,Heimwee naar De Holten'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Deze week viel er een cadeautje op de deurmat die geadresseerd was aan Martine maar een kniesoor die daar op let als het om een presentatiegids van een amateurvereniging gaat. Een vereniging, SV Marum, waar ik nog vaak aan terugdenk en mij daarom de column, Heimwee naar De Holten’ deed schrijven.
JOHANNN

Gisteravond was het al laat op de avond toen ik besloot om de presentatiegids van SV Marum echt te gaan lezen. Ik had de presentatiegids natuurlijk al wel doorgebladerd maar echt lezen was er nog niet van gekomen.

Maar gisteravond na de zoveelste aflevering van VI was daar eindelijk tijd om de presentatiegids goed te lezen en wat een feest van herkenning werd. Want ik zag tientallen foto’s en namen voorbij komen van spelers, bestuursleden, trainers, leiders en vrijwilligers die binnen de SV Marum nog steeds actief zijn. Ieder nadeel heeft een voordeel zei Johan Cruijff in de promo van Derksen ontmoet Cruijff en daar heeft de beste voetballer die Nederland ooit heeft gehad helemaal het gelijk mee aan zijn kant. Maar een ,voordeel’ heeft soms ook een nadeel en daar kwam ik gisteravond achter.

Lezend in de presentatiegids van SV Marum kwam ik er achter dat het (te) lang geleden was dat ik een bezoek aan De Holten, de thuishaven van de Marumers, had gebracht. Niet omdat ik dat niet wilde maar doodeenvoudig omdat de tijd ontbrak. Want het succes van Puurvoetbalonline kent ook een keerzijde en die is dat ik naast mijn activiteiten voor de Ommelander Courant en Oostermoer, minimaal vijf keer per week 's avonds en in de weekenden op pad zou kunnen zijn. Dat naast dat alles wel geplaatst moet worden op de site die het amateurvoetbal in de provincie Groningen zou betekenen dat ik mijn dierbaren nog minder vaak zou zien dan nu gebeurt. Gelukkig heb ik een partner die begrijpt dat de roep van het groene gras voor een voetbaldier niet te weerstaan is wat ook mijn dochters Krista en Saskia begrijpen.

Maar toch, gisteravond had ik opeens heimwee naar De Holten. Heimwee naar een sportcomplex waar tal van herinneringen liggen. Herinneringen aan een mooi stel voetballers, het toenmalige B-juniorenteam, met Reind van Veen als leider. Reind die nog steeds als leider fungeert terwijl hij geen kinderen meer heeft die in de jeugd van SV Marum voetballen. Een voetballiefhebber waar veel ouders van voetballende kinderen een voorbeeld aan kunnen nemen. Ouders, en wat mij deze week via mail nog verteld werd, die denken dat het droppen van hun kinderen op een sportcomplex de gewoonste zaak van de wereld is. Dat zijn ouders die er niets van begrijpen dat er vrijwilligers zijn, en waar Reind er een van is, die op een zaterdagmorgen met jeugdige voetballers op pad te gaan.

Maar ik las verder en steeds meer namen kwamen er voorbij zoals de broers Daniel en Michel Jonker, Ruurd Posthumus, Marc Boonstra en Kino Elias die op de zaterdag voetballen terwijl ik las dat Mart Hoekstra op de zondag zijn kunsten vertoont. Dat deed een glimlach veroorzaken maar ook weer niet want op dat moment dacht ik ook aan Anne-Eelze Bies die ik hier graag had tussen zien staan. En ook Bernard Posthumus zou ongetwijfeld nog leider van een team zijn geweest.

Helaas stonden Bernard en Anne-Eelze niet meer in de prestatiegids maar dat stonden velen van toen nog wel zoals Theo Beijert en Johannes Kalfsbeek. Twee bevlogen clubmensen die, samen met hun collega-scheidsrechters, al heel wat jeugdwedstrijden op De Holten hebben gefloten. Twee clubmensen waarvan Johannes, onder het pseudoniem ,Dè Reporter’, de man achter de wedstrijdverslagen van veel wedstrijdverslagen van de Marumers is. Een stijl die ik overigens teruglas in het artikel over het scheidsrechterskorps van SV Marum.

Zo ging ik, al lezend in de prestatiegids van de geel zwarten, terug naar een tijd die ik nog steeds als bijzonder ervaar want hoe bestaat het dat een jaar ergens jeugdtrainer te zijn geweest voor een speciale band zorgt. Hoe bestaat het dat je, en dat nadat je zes jaar geleden bent vertrokken, nog steeds warme gevoelens hebt voor deze voetbalclub uit het Westerkwartier.

Een speciaal gevoel dat ik niet zo een, twee, drie kan beantwoorden maar er wel voor zorgde dat ik heimwee naar De Holten kreeg. Heimwee naar een prachtig complex waar ik doordat ieder ,voordeel’ ook een nadeel heeft in mijn beleving te weinig kom. Maar waarvan ik  toch hoop dat, en dat zal een beetje plannen worden, ik binnenkort kan zeggen, sportcomplex ,De Holten’ met zijn vele voor mij bekende gezichten, voelt nog steeds als een beetje ,thuiskomen’.