'Godlinze thuis' nog steeds op verlanglijstje

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het mooie van het voor de Ommelander Courant en de Oostermoer schrijven is dat je op plaatsen komt waar je normaal gesproken niet snel zult komen. Want hoe mooi plaatsen als Borger, Sleen, Ruinen en Zeijen ook zijn, het zijn niet de plaatsen waarvan ik tegen Martine zeg, kom we gaan even een stukje toeren om in een van de vier plaatsen een kopje koffie te drinken.

johan

Dat geldt ook voor het plaatsje Zuidlaarderveen waar ik zondagmiddag bij het duel Zuidlaarderveen-Hoogkerk langs de lijn zal staan. Zuidlaarderveen, ik heb er van gehoord maar meer ook niet, als weer een plaats waar ik voor de eerste keer in mijn ‘bestaan’ als sportverslaggever een amateurwedstrijd zal gaan bekijken.

Het voor de eerste keer ergens als sportverslaggever komen vind ik iedere keer weer een van de mooie dingen die ik mag beleven. Want je hebt altijd een voorstelling van iets waar je heen gaat en vandaar dat ik mij ook zondag weer kan verheugen op mijn bezoek aan het pittoreske Zuidlaarderveen.

Toen ik gisteren de vraag kreeg of ik voor de Oostermoer naar Zuidlaarderveen wilde moest ik opeens aan een andere plaats denken waar ik als verslaggever, voetballer of trainer nog nooit ben geweest. Ik ben namelijk nog nooit van mijn leven in Godlinze geweest. Niet als voetballer, trainer of als verslaggever maar ook niet als privépersoon.

Dat ik daar nog nooit geweest ben zorgt overigens bij Geert en Mina Dijkhuizen uit Leens voor de nodige hilariteit. Geert en Mina kom ik regelmatig tegen op mijn rondjes langs de velden en vaak komt dan het onderwerp Godlinze tersprake en wordt er gelachen als het weer niet ‘gelukt’ is om in Godlinze langs de lijn te staan.

Godlinze als een voor mij onbeschreven blad als het om een thuiswedstrijd van gaat want waar ik de ploeg van Peter Ernst wel een paar keer in een uitwedstrijd in actie zag is een bezoek aan de thuishaven van de ‘Glinsters’ nog steeds iets wat op mijn ‘verlanglijstje’ staat.

Want nu al weer bijna zes jaar ben ik in de meeste weekenden op pad voor of de Ommelander Courant of Oostermoer waarbij ik al vele malen op dezelfde complexen ben geweest. Complexen waar iedere keer weer iets anders te beleven valt zoals morgen ook in Sauwerd zal gebeuren. Want ook daar ben ik al zeker een keer of vijftien geweest in mijn periode als sportverslaggever maar toch, ik verheug mij op morgen omdat geen duel hetzelfde is en wat het sportverslaggever zijn tot iets moois maakt. Maar hopelijk zal ‘Godlinze-thuis’ niet lang meer op mijn verlanglijstje staan want ook dat complex wil ik graag leren kennen.