Mobiele telefoon: 'Staatsvijand' in kleedkamer

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Met enige regelmaat komt er op Puurvoetbalonline een artikel voorbij waarin ik mij verbaas over het feit dat steeds meer jeugdspelers en senioren thuis onder de douche springen. Een verbazing die velen delen maar waar een opmerking die ik vorige week hoorde opeens een ander licht op deed schijnen.
image-2014-07-29 1
Vorige week werd ik geconfronteerd met het feit dat ik een ‘ouwe lul’ aan het worden ben. Niet dat ik krom en gebogen langs de lijn sta of dat mijn knokkelige vingers geen pen meer kunnen vasthouden maar omdat ik veel dingen die rond mij heen gebeuren niet begrijp. Ik was ergens op bezoek en het gesprek kwam op mijn ‘doucheverhalen’. Verhalen waarin ter sprake kwam dat ik niet begreep dat spelers/speelsters steeds vaker thuis gingen douchen i.p.v. op de club. Ik weet dat aan te weinig of  misschien vieze kleedkamers of aan tijdgebrek van ouders die hun kroost kwamen ophalen. Allemaal redenen die zouden kunnen maar ik schrok toen ik hoorde dat er nog een oorzaak was die als reden nummer vier opgevoerd kon worden. De vierde reden was een gebrek aan privacy.

Steeds jonger kunnen kinderen met een mobieltje overweg. Beter dan menig ouder iemand waar ik zelf een voorbeeld van ben. Vraag mij niet om foto’s en filmpjes met dat ‘lulijzer’ te maken. Dat gaat namelijk niet goed komen. Bellen een sms of mail beantwoorden is prachtig maar alle andere grappen en grollen laat ik graag aan mij voorbij gaan. In het seizoen is het handig dat de app ‘Live voetbaluitslagen’ op mijn telefoon aanwezig is zodat ik weet wat er zich op de overige amateurvelden afspeelt.

In veel kleedkamers schijnt de mobiele telefoon ‘staatsvijand’ nummer één te zijn. Dat zorgt er bij steeds meer jeugdige voetballers en voetbalsters voor dat ze liever veilig thuis gaan douchen. Ik schrok toen ik dit hoorde omdat ik daar werkelijk geen seconde aan had gedacht. Geen seconde aan gedacht dat het bestaat dat iemand er plezier aan beleeft om met beelden vanuit de kleedkamer clubgenoten via de sociale media belachelijk te maken.

Ik weet sinds vorige week, soms moeten zaken en dingen je even ‘duidelijk’ uitgelegd worden, dat mijn denkwijze soms te zwart wit was of soms nog is. Dat kon ik niet ontkennen en waarom zou ik ook. Ik ontmoet zelf ook liever mensen met een mening dan iemand die met alle winden meedraait. Nu toch zwart/wit want ik vind dat ‘filmpiegedoe’ een verontrustende ontwikkeling. De mobiel ‘terroriseert' dan het kleedkamergebeuren. Iets wat soms te ver gaat en niet meer te stoppen lijkt te zijn. Je zou als ‘ouwe lul’ misschien zeggen, lever voor de trainingen en wedstrijden de mobieltjes maar in maar je weet, dat gaat niet werken.

 ‘Ouwe lul’ of niet, ik denk toch dat het mogelijk moet zijn dat iedereen zich veilig op zijn of haar club kan douchen. Daar gebeurt het namelijk allemaal voor de voetballer en voetbalster. Daar wordt teamgeest gekweekt als voorbereiding op een hopelijk mooi en succesvol seizoen. Ik weet uit eigen ervaring dat een jeugdtrainer/leider die zijn taak serieus opneemt veel energie in zijn of haar team steekt. Dan zit je niet op een rol als politieagent te wachten om te zorgen dat er geen beelden ín de kleedkamer worden gefilmd. Een kleedkamer die hopelijk niet alleen voor de oudere generatie nog wat magisch heeft. Je zou bijna denken, zou de oudere generatie voetballers en voetbalsters hier geen rol in kunnen spelen. Velen van ons, ook de jeugdige voetballers, kennen Henk ’even Broez’n’ de Haan. Henk is oud-prof van FC Groningen en Veendam en komt graag bij amateurclubs over de vloer om zijn tas met anekdotes open te trekken. Verhalen uit de kleedkamer die er niet op gebaseerd zijn om medespelers naar de ‘mallemoer’ te helpen maar die Henk vertelt op een wijze waar respect voor zijn teamgenoten in naar voren komt.
Dat is het beeld dat ook in het amateurvoetbal zou moet overheersen. Het beeld van samen zijn we een team en samen gaan we voor een zo goed mogelijk resultaat. Daarom denk ik dat het mogelijk moet zijn dat we deze ‘staatsvijand’, die op (te) veel sportcomplexen rondwaart, een halt toeroepen.