, Moet jij niet naar je lelijke vrouw toe..

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het artikel, Een scheidsrechter mag zijn assistenten wel serieus nemen, lokte natuurlijk een paar reacties uit en wat ook gold voor mijn verslagen over de duels in het weekend van 12 en 13 oktober die ik voor de Ommelander Courant/Oostermoer schreef.
I
JOHANNN
Ik schreef bijvoorbeeld dat ik het leuker vind als een scheidsrechter een pratende voetballer verbaal in de hoek parkeert dan dat hij direct met een gele kaart loopt te zwaaien. Iets met een vleugje humor oplossen maakt het allemaal wat leuker langs de lijn is daar mijn achterliggende gedachte bij.

Niet alleen spelers maar ook toeschouwers kunnen redelijk aanwezig zijn. Commentaar op de leiding terwijl in veel gevallen een teveel aan kilo’s het zelf fluiten van een wedstrijd behoorlijk in de weg staat.

Als je in een weekend, en soms ook doordeweeks, redelijk wat complexen bezoekt dan willen daar ook wel eens scheidsrechters rondlopen. De een kom je wat vaker tegen dan de andere maar een praatje is snel gemaakt en helemaal als het gesprek gaat over het gedrag van collega-scheidsrechters.

Niet dat de scheidsrechter in kwestie negatief over collega’s sprak, in tegendeel zelfs, maar hij vertelde wel een prachtige anekdote.

Enkele weken geleden floot de arbiter ergens in de provincie een wedstrijd waar een toeschouwer het op hem had voorzien. Niets was er goed aan zijn beslissingen maar de arbiter had geen direct middel paraat om dit ,probleem’ aan te pakken. ‘Het ging mij te ver om er een groot probleem van te maken want dat zou teveel eer zijn voor een persoon die alles wat ik deed van het nodige commentaar moest voorzien. Maar in de slotfase van het duel kreeg ik opeens de kans om ,revanche’ te nemen. Bij een spelsituatie kwam ik aan de zijlaan op een meter bij hem vandaan te staan. Het commentaar bleef ook toen gewoon doorgaan en toen greep ik mijn kans. Ik draaide mij heel rustig om en stelde hem de vraag of het niet eens tijd werd dat hij naar zijn lelijke vrouw ging. Opeens werd hij stil want deze opmerking had hij niet verwacht.”

De arbiter kon er nog steeds smakelijk om lachen en ik moet zeggen, ik zag er de humor ook wel van in. Een structurele ,zeurpiet’ op deze wijze aanpakken, hoe mooi kan de wereld zijn. Een oplossing ook die vele malen leuker is dan de oplossing van een scheidsrechter die besluit om een jeugdduel te staken en wat dit weekend gebeurd is. Niet omdat jeugdspelers elkaar in de haren vlogen maar puur en alleen omdat iemand moest laten zien dat hij de baas was. Jammer maar de realiteit en wat mijn mening nog een keer bevestigt. Een rake opmerking overgoten met een beste lepel humor maakt het vele malen leuker dan op je strepen te staan waar alleen maar tweeëntwintig jeugdige voetballers de dupe van worden.