Alles met de bal.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Op 5 augustus schreef ik het artikel, Laat ze niet trainen door iemand met een lange jas, spijkerbroek en bont gevoerde laarzen. Daar bedoelde ik mee, leg het ‘lot’ van een getalenteerde voetballer/ster niet in de handen van een goedwillende vader/moeder. Laat de jeugd trainen door personen die er echt kaas gegeten hebben hoe je een jeugdteam behoort te trainen.
image-2014-07-29 1
Dat het behalen van trainersdiploma per definitie betekent dat je een prima trainer bent is onzin. Dat is precies eender als met het behalen van een rijbewijs. De een is na vierhonderd lessen nog steeds een gevaar op de weg terwijl een ander na tien lessen rondrijdt alsof hij al veertig jaar ervaring in het rijden in binnen- en buitenland heeft.

Bij het verzorgen van voetbaltrainingen is dat precies eender. Er is een overschot aan goedwillende vrijwilligers die spelers/speelsters nooit beter zullen maken en er is een tekort aan personen die wel over die kwaliteiten beschikken.

Gisteren, dinsdag 2 september, was ik bij een jeugdtraining aanwezig waar een trainer rondliep die tot de tweede categorie behoort. Een voetballer die zelf nog in een van de lagere teams van zijn club speelt maar door velen als een van de beste spelers uit de historie van het vroegere CVVB wordt beschouwd.

Een genot om deze oud-voetballer aan het werk te zien met negen voetballertjes die uitstraalden dat ze ook echt wat wilden leren. Bij een seizoen eerder vergeleken zag ik een paar nieuwe gezichten wat betekent dat er doorgeselecteerd was. Doorgeselecteerd omdat dit nu eenmaal zo hoort als je over selectieteams praat. In selectieteams wordt niet gekozen voor vriendje samen met vriendje maar kijk je naar de kwaliteiten van de diverse spelers.

Alles ging met de bal, wat mij eerlijk gezegd niet verbaasde, en het hele arsenaal kwam voorbij. Afwerken op doel, passen-trappen, positiespel en uiteraard, een partijvorm. Er werd zestig minuten getraind, iets wat ik persoonlijk wat kort vond. De uitleg was echter helder. Dit was omdat er over enkele weken alleen maar op het kunstgrasveld getraind kan worden. Dat betekende dat er dan met een strak tijdsschema gewerkt moest worden.

Als jeugdtrainer duurden mijn trainingen negentig minuten met regelmatig een uitloop naar meer omdat de partij nog niet beslist was. Dat wilde ook deze trainer wel maar zoals gezegd, het tijdsschema is in deze bepalend.

Een uur genieten werd het dus langs de lijn van veld 2B waar iedereen zijn best deed of anders wel gevraagd werd dit te doen. Niets is een kind, ook al zit het in een selectieteam, namelijk vreemd en daar hoort even niet opletten ook bij.

De trainer, die volgens mij niet in het bezit van een trainersdiploma, deed precies dat zoals het hoort. Praatje, Plaatje, Daadje wat betekent: Uitleggen, Voordoen, Uitvoeren.

Personen zoals deze speler die jarenlang in het eerste elftal heeft zijn er meer maar die doen helaas niets op het gebied van het verzorgen van jeugdtrainingen. Dat is jammer omdat er op die manier veel prima trainers verloren zijn gegaan of nog gaan. Gisteren sprak ik een bestuurslid van een vereniging waar spelers van het eerste elftal een actieve rol als jeugdtrainer vervullen. Een prima ontwikkeling noemde hij dat en ik deelde zijn mening.

Bij iedere vereniging zijn ze te vinden, de oud-speler met ervaring die niets meer op voetbalgebied doet. Vaak verschuilt men zich achter het excuus, te druk qua werk. Ik weet dat deze trainer het ook druk heeft qua werk maar dat hij er de tijd voor neemt om dat wat hij vroeger heeft geleerd over te brengen op de jeugd van nu. Dat hij overbrengt wat hij als jeugdspeler ook het leukste vond en dat is, op een voetbaltraining doe je alles met de bal