Rokjesdag in het damesvoetbal? Waarom niet ...

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Elk weekend wordt er op en rond de velden geschiedenis geschreven. Vaak vluchtig, soms verankerd in symbolen. Clubschatten dus. Verhalen worden doorverteld. Deze week hoe FC de Rakt uit het Brabantse Uden met een rokje de hele wereld over ging. Want dat was het verhaal wat ik op www.voetbal.nl. tegenkwam
derakt rokjes2

Voor wijlen chroniqueur Martin Bril was het altijd de mooiste dag van het jaar, rokjesdag. De dag dat vrouwen en masse besloten een rokje te dragen en hun benen te warmen aan de weldadige zon. De grauwe wintermaanden januari en februari lagen dan achter ons en de lente kondigde zich aan

Zakdoekje

Bij FC de Rakt uit het Brabantse Uden hebben ze geen last van de seizoenen. Daar is het altijd rokjesdag, ook op een zondagmiddag in februari. Buiten is het zeven graden en grijs. Dames één speelt een oefenwedstrijd tegen Heeswijk op het veld bij de molen. Het contrast is groot. De tegenstander voetbalt ,zo ziet het  er althans uit, in de afdankertjes van het eerste mannenelftal. De shirts en broekjes ontnemen de speelsters hun vrouwelijkheid. Daar tegenover dartelen de FC de Rakt-dames. Onder een getailleerd blauw shirt dragen ze een wit rokje. Als het spel even stil ligt, tovert een speelster een zakdoekje uit de bies en snuit zachtjes haar neus. Dat is wat anders dan de duim tegen het neusgat om à la Mark van Bommel een kwak snot op het gras mikken!

Vrouw-vrouwenvoetbal

Welkom bij het vrouw-vrouwenvoetbal, zoals de drie zusjes Van den Elzen het noemen. De haren in model, de wimpers aangedikt kijken Kelly (19), Mariëlle (24) en Shirley (25) samen met aanvoerder Rinske Sanders (24) voor de wedstrijd terug op de dag dat ze wilden gaan voetballen, nu drie jaar geleden. ,,Het was in rokjes of anders niet,” zegt Mariëlle. Kelly vult aan: ,,We zijn vrouwen tenslotte en willen er ook als een vrouw uitzien. Tennissters en hockeysters spelen toch ook in een rokje. Ze stapten naar de voorzitter van FC de Rakt, tevens hun oom, en die zag het initiatief van zijn nichtjes wel zitten. Toch keek Jan van den Elzen met een schuin oog naar de reglementen van de KNVB. ,,Die spreken van een tenue dat bestaat uit een shirt, een broek en kousen,” zegt de voorzitter, die ook is aangeschoven. ,,Bovendien mag binnen één vereniging geen afwijkend tenue worden gedragen.”

 Hot

De bond gaf in eerste instantie geen toestemming en voor de allereerste competitiewedstrijd – Erp uit – ontstond er direct opschudding. Van den Elzen: ,,De scheidsrechter zei vooraf in de plaatselijke krant dat hij weigerde vrouwen in rokjes te fluiten.” Het ANP pikte het bericht op en vanaf dat moment waren de rokjes hot in de media. Van SBS 6 tot het gerespecteerde NOVA. Iedereen dook op ze. Zelfs het internationale persbureau Reuters kwam langs. Mariëlle: ,,We kregen daarna reacties uit China, Japan, Mexico. Iedereen vond het geweldig.” De toenmalige bondscoach Vera Pauw was minder enthousiast. Een sliding in een rokje was toch geen gezicht. Maar dat is nu juist het geheim van het rokje van de Rakt. Onder het rokje zit een slidingbroek. Net als bij de hockeyvrouwen. ,,Eigenlijk is het een modieus broekje,” zegt Van den Elzen. ,,En met dat verhaal ging de KNVB overstag.”

Vrijheid

Een collage in de gang naar de kantine herinnert aan de rokjesgekte bij FC de Rakt. Het past bij de club die eindjaren zestig is opgericht, maar pas sinds 2002 onder auspiciën van de KNVB voetbalt. Daarvoor koos men voor de vrijheid in de competitie tussen de buurtschappen rond Uden. “Op het hoogtepunt kende deze competitie vier divisies,” zegt Van den Elzen.

Barbie-girls

Of is er een diepere fundamentele oorzaak dat de meeste vrouwen willen worden gezien als voetballers en niet als voetballende vrouwen. En juist daarom een gewoon voetbaltenue dragen. ,,De pioniers van het vrouwenvoetbal waren toch vooral mannelijke vrouwen,” zegt Kelly. ,,Maar nu gaan ook de vrouwelijke vrouwen voetballen. En die willen ook als vrouw op het veld staan.”

De tegenstanders hadden het daar in het begin maar moeilijk mee. ,,Barbie-girls werden we genoemd,” zegt Mariëlle. Nu niet meer. De rokjes zijn geaccepteerd. In ieder geval in Uden en omgeving. En als je op de A50 rijdt en je ziet vanaf de snelweg de dames van FC de Rakt voetballen, neem de eerste afslag en ga naar sportpark Moleneind. Vooral in de winter voelt het dan alsof de lente al is begonnen. FC de Rakt, zelf vernoemd naar een buurtschap speelde tegen teams uit Bedaf, Duifhuis, Kleuter en Niemeskant. Van den Elzen: ,,We hadden een prachtig veld in het bos, met een houten keet als kleedruimte.” Hij wijst op de grote foto in de nok van de nieuwe kantine. Daarnaast hangt een foto van het allereerste de Rakt-elftal. Mede-oprichter Toontje Verkuijlen staat aan de bar met een zwarte hoed en een clubsjaal om zijn nek, klaar om het eerste achterna te reizen naar een uitwedstrijd. Van den Elzen: ,,Als Toontje drie weken vakantie heeft, is hij elke dag op de club."

Molen

FC de Rakt verloochent zijn verleden niet, maar de buurtschapcompetitie bleek ten dode opgeschreven. ,,De buurtschappen vergrijsden,” zegt Van den Elzen. ,,Op een gegeven speelden we met drie andere teams vier keer per jaar tegen elkaar.” Toch was niet iedereen blij met de overstap naar de KNVB. Ook de gemeente niet. Van den Elzen: ,,Zet ze maar bij de molen, want die zijn zo over de kop, dachten ze op het stadhuis.”

De club speelt nog altijd onder de wieken, maar is gegroeid naar bijna vijfhonderd leden. Niet in de laatste plaats door de dames volgens Van den Elzen. Ze zijn heel actief en betrokken en sleuren de mannen mee. Lachend: ,,Een bardienst met een vrouw draaien is ook veel leuker.” Ook de meisjes van de B1 en de pupillen spelen in rokjes, maar zover bekend heeft het initiatief verder geen navolging gekregen in Nederland. ,,Contracten met kledingsponsors worden vaak voor langere tijd afgesloten,” zegt Rinske. ,,Misschien dat we nu, na drie jaar, een verandering zien.”