Als 'grasmaaier' moet je 'tandje 3' niet heilig verklaren

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Eindelijk kwam ook in het Noorden de regen. De regen die de voetbalvelden weer in de juiste conditie moet brengen om volgende week, het weekend van 23 en 24 augustus, de duizenden voetballers en voetbalsters weer te kunnen ontvangen.
image-2014-07-29 1
Begin juni was het moment daar, de voetbalvelden gingen dicht want de diverse grasmatjes waren aan rust toe. De sprietjes die verkeerd lagen werden recht gelegd en die gebroken waren kregen even een ‘gipsje’ aangemeten. De velden moesten namelijk vertroeteld worden na een seizoen waarin ze  het geschaaf van honderden voetbalschoenen te verduren hadden. Sommige met de ouderwetse stalen pin maar de meeste met een zool waar de noppen niet van vervangbaar zijn. De laatste zijn vaak een plaag voor het veld omdat glijpartijen op schoenen met te weinig grip een grasmat regelmatig doet veranderen in een kwelder achter bijvoorbeeld de dijk bij Noordpolderzijl.

Dat zorgt er vervolgens voor dat de ‘groundsman’ van de club of de medewerkers van de gemeente die het veld in onderhoud hebben een pittige klus te wachten staat. Een klus die met zorg en toewijding moet gebeuren. Een klus ook waarbij het handig kan zijn als je naar een deskundige luistert die een beetje verstand van een grasmatje heeft.

Ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat mijn vader wel een beetje verstand had van een grasmat. Iets wat ook gold voor Jenne Mollema die als consul en terreinknecht van Zeester nooit voor verrassingen kwam te staan. Zo wist ik dat er in de zomerperiode, als er niet gevoetbald werd, het gras gerust een millimetertje of zes of meer mocht zijn. Zes millimeter omdat de kans op verbranden van de grasmat bij een grote hoeveelheid aan zonne-uren dan beduidend kleiner was. Nu, vele jaren later weet ik helemaal zeker dat beide mannen geen onzin verkochten. Op de dagen dat we in Ezinge vele uren aan zonneschijn hadden moest ik mijn kale schedel regelmatig insmeren terwijl Martine, gezegend met soms in haar ogen teveel hoofdhaar, daar geen last van had. Dat is precies hetzelfde principe, als je in de zomer het gras op een voetbalveld maait. Dan is ‘tandje 3’ niet slim. Sterker nog dat is een beetje dom. Op tandje 3 het gras maaien zorgt voor verbranding en dus voor kale plekken.

Als je zo links en rechts een beetje over de diverse complexen komt  dan hoor je echter dat ‘tandje 3’ bij sommige bijna heilig verklaard is. Dat er een of meerdere velden naar de ‘kloten’ gaan boeit even niet, tandje 3 of anders maai ik niet. Persoonlijk, maar dat is echt puur persoonlijk, zou ik denken, als jij op tandje 3 wilt maaien dan doe je dat maar op je eigen gazon maar niet op ons veld. In een seizoen kom ik op aardig wat complexen waarvan ik denk, welke herder is hier met zijn schapen over gewandeld. Dan staat het gras niet op stand 3 maar komt stand 9 dichterbij. Dat is namelijk het vreemde, waar in de zomermaanden 'tandje 3' het toverwoord is wordt in het voorjaar, wanneer het gras sneller groeit dan de bult aan corrupte euro’s van Sep Blatter, opeens gedaan alsof 'tandje 3' niet bestaat en je het idee hebt dat de voetballers en voetbalsters zonder voetbalschoenen over het veld met grassprieten van soms meer dan 9 millimeter hoog lopen zwoegen.