Ik bakte er eigenlijk geen kloten van.....

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

In 1985 stond ik voor de eerste keer als voetbaltrainer voor een groep. Nooit een cursus gevolgd maar toch, ineens was ik, voetbaltrainer’.
JOHANNN
Oefenstof via internet opzoeken bestond nog niet maar via iemand die als trainer actief was bij de v.v. Eenrum kwam ik aan trainingsvormen die nodig waren om op de juiste wijze een voetbalteam, en de spelers individueel te trainen. Het grootste gedeelte van de oefenvormen die ik avonden lang over zat te schrijven en na te tekenen kwamen van Anton de Best. Anton was trainer bij Eenrum geweest en stelde zijn trainingsmethodes graag beschikbaar aan degene die ook iets in het vak van voetbaltrainer wilde doen. Het is op Puurvoetbalonline al vaker gezegd, de veel te vroeg overleden Anton de Best was een toptrainer geworden. Fantastische oefenvormen kregen we namelijk bij Eenrum voorgeschoteld en waar ik als beginnend trainer graag mijn voordeel mee deed.

Toen ik een paar jaar later op verzoek van de Zeester naar de JVT-cursus (cursus jeugdvoetbaltrainer) ging kwam ik er achter dat met de oefeningen van Anton niets mis was maar dat het woord voetbaltrainer op mij nog niet van toepassing was. Om kort te zijn, ik kwam er achter dat er ik helemaal niets van bakte. Duidelijker gesteld, ik liep eigenlijk maar een beetje te kloten. Het opbouwen van trainingen, arbeids-rust verhouding, ik had er wel van gehoord maar deed er niet datgene mee wat wenselijk was. Op de JVT-cursus gingen wat dat betreft mijn ogen open.

We kregen genoeg handvaten om een betere trainer te worden en ik moet zeggen, dat ben ik toen ook wel geworden maar om nu te zeggen dat er, toen ik stopte, een groot trainer aan mij verloren ging zou de waarheid niet zijn. Maar via de cursus werd ik wel een betere trainer en ik weet, ik heb de wijsheid niet in pacht, maar ik durf wel te stellen dat er binnen veel jeugdafdelingen maar wat aan gerotzooid wordt.

Via de sociale media komen er weleens wat geluiden binnen waarvan ik denk, die trainer moet even een visakte bij het gemeentehuis gaan halen. Die moet lekker wat anders gaan doen. Op een eerste training van het seizoen met een jeugdteam een uur lang een grote partij doen, dan heb je er in mijn beleving geen verstand van hoe het werkt. De betere spelers lopen te voetballen en de mindere goden lopen er voor Jan lul bij. Die kunnen zo weer op het fietsje, want douchen op de club schijnt bij veel teams verboden te zijn, stappen en het shirtje weer in de kast donderen. Die hebben namelijk geen bal geraakt.

Ook een, geweldige’ oefenvorm is, in stromende regen met mijn bal in de hand wachten toch ik een keer mag afwerken. Een trainingsvorm waarbij je als voetballiefhebber de veters uit je schoenen springen. Oefeningen waarvan de jonge pupil al snel gaat denken, volgens mij is het voetballen niet echt een leuke sport. Op de cursus werd ook uitgelegd wat het verschil was tussen coachen en, coachen’ want die verschillen zijn er. Positief coachen of negatief coachen zit veel verschil tussen en ik moet zeggen als ik nu zaterdagsmorgen ergens op een veld loop denk ik vaak, die trainer heeft nooit een cursus gevolgd. Ze hebben geen idee waar het omdraait maar kopiëren wel het gedrag van trainers die ze waarschijnlijk op TV voorbij zien komen. Interessantdoenerij om niks maar het staat wel stoer.
Door de berichtjes in de sociale media moest ik opeens denken aan mijn start in 1985 als voetbaltrainer met maar weinig kennis van zaken, ik bakte er, net als (te) veel het tegenwoordig ook doen, eigenlijk geen kloten van.