Rugnummers moeten passen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Op 2 juni maakte Louis van Gaal bekend wat de rugnummers waren die de spelers van  Nederland op het  WK gaan dragen. Dat was een moment waar ik mij op verheugde omdat ik iets met rugnummers heb.
veertien

Van Gaal deed niet moeilijk want zijn basiself kreeg 1 t/m 11 en de overige spelers kregen ook een willekeurig nummer. Geen ‘Cruyffiaanse’ toestanden zoals in 1974 toen Rinus Michels het anders deed. De ‘Generaal’ besloot het op alfabetische volgorde te doen wat betekende dat Johan Cruijff nummer 1 zou krijgen. Cruijff speelde toen al met nummer 14 en vanuit reclameoogpunt bleef dat ook zo. Daardoor was Ruud Geels de klos en kreeg de spits het nummer 1 toebedeeld. Geels vertelde jaren later in het boek ‘Altijd raak’ dat het nummer 1 hem dankzij Ruud Krol en Willem Suurbier tijdens het WK van 1974 bijna traumatische ervaringen had bezorgd.

De traumatische ervaringen gunde ik Geels niet maar ik begreep wel dat Cruijff niet met nummer 1 kon spelen. Niet alle nummers passen bij spelers en sommige spelers 'moeten' een bepaald nummer dragen. Zo heb ik ‘Mister Middelstum’ Ronnie Medema nog nooit met een ander nummer dan het nummer 10 zien spelen. Ard Torrenga was in zijn periode als actief voetballer ook een speler die voor het nummer 10 zou gaan. Sommige spelers ‘past’ dat nummer nu eenmaal beter dan andere. Dat geldt ook voor het nummer 14, het nummer van Johan Cruijff. Voor de een is het een speciaal nummer waar een ander zijn schouders optrekt en het shirt vervolgens gewoon aantrekt.

Eenrum speelt dit seizoen onder trainer Ronald Bouwman met vaste rugnummers. Misschien is het toeval, maar de rugnummers bij de Eenrumers kloppen in mijn ogen prima. Tim Veenstra met 10, Milan Rutkowsky met 9 en Björn Schutter met 14 zijn nummers die ik bij het trio vind passen. Ik weet, het gaat voor velen helemaal nergens over, maar ik heb nu eenmaal iets met rugnummers. Lage nummers, als ik er onderuit kon deed ik het graag. Het nummer 14 bleef ik af en ook 12 bleef wat mij betrof in de teamtas.

Björn Schutter speelde dit seizoen met nummer 14 en dat nummer paste hem precies. Dertien jaar geleden zag ik Björn voor het eerst als een vierjarig jochie dat toen al aardig met een bal uit de voeten kon. Een kleine ‘opdonder’ was hij toen en zou hij ook blijven. Dat was, en misschien is, zijn manco een beetje want tegenwoordig moet het niet alleen technisch kloppen maar zeker fysiek. Dat is een nadeel voor de kleine technicus die mede daardoor ooit bij FC Groningen afviel. Maar voor Eenrum is het een fantastische speler waar ik van denk dat Ard Torrenga, ook een liefhebber van het detail op voetbalkleding en rugnummergebied, precies eender denkt als ik. Björn Schutter is een voetballer voor het rugnummer 14.