v.v. Eenrum: Volop in beweging

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Gisteren, zondag 1 juni 2014, keerde Eenrum na vijftien jaar weer terug in de vierde klasse. Een terugkeer die op het juiste moment kwam want de promotie van het eerste elftal zorgde precies voor de ‘boost’ die de 96 jarige voetbalvereniging nodig had.
johan20staal20puurvoetbalonline



Dit seizoen was ik namens de Ommelander Courant niet vaak te gast bij wedstrijden van Eenrum. Dat kwam enerzijds doordat de Eenrumers in de vijfde klasse speelden en daardoor ten opzichte van de vierdeklassers Bedum en Kloosterburen en derde klasser Hunsingo wat uit beeld verdwenen. Een ander probleem was dat de zondagclubs in het verspreidingsgebied van de Ommelander Courant vaak op dezelfde zondag uit of thuis speelden zodat de keuze vaak op een duel uit de derde of vierde klasse viel.

Die keren dat ik er was zag ik dat er wat veranderde binnen de club waar ik het grootste gedeelte van mijn voetballeven heb doorgebracht. Er veranderde wat aan de entourage, er kwamen bestuurlijke veranderingen, er kwam een trainer van buitenaf, kortom, de v.v. Eenrum was volop in beweging. Dat betekent overigens niet dat er voorgaande jaren niets gebeurde. Daar zouden we de vele vrijwilligers binnen de club namelijk tekort mee doen. Maar het ging dit seizoen duidelijk anders en dat was zichtbaar.

Een frisse wind noemt men dat ook wel en dat was wat ik zag. Een frisse wind die ook nodig was want om het netjes te zeggen, Eenrum was een beetje 'dood'. Een beetje dood in de zin van, hebben we de ambitie wel om als club en eerste elftal door te groeien of vinden we het niveau waarop we uitkomen prima. Gelukkig bleek het eerste het geval te zijn en lieten de Eenrumers zien dat ze nog steeds trots zijn op de kleuren rood en zwart. Dat ze trots zijn op een club die in 2018 het honderdjarig jubileum hoopt te vieren. Nu in 2014 is het eindelijk weer vierde klasser geworden en dat zal ongetwijfeld zorgen voor nog meer enthousiasme. De vele vrijwilligers die er nu al voor de roodbaadjes actief zijn zullen ongetwijfeld ondersteund gaan worden door ‘nieuwelingen’ op dat gebied. Een prima zaak overigens want vrijwilligers zijn altijd nodig want iedereen heeft zijn of haar eigen kwaliteiten. Kwaliteiten waar je als vereniging gebruik van moet maken wat echter, en dat is in Eenrum niet anders dan elders, in het verleden niet altijd gebeurd is.

De festiviteiten rond de promotie op zondag 1 juni waren mooi om te zien. Mooi omdat de ‘harde kern’ van de  supporters de bloemen aan de selectie en technische staf overhandigde. Een ‘harde kern’ van ‘mopperaars’ die nooit tevreden was maar er zowel uit als thuis altijd stond. Iets wat overigens ook geldt voor meer verenigingen waarbij ik buurman Kloosterburen als het grootste voorbeeld wil noemen.

Zo werd het ook voor mij een bijzondere dag op zondag 1 juni in Eenrum. Een bijzondere dag omdat ik in  het verslag voor de Ommelander Courant mocht vermelden dat de club uit mijn geboortedorp was gepromoveerd. Dat was namelijk mijn enigste ‘angst’. De angst dat Eenrum het niet zou gaan redden en ik zou moeten schrijven dat het de roodbaadjes wederom niet gelukt was om hoger op te komen. Gelukkig bleef mij, en alle andere Eenrum-supporters, dat bespaard en reed ik tegen half vijf met een lach op mijn gezicht naar huis. Een lach die mijn blijdschap liet zien maar ook een lach omdat ik wist dat het ‘gevaar’ voorlopig ook  was afgewend. Je hoeft namelijk geen voetbalkenner te zijn om te weten dat er namelijk een gevaar voor Eenrum dreigde. Geen promotie had misschien wel grote gevolgen gehad voor de selectie. Een selectie waar een gedeelte van in Groningen woont. Dat had problemen kunnen geven omdat drie keer in de week naar Eenrum  komen voor trainingen of  weer een wedstrijd tegen, en met alle respect, Woltersum, Usquert of  Warffum een keer ophoudt. Door de sociale media is de wereld groter geworden. We mogen zeggen, veel groter en dat ondervindt de amateurvoetbalwereld ook. Spelers verkassen sneller naar een andere club omdat de contacten sneller gelegd worden dan vroeger. Dat verander je niet, dat is gewoon de tegenwoordige tijd. Voor Eenrum was het echt vijf voor twaalf. Het moest dit seizoen gebeuren en gelukkig voor alles en iedereen met een rood zwart hart gebeurde dat ook. Een mooi resultaat waar ik Eenrum van harte mee wil feliciteren.

Natuurlijk komen er direct verhalen van, ze hebben niets in de vierde klasse te zoeken. Onzinverhalen vind ik dat want dat kun je pas zeggen als de roodbaadjes na een jaar weer uit de vierde klasse zouden degraderen. Wat dat betreft kan Eenrum zich beter spiegelen aan Loppersum dat al een groot aantal jaren in de tweede klasse opereert. De Lopsters doen geen rare dingen maar handhaven zich ieder jaar keurig in de tweede klasse terwijl de ' voetbalkenner' denkt dat ze het niet gaan redden.

Ik ben heel eerlijk, ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt met Eenrum in de vierde klasse. Een gevoel omdat ik gisteren in alle geledingen één ding duidelijk zag. De v.v. Eenrum leeft weer en dat is in mijn ogen nog altijd de basis voor succes.