Onzekerheid, je kunt er letterlijk ziek van worden

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Weer een nieuw seizoen zorgt vaak voor onzekerheid. Onzekerheid bij de verenigingen die ambitieus zijn en hopen dat de verwachtingen uitkomen. Onzekerheid bij de trainers die hopen dat de met de spelersgroep bepaalde doelstellingen behaald worden en onzekerheid bij spelers of ze wel of niet als basisspeler op het digitaal wedstrijdformulier aangevinkt worden.
johann

Onzekerheid, wat is het eigenlijk een vervelend woord en een woord wat bepaald niet met veel zelfvertrouwen te maken heeft. Iedereen die in de voetbalwereld actief is heeft er mee te maken gehad en uit eigen ervaring weet ik, dat is niet fijn. Je af vragen of je in een kampioenduel wel of niet in de basis begint kan een van de oorzaken zijn dat je onzeker bent maar dat kan ook zijn omdat je vreest dat je buiten de basiself voor het nieuwe seizoen valt. Dat laatste gebeurt regelmatig want iedere trainer heeft zijn eigen werkwijze waar niets mis mee is. Voor een speler die nog jong in jaren is, maar een routinier in het aantal gespeelde seizoen is dat niet prettig hoewel iedereen zal begrijpen, er moet wel concurrentie zijn.

Maar de routinier krijgt tenopzichte van een nieuwkomer wel krediet, althans zo hoort het te zijn. Dat gebeurt echter niet altijd en dat is jammer want opeens spelen andere factoren een rol en waar je als buitenstaander het idee krijgt, hier klopt iets niet.

Voor de routinier breekt een onzekere periode aan want als routinier ziet hij de veranderingen voor zijn ogen gebeuren. Veranderingen waar hij geen grip op heeft zodat de voorbereiding vaak als een onzekere periode wordt gezien. Concurrentiestrijd is dan het toverwoord want opeens zijn de selecties breed en zijn er voor de trainer een tas vol mogelijkheden.

In de voorbereiding is het een gegeven dat iedereen er volle bak voor gaat. De trainingen zoveel mogelijk bezoeken, zelfs als door werkzaamheden een lastig verhaal wordt. Want iedereen wil zijn kwaliteiten aan de in veel gevallen nieuwe trainer laten zien om toch vooral op een basisplaats te mogen hopen.

Duidelijkheid is in de voorbereidingsperiode niet het toverwoord want die komt er in veel gevallen pas in het laatste weekend voordat het seizoen echt van start gaat. Dan wordt vaak het basisteam bekend gemaakt waarvan de technische staf denkt, dit moet het team worden waar we in de competitie successen mee gaan boeken. Dan worden er beslissingen genomen waar met woede of verdriet op wordt gereageerd. Of wordt de trainer door een speler platgedrukt als hij hoort dat er een basisplaats voor hem is weggelegd. Dat alles maakt een voorbereiding op een nieuw seizoen speciaal en waar het woord onzekerheid een grote rol inspeelt.

Een onzekerheid die je in sommige gevallen wel maar vaker niet moet willen creëren. Daar moet je een gulden middenweg in zoeken als trainer want de een heeft een andere benadering nodig dan de andere. Open en transparant heeft mijn voorkeur maar ik weet ook dat het vaak zo niet werkt. Dat is jammer en zorgt er voor dat spelers vertrekken naar een andere vereniging. Vertrekken omdat ze teveel kwaliteiten beschikken om de tweede viool te spelen. Vervelend voor iedereen maar vaak wel de realiteit in ook voetballand wonderland.

Je hoort veel op de velden en bent daar soms verbaasd over. Dan snap je de beweegreden niet en denkt daar het zijne soms van. Maar je bent buitenstaander en weet de juiste ins en outs niet dus je houdt je wijselijk stil. Toch denk je op een stil moment weleens, als ik trainer was ik het anders gedaan want onzekerheid, je kunt er letterlijk ziek van worden.