweede helft kreeg de Stedumer nogmaals geel en mocht hij vertrekken. Een logisch gevolg van twee gele kaarten die echter kant nog wal raken omdat het volgende week wel weer anders kan zijn.

ZEC uit Zandeweer kreeg enkele weken eerder in het duel tegen Rood Zwart Baflo een strafschop tegen omdat volgens de referee de positie waar het lichaam zich bevond bepalend was voor het wel of niet geven van strafschop. Dus niet waar de overtreding werd gemaakt was in de ogen van de ‘ref’ bepalend maar waar het lichaam zich bevond. Het zal allemaal wel maar ik begrijp dat zoiets bij voetballers, trainers en publiek niet echt goed overkomt. Die snappen niets van  marchanderende arbiters die steeds maar weer hun eigen regels bepalen.

Steeds vaker hoor je dat spelers, trainers, verslaggevers en supporters de spelregels niet kennen. Dat klopt misschien ook wel maar het wordt de spelers, trainers, supporters en verslaggevers ook niet gemakkelijk gemaakt. Zondag stond de jonge Kylian Jousma als assistent-scheidsrechter regelmatig voor lul omdat er een scheidsrechter rondliep die met afstand de slechtste man op het veld was. Dat wekte binnen en buiten de lijnen irritatie op in het laatste weekend van de week van de scheidsrechter. De week van de scheidsrechter stond in het teken van respect voor de scheidsrechter. Een prachtig streven waarbij ik mij afvraag waarom een scheidsrechter, zoals zondag in Bedum, geen respect voor zijn assistenten  heeft  en een uitstekend vlaggende Kylian Jousma door zijn ‘baas’ figuurlijk als grof vuil in een hoek wordt getrapt.