Clichéuitspraken, Zoute Haring,Aanhoudingen en René en Johan

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het zit er weer op, zo de vakantie weer voorbij, dus het gewone leven begint weer zijn van die kreten die je op een eerste werkdag na je vakantie altijd hoort. Lekker cliché maar dat hoort er nu eenmaal bij zullen we maar zeggen. Maar inderdaad het zit er weer op de vakantie die door onze stommiteit een dag korter duurde dan gepland maar waar genoeg over gezegd is ondertussen. Na een lange reis van bijna twaalf uur kwamen we zaterdagmorgen 19 juni in alle vroegte in Ezinge aan waar we in een keurig door mijn oudste dochter Krista, die daar tijdens onze afwezigheid had gewoond, onderhouden huisje terecht kwamen. Maar gauw het mandje in voor een paar uurtjes slaap want een paar uur later stond het belangrijke duel Nederland-Japan op het programma en dat moest uiteraard op de Peperweg ook bekeken worden.

 

Het zit er weer op, zo de vakantie weer voorbij, dus het gewone leven begint weer zijn van die kreten die je op een eerste werkdag na je vakantie altijd hoort. Lekker cliché maar dat hoort er nu eenmaal bij zullen we maar zeggen. Maar inderdaad het zit er weer op de vakantie die door onze stommiteit een dag korter duurde dan gepland maar waar genoeg over gezegd is ondertussen. Na een lange reis van bijna twaalf uur kwamen we zaterdagmorgen 19 juni in alle vroegte in Ezinge aan waar we in een keurig door mijn oudste dochter Krista, die daar tijdens onze afwezigheid had gewoond, onderhouden huisje terecht kwamen. Maar gauw het mandje in voor een paar uurtjes slaap want een paar uur later stond het belangrijke duel Nederland-Japan op het programma en dat moest uiteraard op de Peperweg ook bekeken worden.

Na een paar uurtjes slapen op tijd wakker en werd Ik staand in de keuken er direct opgewezen dat WE aan het WK meedoen want de aan onze straat grenzende Wierdeweg was, totally” versierd. Gezien het feit dat er zo links en rechts even wat boodschappen gedaan moesten worden kwam ik er al snel achter dat het gehele land oranje gekleurd was want alles en iedereen was in het Oranje waarvan ik mij kan herinneren dat die kleur jaren geleden tot de nodige ophef in Nederland leidde toen een of andere Bagwan in Nederland zieltjes probeerde te winnen en men binnen die sekte in het Oranje gekleed ging. Nu wil ik de supporters van Oranje absoluut niet met sekteleden vergelijken maar als je geen voetballiefhebber bent heb je deze dagen een groot probleem want in de diverse programma’s,s wordt je er aan alle kanten mee geconfronteerd. Door het, prachtige weer” in Nederland had ik mij samen met Martine, verplicht” voor de TV genesteld om te gaan genieten van het Nederlands Elftal. Lekker Hollands met in Winsum gekochte zoute haring op roggebrood en we waren er klaar voor. Na een minuutje of tien was de zoute haring al naar binnen gewerkt want WE hadden een geweldige commentator bij het duel van Nederland tegen Japan namelijk, mister-cliché”, Jeroen Grueter. Je hoopte bijna dat de Vuvuzela het stemgeluid van Grueter zou overstemmen maar helaas had de NOS het geluid van de in Zuid-Afrika zeer populaire hoorn gefilterd en waren we op het emotieloos commentaar van Grueter aangewezen. Na een tiental minuten had ik het wel gezien en besloot me maar naar de aangrenzende slaapkamer te gaan om te proberen nog wat extra uurtjes slaap te pakken wat uitstekend lukte met de slaapverwekkende Jeroen Grueter, en het al even slaapverwekkend spelend Nederland op de achtergrond. Tegen vier uur wakker van de telefoon met aan de andere kant een van Jaap van Calcar zijn oud-teamgenoten uit de vroegere jaren, Wim Overveen, aan de lijn.

Deze oud-teamgenoot van Jaap bevestigde datgene waar ik na een beetje speurwerk al achter was gekomen namelijk dat Jaap vroeger een aardig balletje kon trappen. De Winsumer, en dat siert hem, is daar zeer bescheiden over maar ik kan iedereen verzekeren dat als Jeroen en Mark van Calcar, respectievelijk spelend voor de Heracliden en Hunsingo, het talent van hun vader hebben ze nog een mooie voetbaltoekomst tegemoet gaan. Na dit telefoontje even kijken naar de uitslag van Nederland-Japan en het wonder was geschied. We hadden gewonnen met 1-0 en de oranje gekleurde snacks lagen ongetwijfeld al weer in groten getale te pruttelen in het vast van een oranje kleurtje voorziene vet. Want reken maar dat men gefeest heeft wat in het dorpje Hoogeveen ( Drenthe) gepaard ging met zes aanhoudingen door de plaatselijke veldwachters. Rond zes uur nog even genoten van mijn favoriet TV- programma met Rene van der Gijp en Johan Derksen. Iedereen mag denken wat hij of zij wil maar ik geniet van beide mannen die het hart op de tong hebben en zelf ook tegen een stootje kunnen wat niet altijd van onze grote vriend Wilfred Genee gezegd kan worden. Maar dat maakt het alleen maar leuker en als Derksen dan ook nog met verhalen uit de oude doos op de proppen komt ben ik Jeroen, ik ben van de clichés, Grueter gelukkig gauw vergeten en zit ik op het puntje van mijn stoel. Ik heb het trouwens in de VI gauw opgezocht maar zijn naam staat niet achter Nederland- Kameroen gelukkig hoewel dit duel nergens meer om gaat na de 2-1 overwinning van Denemarken op datzelfde Kameroen. Na dit leuk intermezzo kon je verder geen zender vinden die geen aandacht aan het Nederlands Elftal besteed waardoor ik na een dag thuis in Nederland al weer smacht naar het seizoen 2010-2011 wat het amateurvoetbal betreft. Maar een schrale troost heb ik gelukkig Johan en Rene zijn twee keer per dag te bewonderen op TV. Morgen even aan mijn baas vragen of ik daar OOK onder werktijd naar mag kijken of dat zoiets alleen maar in beeld is als je met de kudde meeloopt hoewel je niets met voetballen hebt wat ik zaterdag met eigen ogen zag toen ik een winkel binnenstapte waar ik, en dat is eerlijk waar, de enige was die niet iets droeg wat de kleur oranje had…………………